Gérard Xavier Marcel Depardieu (ur. 27 grudnia 1948 w Châteauroux) – francuski aktor filmowy, teatralny i telewizyjny, także producent i reżyser.

Życiorys

Urodził się jako trzecie z sześciorga dzieci blacharza i ślusarza Dédé Depardieu (ur. 1923 w Montchevrier, wiosce w Berry), który nie umiał czytać ani pisać, i gospodyni domowej Lilette (wł. Alice Marillier, ur. 1923). Jego dziadek ze strony matki Xavier Marillier był pilotem wojskowym i na początku lat 40. został przeniesiony do bazy lotniczej w Châteauroux. Dziadek matki był właścicielem fabryki fajek.

Został wychowany w biednym środowisku. Gdy miał 12 lat, uciekł ze szkoły podstawowej i włóczył się, mieszkając nawet z prostytutkami, zarabiał na kradzionych samochodach i czarnorynkowych transakcjach, za co spędził trzy tygodnie w więzieniu. Część wakacji spędzał ze swoją babką na lotnisku w Orly, czasem jeździł także do dalekiej ciotki ojca, u której pasał krowy. W 1962 roku zdał egzamin końcowy w szkole powszechnej pod wezwaniem św. Dionizego w Châteauroux i odbył praktykę w drukarni Centre Presse. Żył potem z dorywczych prac, ciągle zmieniając nazwiska.

W 1965 roku dotarł do Paryża. Pojawił się na scenie w Theatre Nationale Populaire, a następnie podróżował z teatrem objazdowym Cafe de la Gare. Debiutował na ekranie rolą bikiniarza w filmie krótkometrażowym Bikiniarz i koteczek (Le Beatnik et Le Minet, 1965), przychylność krytyki zdobył dzięki roli Jeana-Claude, żyjącego z nieczystych źródeł dochodu, który terroryzuje mieszkańców blokowiska w komedii kryminalnej Jaja (Les Valseuses, 1974). Za rolę młodego aktora w dramacie Ostatnie metro (La Dernier métro, 1980) z Catherine Deneuve, otrzymał nagrodę Cezara. Tytułowa rola Cyrana de Bergeraca (1990) przyniosła mu drugiego Cezara, nagrodę w Cannes i nominację do Oscara. Światową popularność zyskał dzięki roli francuskiego imigranta, który poślubia, potem poznaje, a dopiero później zakochuje w Amerykance w komedii Zielona karta (1990), za którą zdobył Złoty Glob.

Kręcił potem po pięć albo sześć filmów rocznie. W jego bogatym dorobku kinowym jest m.in. tytułowa rola polityka Georges'a Dantona w filmie historycznym Andrzeja Wajdy Danton (1982). Zagrał w ponad 130 kinowych produkcjach francuskich, brytyjskich, amerykańskich, włoskich, niemieckich, a także rosyjskich, polskich i norweskich.

Sympatię wśród młodych widzów zepewniła mu postać Obelixa w trzech adaptacjach komiksu: Asterix i Obelix kontra Cezar (Astérix et Obélix contre César, 1999), Asterix i Obelix: Misja Kleopatra (Astérix & Obélix: Mission Cléopâtre, 2002) i Asterix na olimpiadzie (Astérix aux Jeux Olympiques, 2006).

Wyreżyserował m.in. takie filmy jak: Świętoszek (Le Tartuffe, 1984) według Moliera i Most Pomiędzy Dwoma Brzegami (Un pont entre deux rives, 1999). Jest również producentem filmów, m.in. Drôle d'endroit pour une rencontre (1988), Shakha proshaka (1991) oraz mini-serialów: Nędznicy (Les Misérables, 2000) i Napoleon (Napoléon, 2002), który był nominowany do nagrody Emmy.

W 1999 roku miał wypadek motocyklowy w Paryżu. Po przejściu zawału serca – 10 lipca 2000 roku poddał się zabiegowi wszczepienia bypassów w klinice w Paryżu.

W 2006 roku ukazała się jego autobiografia – książka napisana w formie wywiadu Po prostu żyję! Rozmowy z Laurentem Neumannem.

Jako gwiazdor gali Telekamery 2000 zdobył nagrodę specjalną, przyznawaną przez redakcję Tele Tygodnia dla najpopularniejszej gwiazdy zagranicznej. Popularność jaką aktor cieszy się w Polsce spowodowała także to, że Depardieu podpisał kontrakt reklamowy z jednym z banków.