Gerhard Franziskus Johannes Hirschfelder (ur. 17 lutego 1907 w Kłodzku, zm. 1 sierpnia 1942 w KL Dachau) – błogosławiony i męczennik Kościoła katolickiego, był niemieckim ksiądzem rzymskokatolickim, duszpasterzem młodzieży związanym z ziemią kłodzką i przeciwnikiem narodowego socjalizmu. W kazaniach otwarcie występował przeciw nazistom, broniąc zasad wiary chrześcijańskiej i krzyża św. przed zbezczeszczeniem przez młodzież nazistowską. Rozwijał katolickie organizacje młodzieżowe, które miały zapobiec szerzeniu się ideologii narodowosocjalistycznej. Zamęczony w niemieckim obozie koncentracyjnym.

Biografia

Urodził się jako nieślubne dziecko Marii Hirschfelder. Dwa dni po urodzeniu został ochrzczony przez ks. Bertmanna w kłodzkim kościele pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Uczył się w Gimnazjum Humanistycznym w Kłodzku i tam w 1926 zdał maturę.

Studia teologiczne rozpoczął w Uniwersytecie Wrocławskim nie bez trudności, gdyż był nieślubnym dzieckiem. 29 grudnia 1931 otrzymał święcenia diakonatu podczas uroczystej mszy św. w katedrze wrocławskiej, odprawionej przez kardynała Adolfa Bertrama. 31 stycznia 1932 z rąk kard. Adolfa Bertrama odebrał święcenia kapłańskie we Wrocławiu, pomimo że hrabstwo kłodzkie w administracji kościelnej było podległe archidiecezji praskiej. Prymicję odprawił 1 lutego 1932 w kaplicy Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego w Długopolu-Zdroju.

Przez siedem lat pracował jako wikary parafii w Czermnej zajmując się duszpasterstwem dzieci i młodzieży. Stał się niewygodnym dla władz narodowosocjalistycznych prezentując bezkompromisową postawę moralną. W takim duchu wychowywał również młodzież, a jego nauki cieszyły się dużym zainteresowaniem wśród młodych ludzi. Próbowano go zastraszać: jego kazania były ostentacyjnie notowane, wzywano go na przesłuchania. Został nawet pobity przez nazistowskich bojówkarzy.

Po kilku latach posługi w Czermnej został przeniesiony do parafii w Bystrzycy Kłodzkiej (wówczas Habelschwerdt), co miało mu zapewnić większe bezpieczeństwo wobec nasilających się szykan ze strony nazistów. Mimo to 1 sierpnia 1941 został aresztowany przez Gestapo. Bezpośrednią przyczyną aresztowania stały się słowa wypowiedziane przez Hirschfeldera podczas kazania, po prowokacyjnym zbezczeszczeniu przez faszyzującą młodzież barokowej kapliczki wraz z krzyżem, stojącego przy drodze do wsi Wyszki: Wer der Jugend den Glauben an Christus aus dem Herzen reißt, ist ein Verbrecher! ("Kto wyrywa młodzieży z serc wiarę w Chrystusa, jest zbrodniarzem!")

Po czteromiesięcznym pobycie w więzieniu w Kłodzku, w połowie grudnia 1941 został bez wyroku sądowego wywieziony, najpierw do więzienia w Wiedniu, a później do obozu koncentracyjnego w Dachau. Dotarł tam 27 grudnia 1941, dostał numer 28972 i został osadzony w blokach 28 i 30 razem z polskimi księżmi. Zmarł w obozowym lazarecie z powodu skrajnego wyczerpania i niedożywienia na zapalenie płuc. Urna z jego prochami znajduje się na cmentarzu w Czermnej.