Gilad Szalit (hebr. גלעד שליט , fr. Guilad Schalit; ur. 28 sierpnia 1986 w Naharijji w Izraelu) – żołnierz armii izraelskiej (CaHaL). Wychował się w Mitzpe Hila w Zachodniej Galilei, posiada podwójne izraelskie i francuskie obywatelstwo. Jest pierwszym izraelskim żołnierzem porwanym przez Palestyńczyków od czasu porwania w 1994 roku Nachsona Wachsmana.

Porwanie

Wczesnym niedzielnym porankiem 25 czerwca 2006 roku, rabat Szalit został porwany przez palestyńskich bojowników, którzy zaatakowali posterunek armii izraelskiej po przekroczeniu granicy Strefy Gazy i Izraela przez tunel niedaleko Kerem Szalom. W czasie porannego ataku dwóch żołnierzy CaHaL zostało zabitych a czterech innych odniosło rany, nie licząc samego Szalita, który złamał lewą rękę i odniósł rany lewego ramienia. Mohamed Abdel Al, rzecznik palestyńskich Ludowych Komitetów Oporu, ujawnił iż akcja ta była planowana przez prawie dwa miesiące.

Porywacze Szalita wydali oświadczenie w poniedziałek 26 czerwca 2006, w którym oferowali informacje o stanie żołnierza, jeżeli władze izraelskie zgodzą się wypuścić uwięzione palestyńskie kobiety i osadzonych poniżej 18 roku życia. Oświadczenie to zostało wydane przez Brygady Izz ad-Din al-Kassam (zbrojne skrzydło rządzącej palestyńskiej partii Hamas), Ludowe Komitety Oporu (w skład których wchodzą członkowie Fatahu, Islamskiego Dżihadu i Hamasu) i Armię Islamu.

Będąc w niewoli został dwukrotnie awansowany, najpierw do stopnia sierżanta sztabowego, a następnie do stopnia starszego sierżanta sztabowego.

1 lipca Palestyńczycy wysunęli kolejne żądania, domagając się uwolnienia tysiąca więźniów (poza wspomnianymi kobietami i niepełnoletnimi). Dwa dni później porywacze wystosowali 24-godzinne ultimatum, grożąc iż w razie jego niespełnienia Szalita dotkną niesprecyzowane konsekwencje. Kilka godzin później Izrael odrzucił ultimatum, stwierdzając iż "nie będzie negocjacji w sprawie uwolnienia więźniów."