Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Polscy egiptolodzy w Metropolitan Museum
"Egipt i jego początki" to tytuł międzynarodowej konferencji, która zgromadziła m.in. archeologów polskich, amerykańskich, brytyjskich, francuskich, japońskich i niemieckich w nowojorskim Metropolitan Museum. Spotkanie na temat h...
 
"GeoShale 2012: recent advances in geology in fine-grained sediment" Warszawa, Polska
Konferencja "GeoShale 2012: recent advances in geology in fine-grained sediment" (GeoShale 2012: najnowsze osiągnięcia w dziedzinie geologii osadów drobnoziarnistych) odbędzie się w dniach 14-16 maja 2012 r. w Warszawie. Osady mułowcowe stanowią ok. 70% wszystkich osadów. Łupek jest...
 
E-galeria internetowych projektów naukowych
Supernowoczesny robot wykorzystywany do działań antyterrorystycznych lub nowa metoda wykrywania raka piersi - takie m.in. wynalazki i odkrycia powstały dzięki unijnym funduszom. Więcej o nich można dowiedzieć się w nowej, internetowej galerii....
 
Wehikuł czasu w tczewskiej Fabryce Sztuk
Kapsułą do przeniesienia w pradzieje Tczewa określają organizatorzy wystawę prezentowaną w Fabryce Sztuk. Ekspozycja obrazuje dzieje miasta i okolicznych terenów od czasów najdawniejszych aż po wczesne średniowiecze. Ta niezwykła podróż prz...
 
W sobotę poznamy Cudzoziemskiego Mistrza Języka Polskiego
Obcokrajowcy z całego świata, którzy od dwóch tygodni uczą się w Cieszynie (Śląskie) języka polskiego, wezmą w sobotę udział w zmaganiach o tytuł Cudzoziemskiego Mistrza Języka Polskiego.Doroczny konkurs ortograficzny otwarty jest też dla innych przebywając...

Reklama:


Giovanni Antonio Canal

Czy wiesz że...?
Ermitaż, Państwowe Muzeum Ermitażu, mieści się w pięciu pałacach, znajdujących się w Sankt Petersburgu, nad brzegiem Newy. Nazwa muzeum pochodzi od skromnego pałacu zimowego Piotra I.

Weduta (wł. veduta – widok, panorama) – obraz, rysunek lub rycina, przedstawiające ogólny widok miasta lub jego fragment, często ze sztafażem, Inaczej pejzaż miejski, prospekt.

Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie (niem. Gemäldegalerie Alte Meister), muzeum w Dreźnie, jedna z największych kolekcji malarstwa europejskiego na świecie.
Northumberland House w Londynie (1752)
Canale Grande i kościól Santa Maria della Salute (1730)
Widok wejścia do weneckiego Arsenału (1723)

Giovanni Antonio Canal, zw. Canaletto (ur. 28 października 1697, zm. 19 kwietnia 1768) – wenecki malarz, rysownik i rytownik okresu rokoka, wedutysta.

Muzeum Sztuk Pięknych im. A.S. Puszkina (Музей изобразительных искусств им. А.С. Пушкина) to największe muzeum sztuki europejskiej w Moskwie mieszczącym się w czterech budynkach przy ul. Wołchonka, nieopodal Kremla i Cerkwi Chrystusa Zbawiciela oraz dwóch dalszych w innych częściach miasta.

Bernardo Bellotto (zw. Canaletto lub Canaletto młodszym, ur. 30 stycznia 1721 w Wenecji, zm. 17 listopada 1780 w Warszawie) ojciec: Lorenzo Antonio, matka Fiorenza Domenica ur. Canal – przedstawiciel weneckiego malarstwa wedutowego.

Był synem dekoratora Bernarda Canala i stąd też wziął się jego przydomek Canaletto. Znany był zwłaszcza z malowania widoków Wenecji, w której tworzył przez większość życia. Zawarł w nich wysoki realizm i ciepłą, słoneczną atmosferę. Dla realistycznego i dokładnego oddania detali architektury korzystał też z techniki camera obscura.

Museum of Fine Arts w Bostonie zapoczątkowało swoją działalność 4 lipca 1876 r. Budynek muzeum na Copley Square mieścił w sobie w tym czasie 5600 dzieł sztuki. Przez następne kilka lat kolekcja powiększała się. W 1909 r. Muzeum zostało przeniesione do swojej obecnej lokalizacji na Huntington Avenue. Dziś jego kolekcja składa się z ok. 450 tysięcy eksponatów z rozmaitych okresów od starożytności do współczesności. Muzeum organizuje również tymczasowe wystawy i realizuje programy edukacyjne.

Galeria Malarstwa w Berlinie (niem. Gemäldegalerie) – jedno z ważniejszych muzeów sztuki w stolicy Niemiec Berlina, którego zbiory malarstwa należą do największych na świecie. Muzeum to stanowi część Berlińskich Muzeów Państwowych pod opieką Fundacji Pruskiego Dziedzictwa Kultury, poświęcone jest dawnemu malarstwu niemieckiemu i europejskiemu XIII – XIX wieku. Obok Galerii Malarstwa w tym samym gmachu, mieści także Kupferstichkabinett (Gabinet Rycin) oraz Kunstbibliothek (Biblioteka Sztuki). Budynek położony jest na terenie nowoczesnego centrum kultury znanego jako Kulturforum nieopodal Potsdamer Platz w obrębie dzielnicy Tiergarten. Zbiory których rdzeń stanowią dzieła sztuki kolekcjonowane przez pruskich Hohenzollernów w XVIII wieku zawierają obrazy europejskich artystów takich jak Albrecht Dürer, Lucas Cranach, Rafael Santi, Tycjan, Caravaggio, Peter Paul Rubens, Rembrandt czy Johannes Vermeer. Po raz pierwszy zbiory pokazano publiczności w roku 1830, po licznych przenosinach ostatecznie w 1998 otwarto kolekcję malarstwa w obecnej postaci.

W 1746 przeprowadził się na 10 lat do Londynu, malując angielskie krajobrazy, zwłaszcza widoki Londynu. Ostatnie lata życia spędził w Wenecji, jego malarstwo nabrało wówczas ciemniejszych barw.

Przydomka Canaletto używał także siostrzeniec i uczeń Giovanniego Canala, Bernardo Bellotto.

Wybrane dzieła

  • Campo di Rialto (1758-63), 119 × 186 cm, Gemaldegalerie, Berlin
  • Campo San Giacometto (1729-30), 95,5 × 117 cm, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
  • Canale Grande w Wenecji (1722-23), 65,5 × 97,5 cm, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
  • Canale Grande widziany z mostu Rialto (1758-63), 118 × 188 cm, Gemaldegalerie, Berlin
  • Fantazja architektoniczna (Perspektywa z portykiem) (1765), 131 x93 cm, Gallerie dell'Accademia, Wenecja
  • Konie św. Marka na Piazzetta (1743), 108 × 129,5 cm, Royal Collection, Londyn
  • Molo z biblioteką i kolumną San Teodoro (1735), 62 × 98 cm, Musée des Beaux-Arts, Nantes
  • Most Rialto od południa (ok. 1737), 68,5 × 92  cm, Galleria Nazionale d'Arte Antica, Rzym
  • Orszak doży przed kościołem San Rocco (ok. 1735), 147 × 199 cm, National Gallery w Londynie
  • Pejzaż z ruinami (1740), 116 × 166 cm, Palazzo Vecchio, Florencja
  • Plac św. Marka (ok. 1730-35), 76,2 × 118,7 cm, Fogg Art Museum, Cambridge (Ohio)
  • Plac św. Marka (1723-24), 141,5 × 204,5 cm, Museo Thyssen-Bornemisza, Madryt
  • Plac św. Marka widziany od strony południowo-wschodniej (1755), 46,4 × 36,1 cm, National Gallery w Londynie
  • Pracownia kamieniarska (Plac San Vitale i kościół Santa Maria della Carita) (1726-27), 124 × 163 cm, National Gallery w Londynie
  • Przyjęcie ambasadora Francji w Pałacu Dożów (1726-27), 181 × 259,5 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg
  • Regaty na Canale Grande (ok. 1731), 117,2 × 186,7 cm, National Gallery w Londynie
  • Rio dei Mendicanti (ok. 1723), 143 × 200 cm, Ca' Rezzonico, Wenecja
  • Śluzy w Dolo (ok. 1728), 63 × 97 cm, Ashmolean Museum, Oksford
  • Widok kanału i placu św. Marka z Punta della Dogana – (1740), Pinakoteka Brera, Mediolan
  • Widok kościoła Santa Maria della Salute od strony Canale Grande (1726-29), 44 × 89 cm, Gemaldegalerie, Berlin
  • Widok na Warwick Castle od wschodu (1752), 73 × 122 cm, City Museum and Art Galery, Birmingham
  • Widok Wenecji od strony laguny (przed 1755), 51 × 83 cm, Uffizi, Florencja
  • Widok zatoki San Marco (ok. 1738), 125 × 204,5 cm, Museum of Fine Arts w Bostonie
  • Zaślubiny z morzem (1739), 182 × 259 cm, Muzeum Sztuk Pięknych im. Puszkina w Moskwie
  • Bibliografia

  • Alessandra Fregolant, Canaletto i wedutyści, Warszawa: HPS, 2006. ISBN 978-83-60688-01-4
  • Waldemar Łysiak, Malarstwo białego człowieka, t. 6, Warszawa: Nobilis, 2011. ISBN 978-83-60297-48-3
  • Samuel Rodary, Canaletto, Siechnice: Eaglemoss Polska, 1999 (Wielcy Malarze ; nr 76)
  • Christine Stukenbrock, Barbara Toepper, Arcydzieła malarstwa europejskiego, Koenigswinter: h. f. ullmann, 2007, ISBN 978-3-8331-2131-9
  • Stefano Zuffi, Francesca Castria, Malarstwo włoskie. Mistrzowie i arcydzieła, Warszawa 1998, ISBN 83-213-4061-X
  • Stefano Zuffi, Wielki słownik malarzy, t. 1, Warszawa: HPS, 2006, ISBN 83-60688-15-X
  • Linki zewnętrzne

  • Canaletto (ang.)
  • galeria obrazów
  • Pinakoteka Brera (wł. Pinacoteca di Brera) – muzeum w Mediolanie we Włoszech, otwarte dla publiczności w 1803 r., posiadające wyróżniającą się kolekcję włoskiego malarstwa, m.in. dzieła Canaletta, Caravaggia i Rafaela. Muzeum powstało dzięki mecenatowi państwowemu.

    Rokokonurt stylistyczny, obecny zwłaszcza w architekturze wnętrz, ornamentyce, rzemiośle artystycznym i malarstwie, występujący w sztuce europejskiej w latach ok. 1720-1790. Nurt rokokowy wyróżnia się także w dziejach literatury.





    Czy wiesz że...? beta

    Camera obscura (Camera obscura z łac. ciemna komnata) – prosty przyrząd optyczny pozwalający uzyskać rzeczywisty obraz. Była pierwowzorem aparatu fotograficznego.
    Wenecja (wen. Venezsia/Venexia, wł. Venezia, łac. Venetia) – miasto i gmina na północy Włoch nad Adriatykiem, stolica regionu Wenecja Euganejska. Ludność Wenecji w granicach administracyjnych wynosi około 270 tys. mieszkańców, z czego większość (176 tys.) mieszka na lądzie stałym, a historyczne centrum zamieszkuje niecałe 60 tys., natomiast pozostałe wyspy laguny jest zamieszkane przez 31 tys. mieszkańców (2011). Przez ponad tysiąc lat (726-1797) miasto było stolicą niezależnej Republiki Weneckiej, która była jedną z morskich i handlowych potęg Morza Śródziemnego. Z okresu największego rozkwitu Republiki (XIII-XVI wiek) pochodzą liczne zabytki miasta, których bogactwo i forma decyduje o pierwszorzędnym znaczeniu Wenecji jako ośrodka turystyki nie tylko w skali Włoch, ale też w skali ogólnoświatowej. Zabytki te tworząc unikalny zespół urbanistyczny miasta kanałów i mostów, stanowią o uznaniu Wenecji za jedną z najcenniejszych pozycji na liście światowego dziedzictwa ludzkości.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.