Giselle - Polski Serwis Naukowy

Giselle (Giselle ou Les Willis) - balet romantyczny w 2 aktach.

Libretto: Jules-Henri Vernoy de Saint-Georges i Théophile Gautier (według legendy spisanej przez Heinricha Heinego);

choreografia: Jean Coralli i Jules Perrot;

scenografia: Pierre L.Ch. Ciceri (dekoracje) i Paul Lormier (kostiumy).

Prapremiera: Paryż 28 czerwca 1841, Académie Royal de Musique.
Premiera polska: Warszawa 20 stycznia 1848, Teatr Wielki.

Scenografia - plastyczna oprawa filmu, sztuki teatralnej, widowiska operowego, baletowego lub telewizyjnego. Składa się z dekoracji, kostiumów, rekwizytów, charakteryzacji postaci i oświetlenia.
Théophile Gautier (ur. 30 sierpnia 1811 w Tarbes, zm. 23 października 1872 w Neuilly-sur-Seine koło Paryża) - francuski pisarz, poeta, dramaturg, krytyk literacki, teatralny i krytyk sztuki; przedstawiciel francuskiego romantyzmu, prekursor parnasizmu. Z osobą Gautiera powszechnie łączy się właściwe wprowadzenie do literatury słynnego sformułowania Victora Cousina sztuka dla sztuki, pochodzącego z przedmowy do powieści Panna de Maupin (1836). Właściwe romantykom upodobanie do cudowności znalazło wyraz w opowiadaniach fantastycznych, które Gautier zaczął pisać już w latach trzydziestych. Z reguły pozbawione efektów niesamowitości, opowiadania te bliskie bywają zaprawionej humorem grotesce.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Galina Ułanowa, ros. Галина Сергеевна Уланова (ur. 8 stycznia 1910 w Petersburgu, zm. 21 marca 1998 w Moskwie), rosyjska i radziecka tancerka. Naukę tańca pobierała pod kierunkiem Agrypiny Waganowej. W 1928 przyjęta do Teatru Marińskiego w Leningradzie. W 1944 przeniosła się do Teatru Bolszoj w Moskwie. Uznana za jedną z najwybitniejszych baletnic XX wieku. Zakończyła karierę w wieku 50 lat, poświęcając się nauce następnych pokoleń tancerek. Pochowana na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie.

Teatr Wielki — Opera Narodowa w Warszawie – budynek zlokalizowany przy placu Teatralnym w Warszawie, będący siedzibą Opery Narodowej. W Salach Redutowych mieści się Muzeum Teatralne oraz dwie spośród trzech scen Teatru Narodowego.

Olga Sawicka (ur. 7 lutego 1932 roku w Poznaniu) – polska tancerka. Absolwentka studia baletowego przy Teatrze Wielkim w Poznaniu. Występowała w Operze Poznańskiej (1947-49), Operze Śląskiej w Bytomiu (1949-53) i Operze Warszawskiej (1953-62). W latach 1963-74 primabalerina Opery im. St. Moniuszki w Poznaniu. W latach 1974-75 była kierownikiem baletu w poznańskim Teatrze Muzycznym, rezygnując z tej funkcji, wycofała się z czynnego życia artystycznego. W 2009 roku ukazała się poświęcona jej książka Stefana Drajewskiego - wywiad rzeka "Życie z tańcem".

Choreografia pierwotnie zajmowała się układem ruchów tanecznych w balecie, komponowaniem tańca; dziś pojęcie to rozszerzyło się na wszystkie dziedziny, w których ruch ludzki ma charakter artystyczny – na pokazowe walki, ruch gwiazd muzyki rozrywkowej, łyżwiarstwo figurowe czy gimnastykę artystyczną; coraz częściej także choreograf - będąc odpowiednikiem kompozytora na etapie tworzenia, czy dyrygenta albo reżysera w teatrze operowym, układa wyszukane sceny walk na potrzeby filmu.

Taniec klasyczny (akademicki) to specyficzna forma tańca, zwana też baletem. Różnica polega na tym, że termin balet odnosi się do spektaklu odbywającego się na scenie, natomiast termin taniec klasyczny odnosi się do techniki, jakiej używają tancerze.

Alicia Alonso (właśc. Alicia Ernestina de la Caridad dei Cobre Martinez Hoya; ur. 21 grudnia 1920 w Hawanie) – kubańska tancerka, choreograf i pedagog. Występowała też pod nazwiskien Alicia Martínez.

Muzyka (gr. mousike) – sztuka organizacji struktur dźwiękowych w czasie. Jedna z dziedzin sztuk pięknych, która wpływa na psychikę człowieka przez dźwięki.