Gizela Szwabska - Polski Serwis Naukowy

Gizela Szwabska (ur. 11 listopada 989, wg płyty nagrobnej 999, zm. 15 lutego 1043 w Goslarze), królowa Niemiec i cesarzowa, córka księcia Szwabii Hermana II i Gerbergi, córki króla Burgundii Konrada I Pokojowego.

Ok. 1002 Gizela poślubiła hrabiego Brunona I (zapewne hrabiego Brunszwiku) (zm. 1012-1014). Jej drugim mężem został książę Szwabii Ernest I (zm. 31 marca/31 maja 1015), syn margrabiego Austrii Leopolda I Babenberga i Richwardy. Ernest i Gizela mieli razem dwóch synów:

Ernest II (ok. 1014 - 17 sierpnia 1030), książę Szwabii

Herman IV (ok. 1015 - 28 lipca 1038), książę Szwabii

Po śmierci drugiego męża sprawowała do chwili ponownego zamążpójścia regencję w imieniu syna Ernesta II. W końcu 1016 lub w styczniu 1017 poślubiła Konrada, późniejszego cesarza (12 lipca 990 - 4 czerwca 1039), syna hrabiego Henryka ze Spiry i Adelajdy, córki księcia Lotaryngii Konrada Czerwonego. Konrad i Gizela mieli razem syna i dwie córki:

Spira (niem. Speyer) – niemieckie miasto na prawach powiatu w Nadrenii-Palatynacie. Jedno z najstarszych miast Niemiec, na początku swojego istnienia nosiło nazwę Civitas Nemetum.

Herman IV (ur. 1014, zm. 28 lipca 1038) – książę Szwabii w latach 1030-1038 z dynastii Babenbergów. Był młodszym synem Ernesta I i Gizeli oraz pasierbem cesarza Konrada II.

Henryk III (29 października 1017 - 5 października 1056), cesarz rzymski

Beatrycze (ok. 1030 - 26 września 1036)

Matylda (1027 - styczeń 1034)

21 września 1024 r. została w Kolonii koronowana na królową Niemiec, a 26 marca 1027 w Rzymie na cesarzową. Aktywnie uczestniczyła w życiu politycznym Cesarstwa, brała udział w obradach rady cesarskiej oraz wielu synodów kościelnych. Nakłoniła swojego krewniaka, Rudolfa III Burgundzkiego, aby przekazał swoje państwo jej mężowi, co nastąpiło w 1032 r. Nie miała dobrych relacji ze swoim synem Henrykiem III, więc po śmierci męża w 1039 r. nie odgrywała już znaczącej roli politycznej. Została pochowana w katedrze w Spirze.

Ernest II (ur. 1012, zm. 17 sierpnia 1030) - książę Szwabii w latach 1015-1030 z dynastii Babenbergów, syn Ernesta I i Gizeli, pasierb cesarza Konrada II.

Konrad II (Konrad Starszy) (ur. ok. 990 r.; zm. 4 czerwca 1039 r. w Utrechcie) - król Niemiec od 1024 r., król Włoch od 1026 r., cesarz rzymski od 1027 r. i król Burgundii od 1032 r. Pierwszy władca niemiecki z dynastii salickiej. Konrad kontynuował działania swojego poprzednika Henryka II dążąc do powiększenia potęgi Rzeszy. Starał się o wzrost znaczenia niemieckiego kościoła i równocześnie unikał konfliktu z papieżem. Mimo kilku buntów jego władza nigdy nie była poważnie zagrożona. Konrad zabezpieczył północne i wschodnie granice Rzeszy częściowo poprzez ustępstwa terytorialne. Przyłączając Burgundię powiększył terytorium państwa.

Literatura

Wolfgang Huschner, Kaiserin Gisela. Klügste Beraterin Konrads II. [w:] Erika Uitz (Hrsg.): Herrscherinnen und Nonnen. Frauengestalten von der Ottonenzeit bis zu den Staufern. Deutscher Verlag der Wissenschaften, Berlin 1990, ISBN 3-326-00565-2, S. 108–133

Gertrud Thoma, Kaiserin Gisela. [w:] Karl Rudolf Schnith (Hrsg.): Frauen des Mittelalters in Lebensbildern. Styria, Graz u. a. 1997, ISBN 3-222-12467-1, S. 90–120

Herwig Wolfram, Konrad II. 990–1039. Kaiser dreier Reiche., München 2000, ISBN 3-406-46054-2.