|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Przeciwciała, skierowane przeciwko różnym toksynom stosowanym jako broń biologiczna, połączone z powierzchnią magnetycznych cząstek, mogą służyć jako system informujący o zakażeniu pokarmu śmiertelnie niebezpiecznymi substancjami takimi jak: toksyna bot... Bogactwo polskiej przyrody, różnorodność świata roślin, epizody z życia zwierząt oraz wpływ człowieka na różnorodność biologiczną - to wszystko można zobaczyć na fotografiach promujących Międzynarodowy Rok Różnorodności Biologicznej w Fokarium na Helu. Stacja Mo... Pacjenci i leczący ich specjaliści apelują o szerszy dostęp do skutecznej w dotyczącej jelit chorobie Leśniowskiego-Crohna terapii biologicznej, która zmieniłaby życie chorych. Choroba Leśniowskiego-Crohna, nieswoiste zapalenie jelit, ma podłoże autoimmunologiczne. P... Sałata, szpinak, pietruszka. Co je łączy? Nie tylko zielony kolor. Wszystkie zawierają kwas foliowy, niezbędny w diecie każdego z nas. Dowiedz się co grozi w przypadku niedoboru kwasu foliowego i jak prawidłowo wprowadzić go do ... Ponad jedna trzecia mieszkańców łódzkich blokowisk nie chce się z nich wyprowadzać - lubią swoje mieszkania i czują się w nich bezpiecznie - wynika z badań przeprowadzonych na Wydziale Nauk Geograficznych UŁ, w Katedrze Gospodarki Przestrzennej i ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 GlikozylofosfatydyloinozytolCzy wiesz że...? Aminokwasy – organiczne związki chemiczne zawierające zasadową grupę aminową -NH2 oraz kwasową grupę karboksylową -COOH lub – w ujęciu ogólniejszym – dowolną grupę kwasową, np. sulfonową -SO3H. Aminokwasy są tzw. solami wewnętrznymi (amfolitami). Retikulum endoplazmatyczne, siateczka śródplazmatyczna, siateczka wewnątrzplazmatyczna, ER (reticulum endoplasmaticum, complexus reticuli cytoplasmatici)- wewnątrzkomórkowy i międzykomórkowy system kanałów odizolowanych od cytoplazmy podstawowej błonami (membranami) biologicznymi. Tworzy nieregularną sieć cystern, kanalików i pęcherzyków. Glikolipidy - lipidy zawierające w swoim składzie glicerol lub sfingozynę oraz kwasy tłuszczowe, a także składnik cukrowy, którym jest galaktoza lub laktoza. Glikolipidy są ważnym składnikiem błony komórkowej. Glikozylofosfatydyloinozytol lub glikofosfatydyloinozytol (GPI) - glikolipid służący w komórce do potranslacyjnej modyfikacji białek. GPI doczepiany jest do C-końca białek. Białka takie określa się mianem GPI-zakotwiczonych (ang. GPI-anchored). Kotwica GPI składa się z hydrofobowego fosfatydyloinozytolu, połączonego z C-końcowym aminokwasem białka za pośrednictwem linkera cukrowego (glukozoamina i mannoza połączone z grupą fosforanową etanolaminy fosfatydyloinozytolu). Z kolei dwie reszty kwasów tłuszczowych, będących podstawnikami pierścienia fosfatydyloinozytolu, kotwiczą strukturę (białko) w błonach biologicznych. Proteazy - podklasa enzymów z klasy hydrolaz, oznaczone kodem EC 3.4, które dokonują hydrolizy wiązań peptydowych. Z proteazami związane są dwa inne terminy, wymagające dodatkowych wyjaśnień:
Rafty lipidowe (pol. też: tratwy lipidowe, ang. lipid rafts) – to małe (10-200nm), heterogenne, wysoce dynamiczne, wzbogacone w sterole i inne określone lipidy (głównie sfingolipidy) domeny w błonie komórkowej. Rafty mogą być czasami stabilizowane w większe struktury poprzez interakcje lipid-białka oraz białko-białko . Modyfikacja białek motywem GPI ma miejsce w retikulum endoplazmatycznym (ER). Białko, początkowe utrzymywane jest w błonie ER hydrofobowym C-końcem, który zostaje odcięty przez odpowiednią proteazę i zamieniony na GPI, który przejmuje funkcję kotwiczenia białka w błonie. Kotwiczenie za pośrednictwem GPI różni się od utrzymywania białka w błonie hydrofobowym motywem peptydowym (por. białka integralne i białka zakotwiczone). GPI może ulec cięciu przez fosfolipazy: fosfolipazę C oraz GPI-specyficzną fosfolipazę D, co skutuje regulowanym uwalnianiem białek z błony i pełni rolę w przekazywaniu i generowaniu sygnałów komórkowych. Napadowa nocna hemoglobinuria (zespół Marchiafavy-Micheliego, ang. paroxysmal nocturnal hemoglobinuria, PNH) – rzadkie schorzenie erytrocytów polegające na braków czynników broniących przed ich rozpadem.
Mannoza – organiczny związek chemiczny z grupy aldoheksoz. Metabolizm mannozy zachodzi poprzez fosforylację jej przez heksokinazę do mannozo-6-fosforanu, który potem przekształcany jest przez izomerazę fosforanu mannozy do fruktozo-6-fosforanu. Białka kotwiczone motywem GPI są związane z raftami lipidowymi. Defekty kotwic GPI skutkują rzadkim schorzeniem: napadową nocną hemoglobinurią. BibliografiaPrzypisy
Kwasy tłuszczowe - kwasy monokarboksylowe o wzorze ogólnym R-COOH (R oznacza łańcuch węglowodorowy, a COOH jest grupą karboksylową znajdującą się na końcu tego łańcucha). Kwasy tłuszczowe występujące naturalnie wchodzą w skład tłuszczów lub występują w postaci "wolnej" (tzn. wolne kwasy tłuszczowe, ang. FFA od free fatty acids).
Połączenie 3 cząsteczek kwasów tłuszczowych z cząsteczką glicerolu tworzy triglicerydy.
Błona biologiczna, biomembrana − . Są one podstawowymi strukturami budującymi . Zgodnie z modelem płynnej mozaiki, zaproponowanym w w 1972 roku przez Jonathana Singera i Gartha Nicolsona, każdą błonę w komórce tworzy płynna dwuwarstwa cząsteczek fosfolipidowych, w której zanurzone są białka.
Czy wiesz że...? beta Komórka (łac. cellula) – najmniejsza strukturalna i funkcjonalna jednostka organizmów żywych zdolna do przeprowadzania wszystkich podstawowych procesów życiowych (takich jak przemiana materii, wzrost i rozmnażanie). Jest podstawową jednostką morfologiczno-czynnosciową ustroju.
C-koniec lub koniec karboksylowy – koniec łańcucha polipeptydowego, zakończonego grupą karboksylową (-COO-). Na drugim końcu łańcucha, nazywanym N-koniec lub koniec aminowy, znajduje się grupa aminowa (-NH3+). Wyróżnianie końców łańcucha polipeptydowego określa ich kierunek. Aminokwasy występujące w łańcuchu zwyczajowo numeruje się zaczynając od końca aminowego.
Węglowodany (cukrowce, sacharydy) – organiczne związki chemiczne składające się z atomów węgla, wodoru i tlenu. Są to związki zawierające jednocześnie liczne grupy hydroksylowe, karbonylowe oraz czasami mostki półacetalowe. Ogólnym wzorem sumarycznym węglowodanów jest CxH2yOy lub Cx(H2O)y (znane są jednak węglowodany niespełniające tego wzoru, np. deoksyryboza). Ze względu na liczbę jednostek cukrowych w cząsteczce, węglowodany dzielą się na:
Białka – wielkocząsteczkowe (masa cząsteczkowa od ok. 10 000 do kilku mln) biopolimery, a właściwie biologiczne polikondensaty, zbudowane z reszt aminokwasów połączonych ze sobą wiązaniami peptydowymi -CONH-. Występują we wszystkich żywych organizmach oraz wirusach. Synteza białek odbywa się w specjalnych organellach komórkowych zwanych rybosomami.
Hydrofobowość (z (gr.) hydro – woda, phobos – strach) – skłonność cząsteczek chemicznych do odpychania od siebie cząsteczek wody. Jest to szczególny przypadek solwofobowości, gdy rozpuszczalnikiem jest woda. W ujęciu makroskopowym hydrofobowość to właściwość powierzchni materiału polegająca na niezwilżalności przez wodę. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
