Gmina Białobrzegi - województwo lubelskie

Ten artykuł dotyczy dawnej gminy w powiecie łukowskim. Zapoznaj się również z: inne znaczenia tej nazwy.

Gmina Białobrzegi (od 1973 gmina Kock) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1809-1954 na Lubelszczyźnie. Siedzibą gminy były Białobrzegi (1952-54 Kock).

Gmina Białobrzegi jako jednostka jednowioskowa powstała w 1809 roku w Księstwie Warszawskim . Po podziale Królestwa Polskiego na powiaty i gminy z początkiem 1867 roku gmina weszła w skład w powiatu łukowskiego w guberni siedleckiej (od 1912 gubernia lubelska) . W 1919 roku gmina weszła w skład woj. lubelskiego i składała się z następujących wsi: Białobrzegi, Bożniewice, Górka, Poizdów, Pienki, Ruskawieś, Stoczek, Talczyn, Tchórzew, Wola Bukowska, Wygnanka i Zakalew. Podczas okupacji gmina należała do dystryktu lubelskiego (w Generalnym Gubernatorstwie). W 1952 roku siedzibę władz gminy przeniesiono z Białobrzegów do Kocka .

Lubelszczyzna (właściwie ziemia lubelska) – kraina historyczna w północno-wschodniej Małopolsce, na prawym brzegu Wisły, między Wieprzem i Tyśmienicą na północy oraz Sanem i Tanwią na południu. Głównym miastem krainy jest Lublin.

Gmina Kock (dawn. miasto Kock/gmina Kock + gmina Białobrzegi) - gmina miejsko-wiejska w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie lubelskim.

Według stanu z dnia 1 lipca 1952 roku gmina Białobrzegi składała się z 19 gromad . Jednostka została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin . Z obszaru gminy utworzono Gromadzkie Rady Narodowe w Białobrzegach, Lipniakach, Poizdowie, Stoczku i Talczynie . Po reaktywowaniu gmin z dniem 1 stycznia 1973 roku gminy Białobrzegi nie przywrócono, utworzono natomiast jej odpowiednik terytorialny, gminę Kock .

Kock – miasto w woj. lubelskim, w powiecie lubartowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kock, położone na wysokości ok. 150 m n.p.m. na wysoczyźnie morenowej prawego zbocza Pradoliny Wieprza przy granicy Równiny Łukowskiej. W latach 1952–1954 Kock był siedzibą gminy Białobrzegi. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do starego woj. lubelskiego.

Gmina (od niem. Gemeinde - komuna, społeczność) - to wspólnota samorządowa mieszkańców na odpowiednim terytorium. Może występować również jako jednostka samorządu specjalnego np. gmina wyznaniowa, gmina szkolna.

Przypisy

Od 1919 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. lubelskiego; w czasie II wojny światowej przejściowo poza administracją polską.
do 28 września 1954 roku
Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
Dz. P. K. W. t. I, s. 227-236
Dz.P. Królestwa Polskiego tom 66, s. 279n.
Akta gminy Białobrzegi - Archiwum Państwowe w Lublinie Oddział w Radzyniu Podlaskim
Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa
Dz. U. z 1954 r. Nr 43, poz. 191
Dz.Urz. WRN w Lublinie Nr 15, poz. 64
Dz. U. z 1972 r. Nr 49, poz. 312

Gubernia lubelska (ros. Люблинская губерния) – jednostka administracyjna Królestwa Polskiego. Powstała w 1837, w wyniku przekształcenia województwa lubelskiego. Obszar guberni, której stolicą był Lublin, był identyczny z obszarem dawnego województwa.

Generalne Gubernatorstwo (1939-1945) (czasem Generalna Gubernia[3], w skrócie GG; niem. Generalgouvernement für die besetzten polnischen Gebiete) – jednostka administracyjno-terytorialna, utworzona na podstawie dekretu Adolfa Hitlera z 12 października 1939, z mocą obowiązującą od 26 października 1939 [4][5], obejmująca część okupowanego wojskowo przez Niemcy terytorium II Rzeczypospolitej, która nie została wcielona bezpośrednio do Rzeszy.