Gmina Lubasz - Polski Serwis Naukowy

Gmina Lubasz – gmina wiejska w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie pilskim.

Siedziba gminy to Lubasz.

Według danych z 31 grudnia 2009 roku gmina miała 7247 mieszkańców.

Warunki naturalne

Struktura powierzchni

Według danych z 1 stycznia 2009 powierzchnia miasta wynosi 167,27 km². Gmina stanowi 9,27% powierzchni powiatu.

Gleba - biologicznie czynna powierzchniowa warstwa litosfery, powstała ze skały macierzystej pod wpływem czynników glebotwórczych (głównie organizmów żywych, klimatu i wody) i podlegająca stałym przemianom. Gleba składa się z trzech faz:

Puszcza Notecka stanowi wielki kompleks leśny w Kotlinie Gorzowskiej ok. 135 tys. ha, porastający wydmowy obszar międzyrzecza warciańsko-noteckiego, ciągnąc się na długości ponad 100 km od Santoka i Skwierzyny na zachód po Oborniki i Rogoźno na wschodzie przy średniej szerokości 20 km.

Według danych z roku 2002 użytki rolne zajmowały 47% powierzchni gminy, a użytki leśne 46%.

Klimat

Warunki klimatyczne panujące w środkowowielkopolskim regionie klimatycznym, do którego należy gmina Lubasz wypadają dość korzystnie w porównaniu z innymi regionami klimatycznymi Niziny Wielkopolskiej. Liczne są przypadki występowania pogody bardzo ciepłej, kiedy średnia temperatura dobowa wynosi od 15 do 25°C – w ciągu roku z taką pogodą jest 87 dni, z czego na miesiące wakacyjne przypada 45%.

Droga – wydzielony pas terenu składający się z jezdni, pobocza, chodnika, drogi dla pieszych lub drogi dla rowerów, łącznie z torowiskiem pojazdów szynowych znajdującym się w obrębie tego pasa. Przeznaczona do ruchu pojazdów, ruchu pieszych, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt. (Kodeks Drogowy Art.2 ust.1)

Miesiąc – jednostka czasu. Pierwotnie miesiąc wywodził się z cyklu księżycowego, tj. 29 i pół dnia jakie Księżyc potrzebuje na przejście wszystkich swych faz czyli miesiąc synodyczny. Geneza ta odbiła się także w dawnej polskiej nazwie, która była synonimem słowa Księżyc (księżyc dosłownie syn księcia, tj. Słońca).

Gleby

W gminie Lubasz istnieje pewien charakterystyczny, podział jakości gleb, przypadkowo zbieżny z położeniem drogi wojewódzkiej nr 182 (Międzychód – Ujście). W północno-zachodniej części gminy znajdują się gleby o niskiej bonitacji, co z kolei jest związane z położeniem Puszczy Noteckiej. Natomiast w południowo-wschodniej części gminy przeważają gleby o dobrej bonitacji. Przeważa tam rolnictwo produkcji zbożowej, hodowla świń i bydła mlecznego.

Gmina Wieleń to gmina miejsko-wiejska w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie pilskim.

Gmina Wronki to gmina miejsko-wiejska w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie pilskim.

Demografia

Dane z 30 czerwca 2004:

Dane z 18 września 2008:

Według danych z roku 2002 średni dochód na mieszkańca wynosił 1364,39 zł.

Historia

Pierwsze ślady pobytu człowieka na terenie obecnej gminy Lubasz pochodzą z epoki neolitu (4500 - 1800 p.n.e.), lecz są to pojedyncze znaleziska. Liczniejsze dowody archeologiczne wskazujące na stałe zasiedlenie okolic Lubasza pochodzą z epoki brązu oraz epoki żelaza (1800 - 700 r. p.n.e.). Od XIII w. rozpoczyna się w historii Lubasza i okolicznych miejscowości okres potwierdzony historycznymi źródłami pisanymi. Wieś w tym czasie była główną siedzibą rodu wielkopolskiej rodziny Lubaskich. W XVI wieku Lubasz przeszedł na własność Gorajskich, którzy w 1546 r. wznieśli nową siedzibę – najprawdopodobniej drewniany dwór, na którego miejscu w połowie XVIII wieku ród Miaskowskich wzniósł okazały klasycystyczny pałac. Od czasów ich panowania rozpoczął się intensywny rozwój Lubasza. Po II rozbiorze Polski obszar obecnej gminy Lubasz znalazł się pod zaborem pruskim. W 1896 roku oddano do użytku linię kolejową Krzyż – Rogoźno biegnącą przez południową część gminy, co przyczyniło się do pewnego ożywienia gospodarczego tych terenów.

Neolit (zob. neo - "nowy", lit - "kamień"; inaczej młodsza epoka kamienia) - końcowy okres epoki kamienia (poprzedzający epokę brązu). Jego charakterystyczne cechy to uprawa roślin i hodowla zwierząt oraz stałe osady. Proces ten nazwano "rewolucją neolityczną". W neolicie rozwijają się też nowe techniki obróbki kamienia, takie jak gładzenie powierzchni i wiercenie otworów. Nazwa epoki wprowadzona przez Johna Lubbocka w 1865 roku.

Archeologia (z gr. ἀρχαῖος archaīos – dawny, stary i -λογία -logiā – mowa, nauka) – nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie źródeł archeologicznych, czyli materialnych pozostałości działań ludzkich.

Miejscowości

Siedziby sołectw: Antoniewo, Dębe, Goraj-Bzowo, Jędrzejewo, Kamionka, Klempicz, Krucz, Kruteczek, Lubasz, Miłkowo, Nowina, Prusinowo, Sławno, Sokołowo, Stajkowo.

Pozostałe miejscowości: Bończa, Bzowo, Elżbiecin, Miłkówko.

Sąsiednie gminy

Czarnków, Czarnków, Obrzycko, Połajewo, Wieleń, Wronki

Przypisy

Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2009 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-06-11. ISSN 1734-6118.
Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2009 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2009-08-20. ISSN 1505-5507.
↑ Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset (pol.). regioset.pl. [dostęp 2010-09-14].
↑ Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast (pol.). GUS. [dostęp 2010-09-14].
1. Położenie geograficzne, Plan rozwoju lokalnego dla gminy Lubasz, UG Lubasz