Gmina Rewal - Polski Serwis Naukowy

Gmina Rewal – gmina wiejska w województwie zachodniopomorskim, w północnej części powiatu gryfickiego. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie szczecińskim.

Teren gminy obejmuje 7 miejscowości: Niechorze, Pobierowo, Pogorzelica, Pustkowo, Rewal, Śliwin, Trzęsacz.
Wszystkie z nich są wsiami sołeckimi. Siedzibą gminy jest Rewal.

Według danych z 30 czerwca 2010 r. gmina miała 3572 mieszkańców.

Bąk (Botaurus stellaris) - duży wędrowny ptak wodny z rodziny czaplowatych, zamieszkujący północną część Eurazji (podgatunek nominatywny) i Afrykę południową (B. s. capiensis). Zimuje na południu Eurazji i w Afryce. W Europie Zachodniej i Południowej gatunek osiadły. Przeloty w III - IV i IX - XI. W Polsce bardzo nielicznie lęgowy i nielicznie zimujący nad wodami śródlądowymi.
Jarzębatka, pokrzewka jarzębata, gajówka jarzębata (Sylvia nisoria) – niewielki ptak wędrowny z rodziny pokrzewkowatych. Występuje w Europie na wschód od Renu, aż po Ural. Na północy granica zasięgu przebiega przez południową część Półwyspu Skandynawskiego oraz w środkowej Azji. Zimuje we wschodniej Afryce. Przelatuje w kwietniu - maju oraz sierpniu - wrześniu. W Polsce nieliczny ptak lęgowy niżu.

Gmina Rewal jest najmniejszą gminą wiejską położoną nad morzem.

Turystyka

Przez gminę przebiegają 3 szlaki turystyczne:

Szlak Nadmorski im. Czesława Piskorskiego (Europejski Szlak Dalekobieżny E-9) (11,9 km) przebiega przez całe wybrzeże Pomorza Zachodniego, w gminie przez: Pobierowo, Pustkowo, Trzęsacz, Rewal, Niechorze;

Szlak Pobrzeża Rewalskiego (12,8 km) przebiega przez: Pobierowo, Gostyń, Dreżewo, Trzęsacz;

Szlak Liwiej Łuży (9,8 km) przebiega przez Niechorze, Pogorzelica, Skalno, Liwia Łuża, Niechorze

Zabytki

Do rejestru zabytków, które zostały objęte ochroną prawną należą:

Gostyń (do 1946 Gostyń Wielki, niem. Groß Justin) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Świerzno.
Błotniak stawowy (Circus aeruginosus) – gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych, zamieszkujący Europę poza Półwyspem Skandynawskim oraz środkową Azję. Wędrowny, przeloty w marcu–kwietniu i lipcu–październiku. Populacja europejska zimuje w Afryce, a częściowo również na europejskich wybrzeżach Morza Śródziemnego.

Latarnia Morska Niechorze z 1866 roku

Ruiny kościoła w Trzęsaczu z przełomu XIV/XV wieku

rybacka zabudowa na rynku w Niechorzu – pochodzi ona z XVIII – XIX wieku

neogotycki kościół z drugiej połowy XIX wieku w Trzęsaczu

zespół pałacowo–folwarczny w Trzęsaczu – budowla datowana jest na XVIII – XIX wiek.

Stanowisko archeologiczne w Śliwinie – grodzisko z wczesnego średniowiecza, a także punkt ze starożytności oraz okresu wpływów rzymskich.

kolej wąskotorowa

Muzeum

Niechorze - Wnętrze Muzeum Rybołówstwa Morskiego

W gminie funkcjonuje także Muzeum Rybołówstwa Morskiego zlokalizowane na terenie wsi Niechorze. Ekspozycję otwarto w czerwcu 1944 roku. Jest ona prezentowana w trzech niewielkich salach oraz w plenerze. Wystawa ukazuje specyfikę zawodu rybaka oraz interesujący wycinek kultury pomorskie. W plenerze prezentowana jest wystawa łodzi rybackich, które przekazali jako dar sami rybacy.

Gastronomia (z grec. gaster - "żołądek", nómos - "prawo", "ustawa") - rodzaj działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu otwartych zakładów żywienia zbiorowego (np. restauracji, barów, stołówek itp.). Także sztuka przyrządzania i podawania potraw w oparciu o fachową wiedzę kulinarną. Gastronomia to również wiedza o produktach, ich wartości odżywczej, o racjonalnym przygotowaniu potraw, komponowaniu posiłków, o tradycjach kulinarnych oraz zwyczajach i obyczajach związanych z jedzeniem.
Liwia Łuża (t. potocznie Niechorze) – jezioro na Wybrzeżu Trzebiatowskim, położone w gminie Rewal, w powiecie gryfickim, w woj. zachodniopomorskim. Jest przybrzeżnym jeziorem Morza Bałtyckiego.

Baza noclegowa

Nadmorski charakter gminy powoduje, iż zaplecze turystyczne jest bardzo dobrze rozwinięte. W gminie funkcjonowało w 2005 roku:

1 hotel (kategoria **) całoroczny, 300 miejsc noclegowych, korzystających 7 835 osób (w tym 2 717 z zagranicy;

3 pensjonaty, 126 miejsc noclegowych, 2 316 korzystających (w tym 544 z zagranicy);

1 schronisko młodzieżowe, 134 miejsc noclegowych, 2 426 turystów (w tym 22 z zagranicy);

43 ośrodki wczasowe (w tym 14 całorocznych), 6 471 miejsc noclegowych (w tym 2 783 całoroczne), korzystających 50 676 (w tym 7 568 z zagranicy);

6 ośrodków kolonijnych, 1 305 miejsc noclegowych, 4 799 korzystających (w tym 7 z zagranicy);

7 ośrodków szkoleniowo–wypoczynkowych (w tym 4 całoroczne), 1 032 miejsc noclegowych (w tym 578 całorocznych), korzystających 12 086 (w tym 145 z zagranicy);

2 kempingi, 536 miejsc noclegowych, 1 368 korzystających (w tym 790 z zagranicy);

3 pola biwakowe, 223 miejsc noclegowych, 1 328 korzystających (w tym 35 z zagranicy);

6 zespołów ogólnodostępnych domków turystycznych, 410 miejsc noclegowych, 1 389 korzystających (w tym 29 z zagranicy);

9 obiektów pozostałych (w tym 1 obiekt hotelowy całoroczny), 274 miejsc noclegowych, 975 korzystających (w tym 213 z zagranicy).

Historia

Obszar dzisiejszej gminy Rewal był zamieszkiwany w pierwszych wiekach naszej ery przez Wandalów, a następnie przez Wendów. W X wieku przyłączono te ziemie do Polski. Następnie od roku 1181 roku były lennem niemieckim. W 1630 roku ziemie te zajęli Szwedzi, którzy panowali tu aż do 1811 roku, kiedy to obszar gminy zaczął należeć do Prus. W XIX wieku na tych terenach przebywały oddziały Napoleona. Duży napływ turystów rozpoczął się w 1896 roku, kiedy otwarto kolej wąskotorową. Turystyka na tych terenach rozwijała się dynamicznie na początku XX wieku oraz w okresie międzywojennym. Po II wojnie światowej obszar gminy należy do Polski i jest częścią gminy Karnice. W 1973 roku powstaje gmina Rewal, której granice, pomimo zmian podziału administracyjnego Polski, są takie same do dziś.

Perkoz rogaty (Podiceps auritus) – gatunek średniej wielkości wędrownego ptaka wodnego z rodziny perkozów, zamieszkującego północną i środkową Eurazję od Półwyspu Skandynawskiego po Kamczatkę oraz północną część Ameryki Północnej. W Polsce nielicznie gniazduje na Białostocczyźnie, poza tym widywany na przelotach (głównie jesienią lub wiosną). Bardzo nielicznie zimujący.
Unia Europejska (oficjalny skrót w Polsce: UE) – powstały . W określeniu europejskości Unii naczelną rolę odgrywają czynniki historyczne i kulturowe oraz wspólna tożsamość i identyfikacja z wartościami demokratycznymi.

Geografia

Położenie

Gmina położona jest na Wybrzeżu Trzebiatowskim w dwukilometrowym pasie nad Morzem Bałtyckim w północnej części powiatu gryfickiego i sąsiaduje z gminami:

Karnice i Trzebiatów (powiat gryficki)

Dziwnów i Świerzno (powiat kamieński)

Odległość z Rewala do siedziby władz powiatu, Gryfic wynosi około 25 km.

Powierzchnia

Według danych z 1 stycznia 2010 r. powierzchnia gminy wynosiła 40,65 km². Gmina stanowi 4,0% powierzchni powiatu.

Podział terytorialny Polski zmieniał się wielokrotnie, od II wojny światowej reformy miały miejsce w latach: 1946, 1950, 1957, 1975 oraz obecny trójstopniowy podział administracyjny obowiązujący od 1 stycznia 1999.
Agroturystyka – forma wypoczynku w warunkach zbliżonych do wiejskich. Może być połączona z pracą u osoby zapewniającej nocleg. Traktowana jako alternatywne do rolnictwa źródło dochodu mieszkańców wsi.

Według danych z roku 2005 gmina Rewal ma obszar 41,13 km², w tym: użytki rolne 34,4%, lasy i grunty leśne 30,3%

Warunki klimatyczne

Gmina, podobnie jak cały obszar Polski, położona jest w strefie klimatu umiarkowanego. Klimat kształtuje się pod wpływem mas powietrza atlantyckiego, bezpośrednio oddziałuje nań Morze Bałtyckie. Średnia temperatura roczna powietrza wynosi 8,5 °C, w najcieplejszym miesiącu (lipiec) temperatura wzrasta do 17 °C, natomiast w styczniu spada do 0 °C. Amplituda roczna wynosi 17 °C. Klimatyczna zima trwa stosunkowo krótko – średnio 25 dni z pokrywą śnieżną, natomiast okres bezprzymrozkowy – około 203 dni. Średnie nasłonecznienie w ciągu dnia wynosi w roku 4,4 godz. Najwyższe wartości osiąga ono w okresie wiosenno–letnim (od maja do sierpnia) – 7,3 godz. Średnia liczba dni pogodnych wynosi 35, natomiast pochmurnych 130. Wilgotność powietrza kształtuje się pod wpływem morza, co powoduje, iż jej wartość jest podwyższona. Średnia roczna wilgotność względna wynosi 82%. Średnia roczna suma opadów stanowi ok. 625 mm. Najwyższe średnie sumy opadów odnotowuje się w lipcu (75 mm), natomiast najniższe w lutym (30 mm). Średnia roczna liczba dni z burzą wynosi 18. W pasie nadmorskim dominują wiatry zachodnie i południowo-zachodnie. Jest to obszar bardzo wietrzny, o czym świadczy mały udział cisz atmosferycznych we wszystkich porach roku (5%). Charakterystyczną cechą spowodowaną położeniem nadmorskim gminy jest występowanie wiatrów lokalnych, tzw. bryzy morskiej i lądowej. Wiatry te osiągają prędkość 5 m/s. Są one wywołane dobową różnicą temperatur pomiędzy morzem a lądem. Na terenie gminy występuje bardzo małe zagrożenie klimatyczne. Stężenie średnioroczne dwutlenku siarki (SO2) wyniosło w 2005 roku 3,3ug/m³, natomiast ditlenku azotu (NO2)– 9,8ug/m³.

Wendowie (niem. Wenden, Winden, Windische) - określenie historyczne Słowian nadbałtyckich, wspólne dla Słowian połabskich i Łużyczan, zamieszkujących na wschód od królestwa duńskiego, Norwegii, Szwecji i na terenach od Odry do Gdańska. Obecnie używane w Niemczech w odniesieniu do Serbów Łużyckich zamieszkujących Łużyce.
Wandalowie – grupa plemion wschodniogermańskich, zamieszkująca przed Wielką wędrówką ludów Europę Środkową. W noc sylwestrową 406 roku wraz ze Swebami i Alanami przekroczyli zamarznięty Ren w pobliżu Moguncji, po czym przez trzy lata pustoszyli Galię. W trakcie dalszej wędrówki po Cesarstwie dotarli do Północnej Afryki, gdzie po zdobyciu Kartaginy założyli swoje własne państwo (429). Przetrwało ono sto lat i zostało ostatecznie podbite przez Cesarstwo Bizantyjskie w latach 533-534.

Geologia

Gmina Rewal położona jest na wale pomorskim. Obejmuje północno-wschodnią część antykliny Kamienia Pomorskiego oraz południowo-zachodnią część synkliny Trzebiatowa. Linią graniczną pomiędzy obiema jednostkami tektoniczno-strukturalnymi jest linia Śliwin – Skrobotowo. W podłożu antykliny Kamienia Pomorskiego i synkliny Trzebiatowa, występują odpowiednio: osady węglanowe jury górnej, piaskowce, mułowce, iłowce jury środkowej przechodzące w wapienie, margle i piaskowce jury górnej w okolicach Trzęsacza i Rewala oraz w utwory mioceńskie (Pobierowo – Pustkowo); mułowce kredy dolnej (Śliwin), iłowce i osady węglanowe kredy górnej (Niechorze i Pogorzelica). Osady czwartorzędowe maja miąższość od 40 do 70 metrów. Zalegają tu także osady zlodowacenia środkowopolskiego (szare i brunatnoszare gliny zwałowe – miąższość od 15 do 30 m, występujące na przemian z warstwami osadów piaszczysto – żwirowych). Wśród osadów plejstoceńskich wyróżnia się piaski, żwiry fluwioglacjalne oraz gliny zwałowe, budujące brzeg klifowy. Przymorska dolina wypełniona jest osadami piaszczystymi, nad nią zalega warstwa osadów organicznych. W wyniku zalegania martwego lodu tworzyły się wytopiska w wyniku czego osadzały się materiały typu jeziornego (piaski i mułki) – okolice jeziora Liwia Łuża. Do utworów holoceńskich zalicza się: piaski, żwiry, mady rzeczne oraz torfy i namuły występujące w głębi lądu; piaski eoliczne zalegające na wydmach oraz budujące wały, piaski morskie plaży.

Uniwersytet Gdański (w skrócie UG) – uczelnia wyższa z siedzibą rektora w Gdańsku, powstała 20 marca 1970, na mocy decyzji Rady Ministrów, z połączenia Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Sopocie (założonej w 1945 jako Wyższa Szkoła Handlu Morskiego) i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku (założonej w 1946).
Wody podziemne – wody, zalegające pod powierzchnią Ziemi na różnych głębokościach, powstałe na skutek różnych procesów geologicznych. Ich łączna objętość wynosi ok. 60 000 tys. km³, co stanowi ok. 4,12‰ ogólnej objętości zasobów hydrosfery Ziemi. Strefa nasycenia wodami podziemnymi nosi nazwę strefy saturacji, i położona jest poniżej strefy nasycenia powietrzem glebowym i innymi gazami czyli strefy aeracji. W strefie aeracji mogą występować wody, ale tylko jako wody zawieszone albo związane (woda higroskopijna, woda błonkowata, woda kapilarna). Miejsce wypływu wód podziemnych na powierzchnię w zależności od obfitości i sposobu wypływu to źródło, młaka, wykap lub wysięk.

Rzeźba terenu

Niechorze - Klif

Formy ukształtowania powierzchni ziemi:

w zachodniej części gminy występują wysoczyzny morenowe płaskie i faliste (wysokość bezwzględna wynosi tam ok. 10 – 15 m n.p.m.; zbudowana ona jest z materiałów gliniastych i piaszczystych; obszary oddalone od morza zajmują wydmy lądowe, paraboliczne – o wysokości do 10 m);

w centralnej i wschodniej części terenu znajdują się: wydmy nadmorskie rozciągające się od Pogorzelicy ku wschodniej części gminy Rewal (wydmy wałowe osiągają tu wysokość do 10 m n.p.m.), plaże oraz mierzeja Liwki (o szerokości 400 – 1200 m i wysokości 1-4 m n.p.m.), która oddziela jezioro Liwia Łuża (jezioro przybrzeżne) od Morza Bałtyckiego;

w głębi lądu położone są dna ważniejszych dolin marginalnych oraz pradolin Redy – Łaby i Pomorskiej; ich szerokość wynosi 3 km, dno ma płaski kształt i jest zatorfione, teren zaś odwadniają rowy odprowadzające wodę do jeziora Liwia Łuża;

w zachodniej części wybrzeża występują: klif (o maksymalnej wysokości 20 m n.p.m., na klifie rozpościera się obszar wydm porośniętych lasem sosnowym) oraz plaże.

Stosunki wodne

Niechorze - Widok na jezioro Liwia Łuża z latarni morskiej w Niechorzu

Wody powierzchniowe gminy Rewal stanowią ok. 6% ogólnej powierzchni terenu (2,44 km²). Prawie cały obszar gminy znajduje się w zlewni przymorskiej, w której skład wchodzą 3 mniejsze zlewnie cząstkowe (zlewnia jeziora Liwia Łuża i Liwki, wybrzeże od Dziwny do zlewni Liwki i od niej do zlewni Regi). Granicą jego jest dział wodny przebiegający po wyniosłościach wydm. W części zachodniej i wschodniej znajdują się niewielkie obszary, należące do innych zlewni, odpowiednio: do zlewni Dziwny oraz Regi. W obrębie gminy znajduje się jezioro Liwia Łuża. Jego powierzchnia wynosi około 251 ha. Poziom wody w jeziorze wynosi około 0,4 – 0,5 m. Jest to zbiornik eutroficzny, otoczony szuwarami i w około 20% porośnięty roślinnością. Ze względu na okresowe zasolenie wód jeziora i zrzut wód z oczyszczalni ścieków w Pobierowie mamy do czynienia ze sporym zanieczyszczeniem i skłonnością do degradacji. Zbiornik ten jest własnością Agencji Nieruchomości Rolnych (Oddział Terenowy w Szczecinie). Na wschód od jeziora (ok. 1,5 km) znajduje się Bagno Pogorzelickie, które jest częścią ostoi ptaków. Z jeziora wypływa kanał Liwka, zanikający na plaży, okresowo zalewany przez Bałtyk. Do Liwii Łuży dopływa Kanał Lądkowski, który odprowadza wody z okolicznych terenów. Do sztucznych cieków należy ponadto Kanał Konarzewski. W gminie brak cieków naturalnych. Geologia obszaru nie sprzyja występowaniu głębinowych wód podziemnych dobrej jakości. Płytko zalegające skały mezozoiczne z licznymi uskokami powodują napływ wód mocno zasolonych, co oddziałuje hydraulicznie na warstwy wodonośne czwartorzędu. W okolicach Niechorza występuje ujęcie kredowych wód mineralizowanych – jony magnezu, sodu, jodu, fluoru, bromu, żelaza. Są to wody o podwyższonej mineralizacji. W Pobierowie i Trzęsaczu znajdują się jurajskie ujęcia, których woda po przebadaniu i analizie może być użyta do przyrodolecznictwa. W niektórych miejscach na terenie gminy wody podziemne mogą mieć wysokie stężenie chlorków, spowodowane ingerencją słonych wód Morza Bałtyckiego. Przybrzeżne wody morskie, przylegające do gminy Rewal badane są corocznie w okresie wiosenno–letnim przez Wojewódzką Stację Sanitarno–Epidemiologiczną w Szczecinie. Przeprowadzane analizy wody wskazują, iż Bałtyk na odcinku Wybrzeża Rewalskiego posiada wody bardzo dobrej jakości, należące do pierwszej klasy czystości. Wybudowanie oczyszczalni ścieków w Pobierowie znacząco przyczyniło się do tego, że z roku na rok woda morska jest coraz czystsza.

LMw- typ siedliskowy lasu obszarów nizinnych. Zajmuje siedliska średnio żyzne i wilgotne. Spotyka się go w sąsiedztwie siedlisk lasu mieszanego świeżego. Zajmuje zazwyczaj lokalne obniżenia z płytkim poziomem wód gruntowych lub długotrwale stagnującymi wodami opadowymi, albo strefy przejściowe między siedliskami boru mieszanego wilgotnego i lasu wilgotnego. Występuje na glebach bielicowych właściwych oglejonych, glebach brunatnych wyługowanych oglejonych lub pseudooglejonych, glebach gruntowo-glejowych właściwych, murszowo-glejowych, czarnych ziemiach zdegradowanych, niekiedy na glebach murszowatych z próchnicą typową lub murszowatą. Gleby te utworzone są z piasków akumulacji lodowcowej, zalegających niekiedy na glinach zwałowych, z piasków tarasów akumulacyjnych lub piasków i żwirów akumulacji wodnolodowcowej, z aluwialnych piasków rzecznych.
Kropiatka, kureczka nakrapiana (Porzana porzana) – gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny chruścieli. Zamieszkuje Europę poza północną Skandynawią, zachodnią Syberię oraz Azję Środkową po Iran, Kazachstan i zachodnie Chiny. Wędrowny, przeloty w marcu–kwietniu i sierpniu–październiku, odbywają się nocą. Zimuje w basenie Morza Śródziemnego, północnej Afryce (gdzie przelatuje szlakiem zachodnim lub południowo-wschodnim), na Bliskim Wschodzie oraz w Indiach i Pakistanie, tylko wyjątkowo w Europie Zachodniej.

Układ osadniczy

W obrębie gminy Rewal położonych jest siedem osad typu wiejskiego. Są to: Pobierowo (976 mieszkańców), Pustkowo (123), Trzęsacz (89), Rewal (893), Niechorze (909), Pogorzelica (109) oraz Śliwin (224). Pierwsze sześć wsi to wielodrożnice. Są to miejscowości typowo turystyczne, praktycznie brak w nich zabudowań typowo rolniczych. Budynki są niskie i najczęściej jednorodzinne. Cechą charakterystyczną jest duża liczba zabudowań związanych z obsługą turystów. Natomiast Śliwin jest ulicówką. Osada ta jest w większym stopniu wsią rolniczą i bardziej nastawioną na agroturystykę. Zabudowa tam jest niska, jednorodzinna. Wszystkie miejscowości, prócz Śliwina położone są bezpośrednio nad Morzem Bałtyckim, zaś Śliwin zlokalizowany jest o ok. 1 km od Rewala w głąb lądu.

Ścieki – to zużyte ciecze, roztwory, koloidy lub zawiesiny, a także odpadowe ciała stałe odprowadzane za pomocą rurociągów do odbiorników naturalnych jakimi mogą być zbiorniki lub cieki wodne, doły gnilne itp. W postaci ścieków odprowadza się odpadowe substancje przemysłowe oraz odpady żywnościowe i fekalia z miejskich i osiedlowych gospodarstw domowych. Ze względu na dużą szkodliwość biologiczną ścieków, zarówno komunalnych jak i przemysłowych, przed odprowadzeniem do odbiornika powinno się poddawać je oczyszczeniu w oczyszczalniach.
Wydma paraboliczna – jeden z typów pojedynczych wydm. Charakteryzuje się tym, że ma kształt łuku o ramionach skierowanych pod wiatr. Mniej ubita miękka część znajduje się na kierunku przeciwnym niż kierunek dominującego wiatru. Jej centralna część jest ruchoma, gdyż jest zbudowana z suchszego i luźniejszego piasku niż ramiona i w przeciwieństwie do nich nie jest utrwalana przez rośliny. Wędrówka wydm na terenie Polski odbywa się z prędkością około 6–20 m/rok. Największą wysokość wydmy paraboliczne osiągają w miejscu zagięcia łuku, w tzw. czole.

Przyroda

Flora

Niechorze - Lasy na klifie

Na terenie gminy Rewal występują lasy należące do Nadleśnictwa Gryfice oraz do Urzędu Morskiego w Szczecinie. Nieznaczną część stanowią lasy prywatne – 19 ha. Lasy Państwowe zajmują powierzchnię 1040,2535 ha. Rośnie tam przede wszystkim sosna, ale także dąb, brzoza, modrzew i świerk. Oprócz lasów występują także zadrzewienia na terenach nieleśnych. Do ważniejszych skupień drzew poza obszarami lasu należą:

Województwo szczecińskie lub województwo zachodniopomorskie zostało utworzone z tzw. Ziem Odzyskanych po II wojnie światowej od Niemiec. 14 marca 1945 r., jeszcze przed całkowitym oddaniem tych terenów pod administrację polską, Rząd Tymczasowy Rzeczypospolitej Polskiej podzielił je na okręgi. Jednym z nich był Okręg III - Pomorze Zachodnie, który obejmował także fragment ziemi lubuskiej i polskiej części Łużyc (dzisiejsza większa część województwa lubuskiego). Z części położonej nieco na północ od rzek Warty i Noteci utworzono 28 czerwca 1946 r. nowe województwo. Pierwotnie jego stolicą był Koszalin, później siedzibę przeniesiono do Szczecina. Powierzchnia wynosiła 30.251 km² (drugie co do wielkości, po poznańskim na 14 województw), a zamieszkiwało je 892.600 mieszkańców (w 1946 r.) Obejmowało ono obszar obecnego obecnego województwa zachodniopomorskiego oraz część zachodnią województwa pomorskiego.
Pogorzelica – wieś, nadmorska miejscowość wypoczynkowa i kąpielisko morskie w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Rewal nad Morzem Bałtyckim.

aleja kasztanowców w Trzęsaczu;

aleja lipowa i klonowa w Rewalu;

parki w Trzęsaczu;

buki i dęby w Rewalu;

drzewostan mieszany w Niechorzu;

drzewostany cmentarzy.

Natomiast na klifie, na terenie należącym do Urzędu Morskiego 40,7% stanowi bór świeży; 27,8% - bór suchy; 15% - bór mieszany świeży; 11,5% - las mieszany świeży; 2,7% - las świeży; 1,3% - las mieszany wilgotny; 1% - bór wilgotny. Głównym gatunkiem tam występującym jest również sosna, która zajmuje 336,71 ha (81,7%), pozostałe gatunki to dąb – 7,82 ha (2,1%), brzoza – 5,52 ha (1,5%) oraz jesion – 2,68 ha (0,8%). Przeważa tu głównie drzewostan w wieku 31–50 lat.

Straż Graniczna (SG) – jednolita, umundurowana, w pełni zawodowa formacja typu policyjnego. Została powołana do życia ustawą z dnia 12 października 1990, jej funkcjonowanie rozpoczęło się 16 maja 1991 wraz z rozformowaniem Wojsk Ochrony Pogranicza (WOP). Wykonuje zadania związane z ochroną granicy państwowej i kontrolą ruchu granicznego. Nadzór nad formacją sprawuje Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. Komendant Główny Straży Granicznej jest centralnym organem administracji rządowej w sprawach ochrony granicy państwowej.
Jod (I, łac. iodum) – pierwiastek chemiczny, z grupy fluorowców w układzie okresowym. Jego nazwa pochodzi od gr. ἰοειδής ioeides – fioletowy.

Prócz drzew występują tu m.in. następujące rośliny: rokitnik (wyłącznie na klifie), jarząb pospolity, przelot zwyczajny, lnica wodna (Linaria loeselii) – u podnóża klifu, wydmuchrzyca, wierzba iwa, róża polna, głóg jednoszyjkowy, leszczyna, czereśnia dzika, bez czarny, koniczyna łąkowa, groszek łąkowy, kostrzewa łąkowa, bylica polna (Artemisia campestris subsp. sericea).

Maskulinizacja – pojęcie medyczne oznaczające występowanie u kobiety cech somatycznych męskich (zmiana sylwetki ciała, nadmierne owłosienie, czyli hirsutyzm, obniżenie skali głosu), a także zmian zewnętrznych narządów płciowych (np. mastodynii, przerost łechtaczki) w wyniku zaburzenia hormonalnego – nadmiaru hormonów androgennych.
Muzeum Rybołówstwa Morskiego w Niechorzu – placówka muzealna, której wystawy rybołówstwa bałtyckiego, ukazują specyfikę zawodu rybaka oraz przedstawiają wycinek kultury pomorskiej. Muzeum gromadzi i zabezpiecza zabytki związane z historią, tradycją i kulturą rybacką Pomorza Zachodniego.

Fauna

Na terenie gminy występują m.in. takie zwierzęta jak: wydra europejska, foka szara, gąsiorek, pokrzewka jarzębata, wodniczka, zimorodek, sowa błotna (Asio flammeus), rybitwa czubata, rybitwa białoczelna, mewa mała, mewa czarnogłowa, batalion, derkacz, kropiatka, żuraw, błotniak łąkowy, błotniak zbożowy, błotniak stawowy, bielik, rybołów, orlik krzykliwy, bocian czarny, bocian biały, bąk, perkoz rogaty.
Na plaży w Niechorzu przy latarni morskiej, można spotkać fokę szarą o imieniu Depka - wypuszczoną z fokarium Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego w Helu. Jest ona objęta programem „Ratujmy Bałtyckie Foki”

Margiel – skała osadowa, zwykle szara; składa się z węglanów (wapnia lub magnezu) i minerałów ilastych, używany do wyrobu cementu, także jako nawóz mineralny (sztuczny), ma słaby, nieprzyjemny zapach. Dobrze reaguje z kwasem solnym (HCl), pozostawiając błotnistą plamkę. W technologii ceramiki często marglem określane okruchy węglanów powyżej 0,5 mm występujące w surowcach ilastych.
Archidiecezja szczecińsko-kamieńska (Archidioecesis Sedinensis-Caminensis) – jedna z czternastu archidiecezji Kościoła rzymskokatolickiego w Polsce ustanowiona przez papieża Jana Pawła II 25 marca 1992 bullą Totus Tuus Poloniae Populus.

Ochrona przyrody

Rewal - Ostrokrzew kolczasty

Gmina Rewal jest specyficznym obszarem, ponieważ prócz miejscowości cała należy do Trzebiatowsko–Kołobrzeskiego Pasa Nadmorskiego objętego programem Natura 2000. Znajduje się tam rezerwat ornitologiczny pod nazwą "Jezioro Liwia Łuża". W pasie przyjeziornym gniazdują takie ptaki jak: łabędź niemy, perkoz dwuczuby, gęgawa, błotniak stawowy, mewa srebrzysta, śmieszka, srokosz, żuraw, wąsatka, krwawodziób, rybitwa zwyczajna.

Derkacz (Crex crex) – średni ptak z rodziny chruścielowatych, zamieszkujący Europę poza jej północno-wschodnią częścią oraz Azję po Zabajkale, Iran i Chiny. Zimuje w Afryce na południe od Sudanu. W Polsce nieliczny ptak lęgowy. Gnieździ się w całym kraju, jednak jest to rozkład nierównomierny: liczniejszy jest na północy i wschodzie. Większość obserwacji dotyczy jedynie jego charakterystycznego głosu, ponieważ jest to ptak bardzo płochliwy, o skrytym trybie życia.
Natura 2000 – program utworzenia w krajach Unii Europejskiej wspólnego systemu (sieci) obszarów objętych ochroną przyrody. Podstawą dla tego programu są dwie unijne dyrektywy: Dyrektywa Ptasia i Dyrektywa Siedliskowa (Habitatowa). Celem programu jest zachowanie określonych typów siedlisk przyrodniczych oraz gatunków, które uważa się za cenne i zagrożone w skali całej Europy. Wspólne działanie na rzecz zachowania dziedzictwa przyrodniczego Europy w oparciu o jednolite prawo ma na celu optymalizację kosztów i spotęgowanie korzystnych dla środowiska efektów. Jednolite prawo powinno ułatwić współdziałanie wielu instytucji zajmujących się ochroną przyrody stale i tych dla których jest to działanie oboczne. Zadanie i cel rangi europejskiej powinno łatwiej uzyskać powszechną akceptację społeczną, tym bardziej że poszczególne kraje członkowskie są zobowiązane do zachowania na obszarach wchodzących w skład sieci Natura 2000 walorów chronionych w stanie nie pogorszonym, co wcale nie musi wykluczać ich gospodarczego wykorzystania.

Ponadto w czasie wędrówek pojawiają się: gęś zbożowa, gęś białoczelna, świstun, rożeniec, krakwa.

Oprócz tego chronionego obszaru, leży tam również zabytkowy park przy pałacu w Trzęsaczu, zajmujący powierzchnię 5 ha, wpisany w rejestr zabytków. Występuje tam także wiele pomników przyrody. W Rewalu są to: ostrokrzew kolczasty (jeden z dwóch w Europie okazów rosnących w formie drzewa - wysokość 5,5 m) oraz jesion wyniosły o wysokości 24 m; w Pustkowie: dąb szypułkowy (wysokość 21 m) i dwa wiązy szypułkowe (wysokość 26 m); w Trzęsaczu: pięć lip drobnolistnych (wysokość 19 m).

Płetwonurek - samodzielny nurek wyposażony w sprzęt nurkowy (butla nurkowa, KRW (kamizelka ratunkowo-wypornościowa), automat oddechowy, płetwy, itp). Płetwonurek w przeciwieństwie do nurka klasycznego może swobodnie poruszać się w toni wodnej dzięki płetwom i umieszczonej na plecach butli sprężonego gazu (najczęściej powietrza). Automat oddechowy podaje płetwonurkowi powietrze o ciśnieniu panującym w otoczeniu.
Torf – skała osadowa powstała w wyniku zachodzących w szczególnych warunkach przemian obumarłych szczątków roślinnych, najmłodszy węgiel kopalny. Zawiera mniej niż 60% węgla.

Na terenie gminy zlokalizowane są ponadto zespoły krajobrazowo-przyrodnicze:

Trzęsacz – część podlegającego abrazji klifu, z plażą, ruinami kościoła i cmentarzem doń przylegającym;

Niechorze – linia brzegowa oraz fragment wysoczyzny do drogi Śliwn – Niechorze;

Kanał Liwka – należą do niego Kanał Liwka, pas nadbrzeżny po obu stronach kanału oraz plaża z odcinkiem wałów wydmowych;

Bielikowe Wydmy – klika pagórków wydm śródlądowych leżących w kompleksie leśnym „Liwski Las”;

Dolina dopływu Regi – obszar podmokły w okolicach zarastającego jezioro Konarzewo. Jest to ostoja ptactwa wodno – błotnego.

Droga wojewódzka nr 102 (DW102) – droga wojewódzka w północnej części woj. zachodniopomorskiego o długości 94,736 km łącząca drogę krajową nr 3 koło Międzyzdrojów z Kołobrzegiem.
Abrazja – jeden z czynników erozyjnych. Polega na ścieraniu podłoża skalnego przez luźny materiał skalny przemieszczany przez prądy rzeczne i morskie, falowanie wód, przypływy i odpływy morskie, lodowce i wiatry, także na wzajemnym ścieraniu materiału skalnego, wskutek czego ulega on rozdrobnieniu i obtoczeniu. Zachodzi na stromych, skalnych brzegach dużych zbiorników wodnych, takich jak oceany, morza i duże jeziora. Pewne znaczenie ma również rozpuszczanie skał przez wodę. Efektem działania abrazji jest powstawanie klifu i platformy abrazyjnej, osiągającej zazwyczaj szerokość od kilku do kilkunastu metrów (rzadziej – gdy poziom morza powoli się podnosi lub ląd się obniża – nawet do kilkudziesięciu km, np. (wybrzeża Norwegii).

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)