Gmina Skorosze - Polski Serwis Naukowy

Pierwsza siedziba gminy Skorosze

Gmina Skorosze (od 1952 gmina Michałowice) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1916-1952 w powiecie warszawskim, woj. warszawskim. Siedzibą gminy były początkowo Skorosze a następnie Czechowice (obecnie osiedle w warszawskiej dzielnicy Ursus).

Gmina Michałowice (do 1952 gmina Skorosze) – gmina wiejska w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie warszawskim.

Skorosze - część warszawskiej dzielnicy Ursus, również rejon wg MSI, ograniczony od wschodu ulicą Sosnkowskiego, od północy torami kolejowymi, od zachodu graniczący z dzielnicą Włochy, a od południa z Opacz Kolonią, sołectwem w Michałowicach.

Od 1889 roku wieś Skorosze i jej sąsiedztwo należały do gminy Pruszków z siedzibą w Skoroszach. Po otrzymaniu praw miejskich przez Pruszków w 1916 roku, utworzono gminę Skorosze, co sprawiło że Skorosze zyskały na znaczeniu.

W okresie międzywojennym gmina Skorosze należała do powiatu warszawskiego w woj. warszawskim. 1 kwietnia 1930 roku z części obszaru gminy Skorosze (Nadziein i Niecki) utworzono nową gminę Piastów. 15 kwietnia 1930 roku z części obszaru gminy Skorosze (Włochy, Solipse, Wiktoryn i Marjanówka) utworzono nową gminę Włochy. 1 kwietnia 1939 roku z części gminy Skorosze (z gromad Opacz Duża, Okęcie, Raków, Rakowiec, Salomea, Szczęśliwice, Wiktoryn, Załuski i częściowo Opacz) utworzono nową gminę Okęcie.

Gmina Helenów (od 1973 gmina Brwinów) – dawna gmina wiejska istniejąca do 1954 roku w woj. warszawskim. Nazwa gminy pochodzi od wsi Helenów, jednak siedzibą władz gminy był Brwinów.

Powiat grodziskomazowiecki (również powiat grodziski lub powiat grodzisko-mazowiecki) - powiat istniejący do 1867 oraz w latach 1948–1975. W latach 1867-1948 jednostka funkcjonowała jako powiat błoński. Od 1948 do 1952 odpowiadał wykresem granic dawnemu powiatowi błońskiemu, istniejącemu od 1867 (przemianowanie nastąpiło w 1948).

Po wojnie gmina zachowała przynależność administracyjną. 15 maja 1951 roku przyłączono do Warszawy część gromady Szamoty z gminy Skorosze.

1 lipca 1952 roku z gminy Skorosze wyłączono gromady Czechowice, Skorosze i Szamoty, z których utworzono miasto Czechowice; wyłączono z niej też część gromady Pęcice (osiedle Chlebów), którą przyłączono do gminy Helenów w powiecie grodziskomazowieckim. Jednocześnie gmina Skorosze została zniesiona po przeniesieniu jej siedziby z Czechowic do Michałowic z równoczesnym przemianowaniem jednostki na gmina Michałowice. W dniu powołania gmina Michałowice była podzielona na 10 gromad.

Gmina Piastów (od 1952 miasto Piastów) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1930-1952 w woj. warszawskim. Siedzibą władz gminy była wieś Piastów .

Wieś (łac. pagus, rus) – jednostka osadnicza o zwartej, skupionej lub rozproszonej zabudowie i istniejących funkcjach rolniczych lub związanych z nimi usługowych lub turystycznych, nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta (art. 2 ustawy z 29 sierpnia 2003 o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych).

W skład gminy Skorosze wchodziły pobliskie wsie: Czechowice, Szamoty, Raków, Salomeja, Okęcie, Szczęśliwice, Opacz Duża i Mała, Załuski, Reguły, Reguły-Kuchy, Ostoja Pęcicka i Michałowice.

Wójtowie gminy Skorosze

(1916-1922) Aleksander Kopiński

(1922-1930) Władysław Hass

(1930-1933) Franciszek Adolf Acher

(1933-1939) Franciszek Gryzel

(1939) Jan Szpuda

(1939-1945) Władysław Godurkiewicz

(I 1945-III 1945) Bolesław Gliński

(III 1945-III 1948) Teodor Rowiński

(III 1948-1952) Antoni Jóźwiak

Przypisy

Od 1919 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. warszawskiego; w czasie II wojny światowej przejściowo poza administracją polską.
Do 30 czerwca 1952 roku
Dz. U. z 1929 r. Nr 79, poz. 588
Dz. U. z 1930 r. Nr 27, poz. 236
oraz z części gminy Wilanów
Dz. U. z 1939 r. Nr 27, poz. 180
Dz. U. z 1951 r. Nr 27, poz. 199
Dz. U. z 1952 r. Nr 26, poz. 181
Dz. U. z 1952 r. Nr 26, poz. 177
Dz. U. z 1952 r. Nr 26, poz. 180
Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, PRL, GUS, Warszawa, 1952