|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Zwierzęta na Ziemi migrują, aby zapewnić sobie przetrwanie w odpowiednich warunkach. Staje się to szczególnie widoczne, kiedy cykle klimatyczne zmieniają się z ciepłego na zimny i odwrotnie. Naukowcy z Danii i Wlk. Brytanii rzucili teraz nowe światło na tempo,... Takiej liczby informacji z Polski, o Polsce i o Polakach nie było w Rosji od 20 lat - powiedział PAP dr Marek Figura z Instytutu Wschodniego UAM w Poznaniu. Jego zdaniem, należy docenić otwarcie rosyjskich władz w sprawie wyjaśnienia katastrofy w Smoleńsku. Zdaniem Figury, jeśli naw... Naukowcy z Wielkiej Brytanii wyposażyli robota o imieniu Adam w sztuczną inteligencję (AI) i zaawansowany zestaw algorytmów, które umożliwiają budowanie hipotez i przeprowadzanie pełnego cyklu eksperymentu naukowego. Badania, których ... Innowacja ma zasadniczą rolę do odegrania w rozwiązaniu problemów gospodarczych, społecznych i środowiskowych, jakie stają przed Europą - według niedawnego 2. Europejskiego Szczytu Innowacji, który odbył się w Parlamencie Europejskim w Brukseli, Belgia. Niemniej pr... "Myślenie na głos" pomaga szybciej rozwiązywać zadania matematyczne i stwarza więcej możliwości na znalezienie poprawnej odpowiedzi - zaobserwowali naukowcy z Hiszpanii.
Wyniki swoich badań opublikowali w piśmie "Revista de investigacion p...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Gnuśni królowieCzy wiesz że...? Pepin z Heristalu znany też jako Pepin Średni, Pepin II, Pepin Gruby (ur. 635 lub 640, zm. 16 grudnia 714) - majordom Austrazji, Neustrii i Burgundii na dworze Merowingów w latach 680-714; stopniowo przejął kontrolę nad państwem frankijskim. Wnuk Pepina Starszego z małżeństwa jego córki Begi z Ansegizelem, synem biskupa Arnulfa z Metzu. Urodził się w Herstalu na terenie dzisziejszej Belgii. Austrazja – kraina historyczna, w VI – VII w. stanowiąca północno-wschodnią część merowińskiego Królestwa Franków. Obejmowała tereny nad Mozą, Mozelą i środkowym Renem, które obecnie leżą we wschodniej Francji, zachodnich Niemczech, Belgii i Holandii. Głównymi ośrodkami i siedzibami władców były Metz i Reims. Sigebert III (Zygisbert III, ur. 629 - zm. 1 lutego 656) – król Austrazji w latach ok. 633/34 - 656, syn Dagoberta I i Ragnetrudy, święty Kościoła katolickiego, patron Nancy. Gnuśni królowie (fr. les rois fainéants) – określenie używane w stosunku do ostatnich królów państwa frankijskiego z dynastii Merowingów. Na skutek oddolnego rozkładania się jedności państwa tracili oni powoli rzeczywistą władzę. Sprzyjała temu procesowi postępująca degeneracja dynastii – Merowingowie często nie dożywali pełnoletności, umierając młodo. Grimoald I zwany Starszym urodz. ok. 615 zm. 656 był majordomem Austrazji w latach prawdopodobnie od 640 lub 644 do swojej śmierci. Był synem Pepina z Landen i jego żony Idubergi.
Karol Młot (fr. Charles Martel, niem. Karl Martell, ur. 23 sierpnia 686 w Herstalu, zm. 22 października 741 w Quierzy-sur-Oise) – frankijski majordom, a w rzeczywistości władca państwa Franków. Za lata panowania gnuśnych królów przyjmuje się okres od 639 do 751 roku. Otwiera go koronacja Sigeberta III, a kończy detronizacja Childeryka III. W większości królowie z tego okresu byli słabi. Domena królewska w tym czasie została znacznie ograniczona, a wszystkie prerogatywy monarchy wraz z kompetencjami wojskowymi i sądowniczymi przejęła arystokracja. Pierwszą nieudaną próbę detronizacji merowińskiego gnuśnego króla podjął w 656 roku majordom Austrazji Grimoald I. Jedność państwa utrzymał Pepin II z Heristalu, który od 687 roku rządził jako majordom całego królestwa Franków, dając początek dynastii nieformalnych władców państwa Franków. Od 737 roku siła majordoma Karola Młota była tak duża, że rządził pomimo bezkrólewia. W 751 dynastia Karolingów została zalegalizowana przez papieża Zachariasza. Jednocześnie tronu pozbawiony został ostatni merowiński gnuśny król Childeryk III, którego zamknięto w klasztorze. Goląc tonsurę pozbawiono go ostatniego atrybutu króla frankońskiego – długich włosów – w których według wierzeń kryła się magiczna moc. Teuderyk III (ur. 654 – zm. 691) – dwukrotny król Neustrii i Burgundii, panował w latach 673 i 675 – 691, król Austrazji od 679 do śmierci w 691, król wszystkich Franków od 679. Syn Chlodwiga II i Batyldy, opisywany jako marionetkowy, słaby król. Majordom Ebroin mianował go bez poparcia dostojników. Panował w Neustrii po swoim bracie Chlotarze III od 673, ale Childeryk II z Austrazji wyparł go, lecz w niedługim czasie zmarł (675) i Teuderyk zasiadł na jego tronie. Kiedy Dagobert II zmarł w 679, otrzymał Austrazję i zjednoczył całe państwo Franków.
Państwo frankijskie (łac. Regnum Francorum) – początkowo plemienne państwo Franków, następnie jedno z najsilniejszych państw we wczesnośredniowiecznej Europie. W 800 roku na jego bazie utworzone zostało odnowione Cesarstwo Karola I Wielkiego. Niektórzy gnuśni królowiePapież (Ojciec Święty) (łac. papa, -ae m, wł. papa, gr. pappas, forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, głowa Kościoła rzymskokatolickiego, katolickich Kościołów wschodnich, Stolicy Apostolskiej oraz państwa Watykan. Obecnym papieżem jest Benedykt XVI.
Childeryk III (zm. ok. 755) – ostatni władca Franków z dynastii Merowingów, osadzony na tronie w 743 przez synów majordoma Karola Młota - Pepina Małego i Karlomana.
Czy wiesz że...? beta Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.
Arystokracja (gr. ἀριστοκρατία aristokratia, od wyrazów ἄριστος aristos "najlepszy" + κρατέω kratoi "najsilniejsi") – najwyższa warstwa społeczna wykształciła się w starożytnej Grecji, podczas najazdu Dorów w 1200 r. p.n.e.
Merowingowie – dynastia królów panująca w Królestwie Franków w latach 481–753, wywodząca się od władcy Franków salickich Merowecha (Meroweusza).
Chlotar III (652-673) - najstarszy syn Chlodwiga II, króla Neustrii i Burgundii, i jego żony królowej Batyldy. Gdy Chlodwig zmarł w 658 roku, władzę przejął Chlotar, pod regencją matki.
Childeryk II (ur. w 652, zm. w 675 w Lognes) – władca z dynastii Merowingów, król Austrazji od 662 do śmierci, w ostatnich dwóch latach życia także Franków.
Majordom (łac. maiordomus, staropol. domarad, czyli "starszy domu") – w średniowiecznej Europie urzędnik zarządzający dworem możnowładcy, marszałek dworu. Do jego obowiązków należało ściąganie podatków, dowodzenie wojskiem królewskim i przewodnictwo sądowi pałacowemu.
Karolingowie – dynastia frankijska wywodząca się od Karola Młota, panująca w latach 753-987. Pierwszym jej przedstawicielem miał być Arnulf z Metzu. Początkowo majordomowie dynastii Merowingów. Odsunęli ich od władzy 751 i sami objęli tron za zgodą możnowładztwa i papiestwa. Po śmierci Ludwika Pobożnego państwo frankijskie zostało podzielone na trzy części: zachodnią (Francia occidentalis), wschodnią (Francia orientalis) i środkową ciągnącą się od Flandrii po północną Italię i brzegi Morza Śródziemnego. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
