|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Unikalne freski z III wieku odkryte w ruinach starożytnej Apamei w zachodniej Syrii zostały zdjęte wraz z podłożem i są naprawiane i konserwowane przez zespół polskich ekspertów - informuje serwis internetowy Global Arab Network. Jak poinformował Abdelkader Ferzat, dyrekt... W jaki sposób można zmierzyć europejską innowacyjność? Na to szeroko nakreślone pytanie odpowiedzi udzielić ma grupa wybitnych przedsiębiorców innowacyjnych i ekonomistów zgromadzonych przez Máire Geoghegan-Quinn, Europejską Komisarz d... Silnych bólów miesiączkowych u dziewcząt i młodych kobiet nie można bagatelizować. Mogą być bowiem objawem endometriozy, przewlekłej choroby grożącej m.in. niepłodnością - mówili lekarze i pacjentki we wtorek na spotkaniu prasowym w stolicy. Zorganizowano je... "Truizmem stało się już twierdzenie, że współczesna gospodarka opiera się na wiedzy. Jest oczywiste, że tylko regiony potrafiące zapewnić swoim mieszkańcom realizację takich właśnie potrzeb, mają szansę stać się motorami rozwoju i atrakcyjnym... O badaniach cmentarzysk będą rozmawiać przedstawiciel różnych dyscyplin nauki w dniach 12-13 maja w Dziekanowicach. Organizatorami interdyscyplinarnego spotkania z cyklu Funeralia Lednickie są: Stowarzyszenie Naukowe Archeologów Polski - Oddział w ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
GościsławaCzy wiesz że...? Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach. Gosława — staropolskie imię żeńskie; forma skrócona takich imion, jak Godzisława, Gorzysława (brak dawnych zapisów tego imienia w pełnej formie rodzaju żeńskiego) lub Gościsława. Możliwe dalsze staropolskie zdrobnienia: Gochna, Goszka, Kochna (=Gochna)[1]. Męski odpowiednik: Gosław. W źródłach polskich poświadczone od XIII wieku (1265 rok). Gościsława – staropolskie imię żeńskie. Składa się z członu Gości- ("gościć", "gość") i -sława ("sława"). Mogło zatem oznaczać "ta, u której gości sława" lub in. Jego formę pochodną mogło stanowić m.in. imię Gosława. W źródłach polskich poświadczone od XIII wieku (1265 rok). Gościsław – staropolskie imię męskie. Składa się z członu Gości- ("gościć", rozkaźnik "gość!") i -sław ("sława"). Mogło zatem oznaczać "ten, który zdobywa sławę goszcząc w obcych stronach, w najazdach, wojnach" lub in. Jego formę pochodną mogło stanowić m.in. imię Gosław.
Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana jakiejś osobie przez grupę, do której należy. Wraz z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество — otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby. Męski odpowiednik: Gościsław Gościsława imieniny obchodzi 15 października. BibliografiaPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |