Godsmack - Polski Serwis Naukowy

Godsmack – amerykański zespół hardrockowy i heavymetalowy z wpływem grunge, który powstał w 1996 roku w Bostonie.

Czwórka artystów: Sully Erna, Tony Rombola, Robbie Merrill i Tommy Stewart wydała w 1997 roku swój debiutancki album All Wound Up w niezależnej wytwórni EK Records. Później grupa podpisała kontrakt z wytwórnią Universal Records, która w sierpniu 1998 ponownie wypuściła płytę tym razem pod tytułem Godsmack. Dosyć szybko wielkie sieci handlowe usunęły album ze swoich półek, ze względu na obraźliwą zawartość. Wokół zespołu narastały kontrowersje. Pomimo tego, a może właśnie dzięki tym kontrowersjom album sprzedał się w ponad 4 milionach kopii. Pochodzenie nazwy Godsmack jest od słowa god (bóg) i "smack" (klaps, karcenie), co daje jednoznaczną translację słów na język polski "Klaps od Boga" i oznaczać może karę boską jak i jego pomoc w trudnych sprawach. Ponadto nazwa zespołu została zaczerpnięta od utworu grupy Alice in Chains o tym tytule. Pierwotnie zespół miał się nazywać "Scam" co oznacza "przekręt".

Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang.: United States, United States of America, US, USA) – państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu, Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Grunge – styl w muzyce rockowej powstały w drugiej połowie lat 80. w USA, charakteryzujący się dość ostrym, agresywnym brzmieniem, ale zdecydowanie różnym od heavy metalu, bardziej zbliżonym do brzmienia "tradycyjnego" rocka lat 60., odrzuceniem i pogardą dla typowego sztafażu scenicznego muzyków rockowych lat 80., sztucznych brzmień elektronicznych oraz większym zwróceniem uwagi na przekaz, jaki niesie tekst.

W roku 2000 wydali kolejną płytę Awake. Odniosła ona sukces m.in. dzięki takim hitom jak "Awake" i "Greed" oraz utworowi "Going Down", który trafia na soundtrack do filmu "Mission: Impossible II".

Na czwartą płytę trzeba było poczekać do roku 2003. Wtedy też do zespołu doszedł Shannon Larkin (grupę opuścił Tommy). Pojawił się wtedy album Faceless. Utwór "I Stand Alone" promował film Król Skorpion, a dwa lata później został wykorzystany w grze Prince of Persia: Dusza wojownika. W tej grze wykorzystano również inny znany utwór Godsmacka - "Straight Out Of Line".

Good Times, Bad Times... Ten Years of Godsmack – album kompilacyjny amerykańskiej grupy muzycznej Godsmack zawierający ich największe przeboje. Wydawnictwo ukazało się 4 grudnia 2007 roku nakładem Universal Music.

The Other Side to czwarta studyjna płyta zespołu Godsmack o akustycznym brzmieniu. Płyta zawiera 7 utworów co daje łączny czas 29:56, nie jest więc zaliczana do pełnoprawnych albumów długogrających (LP) ale do rodzaju EP.

Rok później Godsmack wydał akustyczną płytę The Other Side, ukazującą zespół w innym świetle.

W roku 2006 wydano płytę IV, która jest kontynuacją poprzednich dokonań Godsmacka.

Muzycy

Obecny skład zespołu

Sully Erna - śpiew, gitara rytmiczna

Robbie Merrill - gitara basowa

Tony Rombola - gitara prowadząca, śpiew

Shannon Larkin - perkusja

Byli członkowie zespołu

Lee Richards - gitara elektryczna

Joe D'arco - perkusja

Tommy Stewart - perkusja

Dyskografia

Albumy

All Wound Up (1997)

Godsmack (1998)

Awake (2000)

Faceless (2003)

The Other Side (2004, EP)

IV (2006)

Good Times, Bad Times... Ten Years of Godsmack (2007, Kompilacja)

The Oracle (2010)

Single

Whatever (1998)

Keep Away (1999)

Voodoo (1999)

Bad Religion (2000)

Awake (2000)

Greed (2001)

Bad Magick (2001)

I Stand Alone (2002)

Straight Out of Line (2003)

Serenity (2003)

Re-Align (2003)

Running Blind (2004)

Touché (2004)

Speak (2006)

Shine Down (2006)

The Enemy (2006)

Good Times, Bad Times (2007)

Whiskey Hangover (2009)

Cryin' Like A Bitch (2010)

Love-Hate-Sex-Pain (2010)

Teledyski

DVD

MTV 20 ROCK (VooDoo - teledysk) (2001)

Godsmack Live (2001)

Smack This! (2002)

In Your Face (unauthorized bio) (2002)

Sex & Rock'n'Roll: Godsmack (2003)

The Scorpion King (I Stand Alone - teledysk) (2003)

Changes (2004)

Przypisy

Linki zewnętrzne

Strona oficjalna

Gitara prowadząca lub gitara solowa (ang. lead guitar lub solo guitar) jest to rola gitary w zespołach muzycznych, najczęściej rockowych, która ma zapewnić utrzymanie melodii.

Gitara basowa − instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa — podobnie jak kontrabas — transponuje o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny E1, A1, D, G, czyli wydają dźwięki odpowiednio: 41,2 Hz, 55 Hz, 73,4 Hz i 98 Hz. Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu 4-strunowego. Oprócz tradycyjnego stroju EADG, głównie w muzyce cięższej stosuje się strój obniżony, gdzie o ton niżej stroi się całą gitarę (DGCF) lub tylko najniższą strunę (DADG). Oprócz czterostrunowych, istnieją także modele pięciostrunowe (z dodatkową dolną struną H2 lub C1) (jak kontrabas 5-strunowy, orkiestrowy), sześciostrunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), ośmiostrunowe (gdzie dla każdej struny, takiej jak w gitarze czterostrunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz dwunastostrunowe, spokrewnione z Chapman stickami. Firma Modulus wyprodukowała w latach 80 XX w. osiemnastostrunową gitarę basową (jej szyjka ma 6 cali szerokości). Osoba grająca na gitarze basowej to basista. Gitara basowa zazwyczaj należy do sekcji rytmicznej zespołu muzycznego w muzyce rozrywkowej, jednak obecnie jest często wykorzystywana jako instrument solowy.