Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 
Szukasz pomocy lub dodatkowych informacji?
Zadaj pytanie na naszym Forum:
1) wybierz z górnego menu odpowiednią dziedzinę
2) następnie założ temat w dziale Dyskusje albo Zadania...
Jeśli nie posiadasz konta - zarejestruj się w kilka chwil :)
NOWE PUBLIKACJE
Artykuły
Wydarzenia
Kompendium
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy jednostki miary czasu. Zapoznaj się również z: powieść Antoniego Langego "Godzina".
Wikisłownik
Zobacz hasło godzina w Wikisłowniku
Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o godzinie

Godzina (h) to jednostka miary czasu, dwudziesta czwarta część doby, dwunasta część dnia lub nocy astronomicznej. Jedna godzina to 4 kwadranse, 60 minut lub 3600 sekund. Godzina nie jest jednostką układu SI, ale jest przez ten układ uznawana.

Godzina - pierwszy utwór prozatorski Antoniego Langego napisany między wrześniem a październikiem 1894 w Pieścidłach. W 1895 wszedł w skład pierwszego tomu Poezyj. Dzieło gatunkowo przynależy do powieści młodopolskiej; łączy przy tym fantastykę, secesję w stylu i okultyzm. Wątki baśniowe (spotkanie Artemis z Godziną) przeplatają się z realistycznymi (obraz ludzi ubogich, nędza miasta), a obok epickości występują elementy prozy poetyckiej i tzw. dialogów.

W języku potocznym godzina to także oznaczony czas zdarzenia w obrębie danej doby, tj. godzina i minuty razem. Np. północ, południe, kwadrans po piątej itp.

Historia

Godzina, jako jednostka czasu, była z początku używana przez cywilizacje starożytności (między innymi Egiptu, Sumeru, Indii oraz Chin) jako dwunasta część okresu pomiędzy wschodem i zachodem słońca, lub jako 1/24 całego dnia. W obu przypadkach podział ten odzwierciedlał powszechne użycie dwunastkowego systemu jednostkowego. Znaczenie liczby „12” przypisywane jest liczbie corocznych cyklów księżyca, a także liczbie kości palców jednej ręki człowieka (3 w każdym z czterech palców. Znacząca jest tu możliwość policzenia 12 kości palców po kolei za pomocą kciuka). Ponadto bardzo powszechna jest tendencja do analogicznego zapisu danych (12 miesięcy, 12 znaków zodiaku, 12 godzin, tuzin).

Chińska Republika Ludowa (skr. ChRL; chiń. trad. 中華人民共和國, uproszcz. 中华人民共和国; pinyin: Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó; posłuchaj po chińsku ?/i; pop. Chiny, trad. 中國,uproszcz. 中国, pinyin: Zhōngguó) – państwo w Azji wschodniej, obejmujące historyczne Chiny (bez Tajwanu) oraz Tybet i inne ziemie w Azji Środkowej zamieszkane w sumie przez 56 grup etnicznych. Chiny to najludniejsze państwo świata o populacji przekraczającej 1,3 mld osób. Pod względem powierzchni jest 4. na świecie, a pod względem wielkości gospodarki (PKB nominalny) – 3. (w 2007 r., po USA, i Japonii lub też 2. (PKB realny) po USA. Prawdopodobnie w 2010 roku Chiny staną się największą gospodarką na świecie po USA.

Cywilizacji starożytnego Egiptu przypisuje się utworzenie podziału nocy na 12 części, jakkolwiek miał on wiele wersji na przestrzeni wieków. Astronomowie Średniego Państwa (9 i 10 dynastia), dzięki obserwacji gwiazd stworzyli podział najpierw na 36 części, a dopiero potem został on uproszczony do podziału na 24 części (używając 24 gwiazd, z których 12 wyznaczało okres nocy).

Indie, Republika Indii (w hindi, भारत – trl.: Bhārat wymowa ?/i, Bhārat Gaṇarājya, trb.: Bharat, Bharat Ganaradźja; ang. India, Republic of India) – państwo w Azji Południowej, zajmujące większość subkontynentu indyjskiego.

Wcześniejsze definicje godziny różniły się w obrębie następujących czynników:

  • 1/12 czasu od wschodu do zachodu słońca. W konsekwencji godziny letniego dnia były dłuższe od zimowych, zależały od szerokości geograficznej, a nawet, w pewnym stopniu, od lokalnej pogody (wpływa na załamanie światła w atmosferze). Z tego powodu godziny te często nazywane są okresowymi, sezonowymi, lub nierównymi; tymi terminami posługiwali się Rzymianie, Grecy oraz Żydzi; podobnie nazywali je Chińczycy i Japończycy. Rzymianie i Grecy dzielili także noc na trzy cztery warty, lecz później również nastąpił podział na 12 części. Wieki później, gdy zegar wskazywał te godziny, jego okres musiał być zmieniany za każdym razem rano i wieczorem (na przykład za pomocą zmiany długości wahadła), lub musiał być ustawiony do słońca względem jego ekliptyki.
  • 1/24 widocznego dnia słonecznego (pomiędzy południem jednego a drugiego dnia, lub pomiędzy wschodami słońca). Konsekwencją takiej rachuby była zmienna długość godzin, spowodowana zmienną długością widocznego dnia w ciągu roku. Zegar, skonstruowany pod kątem pokazywania tych godzin musiał być regulowany kilka razy w miesiącu.
  • 1/24 średniego dnia słonecznego. Dobrze zbudowany zegar pokazujący te godziny praktycznie nigdy nie wymagał regulacji. Ta definicja jednak także przestała być aktualna ze względu na zmiany w ruchu wirowym ziemi (patrz UTC).

    • Liczenie godzin

    Istnieją różne sposoby liczenia godzin.

    Sumer (Szumer, Sumeria; - por. Gen 10:10) – starożytna kraina leżąca w południowej części Mezopotamii (dzisiaj południowy Irak). Zamieszkiwali ją Sumerowie. Sumerowie stworzyli wysoko rozwiniętą cywilizację, uznawaną za kolebkę kultur Bliskiego Wschodu i Europy. Wybudowali na terenie Mezopotamii szereg miast, z których największe to: Eridu, Ur, Lagasz, Umma, Uruk, Kisz, Sippar.
  • W kulturach starożytności i średniowiecza, w których podział na dzień i noc był dużo bardziej istotny niż jest w epoce powszechności sztucznego światła, liczenie godzin zaczynało się o wschodzie słońca. Tak więc świt wyznaczał początek pierwszej godziny, południe zaczynało się z szóstą godziną, a zachód kończył ostatnią, dwunastą. Oznaczało to, że długość godzin zależała od pory roku. Ten typ rachuby jest czasem określany, na astrolabiach i zegarach astronomicznych, mianem „Babilońskich” godzin. Ten system jest także używany w prawie żydowskim (Halacha) i żydowskich tekstach.
  • Według tzw. włoskich godzin, pierwsza godzina zaczynała się o zachodzie słońca (lub z końcem zmierzchu, np. pół godziny po zachodzie słońca, zależnie od lokalnego zwyczaju). Godziny były numerowane od 1 do 24. Na przykład w Lugano słońce w grudniu wstawało o czternastej godzinie a południe wypadało na godzinę dziewiętnastą. W czerwcu Słońce wstawało podczas siódmej godziny, a południe było o piętnastej. Zachód słońca przypadał zawsze na koniec dwudziestej czwartej godziny. Ten sposób liczenia godzin pozwalał każdemu łatwo stwierdzić, ile czasu zostało im do końca pracy bez użycia sztucznego światła. Był on powszechnie używany we Włoszech XIV wieku aż do połowy XVII wieku, a w niektórych regionach nawet do połowy XVIII w. Był także, do XVII wieku, używany w Polsce i na terenie dzisiejszych Czech. System „włoskich godzin” można obserwować na wielu zegarach we Włoszech, gdzie tarcza jest numerowana od 1 do 24 zarówno w rzymskich jak i w arabskich cyfrach. Przykładem może być sławny Zegar Świętego Marka.
  • Średniowieczny islamski dzień zaczynał się o wschodzie słońca. Pierwsza dzienna modlitwa miała być odmówiona pomiędzy świtem a zmrokiem.
  • W przypadku nowoczesnego zegara dwunastogodzinnego, liczenie godzin zaczyna się o północy a potem znowu w południe. Godziny są numerowane: 12, 1, 2, ,11. Słoneczne południe wypada o 12:00, z dokładnością do 15 minut. Podczas równonocy słońce wschodzi ok. 6 rano, a zachodzi ok 6 po południu.
  • W przypadku nowoczesnego zegara 24-godzinnego, liczenie godzin zaczyna się o północy. Godziny są numerowane od 0 do 23. Słoneczne południe przypada w przybliżeniu o 12:00, także z dokładnością do 15 minut. Podczas równonocy słońce wschodzi ok. 6:00, a zachodzi ok 18:00.


    • Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.





    Czy wiesz że...? beta
    Islam (arab. الإسلام ; al-islām) – religia monoteistyczna, druga na świecie pod względem liczby wyznawców po chrześcijaństwie Świętą księgą islamu jest Koran, a zawarte w nim objawienie ma stanowić ostateczne i niezmienne przesłanie Boga do ludzi.
    Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt otoczony jest przez Morze Śródziemne na północy i Morze Czerwone na wschodzie; graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie.
    Wiktionary – projekt Fundacji Wikimedia, którego założeniem jest stworzenie wolnego słownika w każdym języku opartego na mechanizmie wiki (zawierającego m.in. synonimy czy tłumaczenia). Wiktionary jest jednym z siostrzanych projektów Wikipedii.
    Równonoc, ekwinokcjum - występuje dwa razy w roku - 20/21 marca (równonoc wiosenna - Słońce przecina równik w gwiazdozbiorze Barana) i 22/23 września (równonoc jesienna - Słońce przecina równik w gwiazdozbiorze Wagi). Jest to czas obejmujący jedną dobę ziemską, w którym to centrum tarczy słonecznej obecne jest tyle samo czasu pod i nad horyzontem, a promienie słoneczne padają na równik pod kątem 90º. W tych dniach Słońce wschodzi dokładnie na wschodzie, a zachodzi na zachodzie. Ponieważ słońce widziane jest jako tarcza, a dzień zaczyna się lub kończy, gdy padają pierwsze lub ostatnie promienie ze skraju tarczy, kiedy centrum tarczy jest pod horyzontem, to w czasie równonocy dzień jest dłuższy od nocy o około 14 minut. Prawdziwa równonoc występuje kilka dni bliżej zimy.