Pinda (trl. piṇḍa) - jedno z ciał istoty (ludzkiej lub boskiej) w naukach hathajogi . Liczba ciał pinda bywa odmiennie podawana, w zależności od poglądów konkretnego autora czy tradycji hinduistycznej.
Natha jogi, Natha sampradaja - ruch religijny w ramach śiwaizmu, której historycznym założycielem był Matsjendranath, a najsławniejszym przedstawicielem - Gorakhnath. Wywodzi się z wcześniejszej tradycji siddhów lecz prawdopodobnie niektóre elementy zarówno doktrynalne jak i dotyczące praktyki zostały zapożyczone z tantry. Z kolei tradycja nathów wywarła znaczny wpływ na buddyzm tybetański.

Nadi (dosł. kanał, naczynie, żyła, arteria, także nerw[1]) – składnik ciała pranicznego w hinduizmie, subtelny przewód w pranaśarira, którym przepływa jedna z pran (energii życiowych) człowieka. Można przez analogię, jego rolę porównać do tętnicy transportującej krew w ciele fizycznym (sthulaśarira). Proces oczyszczania kanalików nadi nosi nazwę nadiśodhana[2].
Wyzwolenie – stan będący celem rozwoju duchowego w tych tradycjach hinduistycznych, które dążą do uwolnienia od cykliczności samsary, prawa karmana zmuszającego do ponownej inkarnacji na Ziemi i doświadczanego tutaj cierpienia[1] materialnej egzystencji (uwięzienia jaźni w materii). Stan ten można określać jako przejście ponad uwikłania w nierzeczywistość i iluzje maji lub prakryti. Owocem jest przekroczenie kondycji inkarnowanej istoty ludzkiej i relacja z religijnym ideałem. Wiedzę jaka jest droga dojścia, jaki będzie charakter tej wzajemnej relacji (służba, roztopienie, zjednoczenie itd.) i jakiej natury istota (isztadewata, Purusza, Absolut itd.) będzie jej adresatem, rozliczne nurty w łonie hinduizmu precyzują w sposób odmienny, sobie właściwy. Wielość dróg dojścia zrodziła mnogość określeń celu jak i nazw dla tych, który tam dotarli.