|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Przyczyna śmierci Adama Mickiewicza, której 155. rocznica przypada 26 listopada, nadal pozostaje zagadką. Wielu badaczy nie wierzy, że poeta zmarł na cholerę, a okoliczności zgonu mogą wskazywać na otrucie.Jesienią 1855 roku Mickiewic... Pochodzący z Polski prof. Adam Przeworski z Uniwersytetu Nowojorskiego otrzyma nazywaną politologicznym Noblem nagrodę Johana Skytte - poinformowała fundacja przy Uniwersytecie w Uppsali. Wyróżnienie przyznawane jest za osiągnięcia w dziedzinie nauk poli... Prof. Uniwersytetu Jagiellońskiego Adam Bielański, znakomity chemik, członek PAN i PAU skończył w środę 99 lat. Wciąż jest aktywny zawodowo, a jego największym marzeniem jest uzyskanie grantu na nowy chromatograf gazowy. Adam Bielański urodził się 14 grudnia 1... Metody wyszukiwania informacji w internecie rozwija Adam Kaczmarek z Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki Politechniki Gdańskiej - laureat III edycji pomorskiego programu stypendialnego InnoDoktorant. "Informację można wycenić coraz bardziej precyzyjnymi ... 19 listopada 1885 r. w Warszawie urodził się Kazimierz Sosnkowski, generał WP, szef sztabu I Brygady Legionów Polskich. W okresie II RP minister spraw wojskowych i inspektor armii. W latach 1939-1940 Komendant Główny ZWZ. Od lipca 1943 do września 19...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Gotfryd Ernest GroddeckCzy wiesz że...? Adam Jerzy Czartoryski (ur. 14 stycznia 1770 w Warszawie, zm. 15 lipca 1861) – polski książę, mąż stanu, rosyjski minister spraw zagranicznych (1804-1806), senator-wojewoda Królestwa Polskiego (1815), prezes Rządu Narodowego (1831), prezes Senatu, pisarz, mecenas sztuki i kultury, odznaczony Orderem Orła Białego (w 1815). Konstanty Adam Czartoryski (ur. 28 października 1773 w Warszawie, zm. 23 kwietnia 1860 w Wiedniu) – polski książę, wojskowy. Młodszy syn Adama Kazimierza i Izabeli z Flemingów, brat Adama Jerzego. Filomaci (gr. miłośnicy nauki) – tajne stowarzyszenie studentów i absolwentów Uniwersytetu Wileńskiego, o celach społeczno-patriotycznych i samokształceniowych działające w latach 1817–1823 (powstało 1.10.1817 r.), do momentu, gdy w wyniku śledztwa prowadzonego przez senatora Nikołaja Nowosilcowa wytoczono im proces, a potem zesłano do Rosji. Na zebraniach dyskutowali na temat piśmiennictwa polskiego i zagranicznego, cenili dzieła starożytnych pisarzy oraz filozofów oświeceniowych. Interesowała ich literatura współczesna jak i z dawnych epok. Pragnęli upowszechnić swe zasady i idee, co doprowadziło w 1820 roku do powstania Towarzystwa Filaretów. Gotfryd Ernest Groddeck (Grodek) (ur. 17 listopada 1762 w Gdańsku, zm. 11 kwietnia 1825 w Kijowcu w guberni mińskiej w posiadłości Łaskich) – filolog klasyczny, profesor Uniwersytetu Wileńskiego. Był synem prof. Beniamina Groddecka (24.09.1720- 05.06.1776) – nauczyciela literatury greckiej i języków wschodnich (w latach 1749-1776) w Gdańskim Gimnazjum Akademickim. Gotfryd E. Groddeck ukończył istniejące od 1558 roku Gdańskie Gimnazjum Akademickie. Od 1782 roku studiował w Getyndze pod kierunkiem Christana Gottloba Heynego (doktorat 1786). Mikołaj Malinowski (lit. Mikalojus Malinovskis, ros. Мико́лай Малино́вский, ur. 17 grudnia 1799, zm. 29 czerwca 1865) – historyk, archeolog, wydawca źródeł z historii Polski i Litwy.
Gdańskie Gimnazjum Akademickie – miejska szkoła o poziomie wyższym od średniego (ale jeszcze nie uniwersyteckim), przeznaczona dla młodzieży protestanckiej, działająca w Gdańsku w latach 1558-1817. Językiem wykładowym była łacina. Nazwa "Gimnazjum Akademickie" przyjęła się ok. 1630. W XVII i XVIII wieku szkołę zwano też często "Ateneum gdańskim" (łac. Athenaeum gedanense). Za pośrednictwem Johanna Gottfrieda Herdera został bibliotekarzem i nauczycielem w Puławach. W latach 1787–1793 był wychowawcą i nauczycielem synów Adama Kazimierza Czartoryskiego: Adama Jerzego i Konstantego. Ożenił się z Joanną d'Edling (ślub odbył się 19 marca 1789 roku we Włostowicach – obecnie dzielnica Puław), z którą miał kilkoro dzieci. Johann Gottfried von Herder (ur. 25 sierpnia 1744 w Morągu, zm. 18 grudnia 1803 w Weimarze) – niemiecki filozof, pastor i pisarz, którego poglądy wpłynęły znacząco na późniejszy rozwój idei narodu (koncepcja Volk) oraz filozofii i historii kultury. Był jednym z klasyków weimarskich.
Raków (biał. Ракаў; Raków Mołodecki) – miasteczko w rejonie wołożyńskim w obwodzie mińskim, 36 km na zachód od Mińska. W okresie międzywojennym był miasteczkiem granicznym na wschodniej rubieży II Rzeczypospolitej, wchodząc w skład województwa wileńskiego; miejscowość była siedzibą wiejskiej gminy Raków. Po II wojnie światowej włączony do Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. W latach 1793–1796 przebywał w Łańcucie, gdzie uczył Henryka Lubomirskiego, późniejszego kuratora Zakładu im. Ossolińskich. W 1796 roku wrócił do Puław jako bibliotekarz Czartoryskich. Pisał dla niemieckich czasopism naukowych liczne recenzje dotyczące życia literackiego w Polsce (m.in. dotyczące twórczości Grzegorza Piramowicza). Aleksander Kraushar, pseud. Alkar (ur. 17 stycznia 1843 w Warszawie, zm. 11 grudnia 1931 tamże) – polski adwokat, historyk, publicysta, poeta, działacz kulturalno-oświatowy pochodzenia żydowskiego. Ojciec Zuzanny Rabskiej
Jan Nepomucen Wiernikowski (ur. 11 maja 1800 w Kosiejsku, pow.Mozyrski, zm. 1877 w Charkowie – polski językoznawca, nauczyciel, syn Antoniego Wiernikowskiego h.Janina. W 1804 roku został profesorem języka i literatury greckiej na Uniwersytecie Wileńskim, od 1807 roku łacińskiej. Był także, od 3 września 1804 roku prefektem biblioteki uniwersyteckiej – w tym czasie pracował w niej Kazimierz Kontrym. Współredagował "Dziennik Wileński" (1805-1806) i współpracował z "Tygodnikiem Wileńskim" . Z inicjatywy Groddecka powstała 5 stycznia 1806 roku "Gazeta Literacka Wileńska", która przestała wychodzić z końcem 1806 roku. W 1814 roku wznowiono "Dziennik Wileński" - do składu redakcji wszedł Groddeck. Był członkiem lóż masońskich Gorliwy Litwin oraz Doskonała Jedność. Józef Kowalewski (ros. Иосиф Михайлович Ковалевский) (ur. 9 stycznia 1801 we wsi Brzostowica Wielka koło Grodna, zm. 7 listopada 1878 w Warszawie) - orientalista, badacz języka mongolskiego i lamaizmu.
Joachim Lelewel (ur. 22 marca 1786 w Warszawie, zm. 29 maja 1861 w Paryżu) – polski historyk, numizmatyk, poliglota (znał 12 języków), heraldyk i działacz polityczny. Opublikował wielu prac naukowych, m.in. historię literatury greckiej Initia historiae Graecorum (1811). U Grodecka studiowali niektórzy filomaci, m.in. Adam Mickiewicz, Józef Jeżowski, Tomasz Zan, Jan Czeczot. Jego studentami byli też m.in. Joachim Lelewel, Szymon Żukowski (autor "Początków języka greckiego"), Leon Borowski, Stanisław Czerski, Krystyn Lach Szyrma, Ludwik Sobolewski, Maksymilian Jakubowicz, Zygmunt Bartoszewicz (redator "Tygodnika Wileńskiego"), Józef Kowalewski, Mikołaj Malinowski, Jan Wiernikowski, Jan Stanisław Hryniewicz, Szymon Dowkont (Simonas Daukantas). Filologia klasyczna (gr.-łac. philologia classica, zamiłowanie do języków klasycznych) - gałąź nauk humanistycznych zajmująca się badaniem języków klasycznych dla kultury europejskiej (zwanych w skrócie po prostu klasycznymi), to jest greki i łaciny.
Adam Bernard Mickiewicz , zm. , a nawet za jednego z największych na skalę . Określany też przez innych, jako poeta przeobrażeń oraz bard słowiański. Członek , zarówno w ojczyźnie jak i w Europie zachodniej porównywany do . W okresie pobytu w Paryżu był wykładowcą literatury słowiańskiej w Collège de France. Znany przede wszystkim jako autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady oraz epopei narodowej Pan Tadeusz uznawanej za ostatni wielki epos kultury szlacheckiej w Rzeczpospolitej Obojga Narodów. W latach 1819-1825 był członkiem korespondentem Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk. BibliografiaPrzypisy
Ludwik Sobolewski (ur. 1791 w Wilnie, zm. 1830 tamże), bibliotekarz, bibliograf , nauczyciel gimnazjalny .Skończył gimnazjum w Wilnie oraz Uniwersytet Wileński - magisterium w 1811 r. Od 1817 nauczyciel w Kownie i Białymstoku - nauczyciel literatury starożytnej w gimnazjum w Białymstoku. Drukował w "Dzienniku Wileńskim". W latach (1826–1830) - prefekt biblioteki Uniwersytetu Wileńskiego - następca prof. Groddcka. Zbierał materiały do bibliografii w bibliotekach Czartoryskich w Puławach, Chreptowicza w Szczorsach, Ossolińskiego w Wiedniu. W latach 1821-3 przebywał u Józefa Maksymiliana Ossolińskiego w Wiedniu - zbierając materiały do zamierzonej bibliografii polskiej. Józef Maksymilian Ossoliński udostępnił mu nie tylko zbiory, ale i własne prace oraz rękopis bibliografii Samuela Bogumiła Linde, a w liście do Adama Jerzego Czartoryskiego nakreślił wytyczne i program podejmowanej przez Sobolewskiego pracy ("Dzień. Warsz." 1825 t. 2). Był stypendystą na Uniwersytecie Wiedeńskim. Wysłany na koszt Uniwersytetu Wileńskiego do Paryża. Pozostawił obszerne materiały mające posłużyć do uzupełnienia i poprawienia dzieła Feliksa Bentkowskiego "Historia literatury polskiej". Materiały zostały wykorzystane w dziele Adama Jochera „Obraz bibliograficzno-historyczny literatury i nauk w Polsce, od wprowadzenia do niej druku po rok 1830 włacznie, z pism Janockiego, Bentkowskiego, Ludwika Sobolewskiego, Ossolińskiego, Juszynskiego, Jana Winc. i Jerz. Sam. Bandtków i t. d.” Wilno, Nakładem i drukiem J. Zawadzkiego, 1840-57. Pochowany na Cmentarzu Bernardyńskim na Zarzeczu w Wilnie.
Wolnomularstwo, inaczej masoneria lub sztuka królewska – ponadnarodowy ruch etyczny o swoistych strukturach organizacyjnych (m.in. trójkąty, loże, obediencje), który swe pryncypia i idee wyraża za pośrednictwem rozbudowanej symboliki i rytuałów. Masoneria to także zespół bractw o charakterze elitarnym i dyskretnym. Kolorytu masonerii dodaje wielka liczba legend i spiskowych teorii na jej temat. Nauka badająca historię wolnomularską i idee wolnomularskie nazywa się masonologią.
Czy wiesz że...? beta Zakład Narodowy im. Ossolińskich – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum im. Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.
Getynga (niem. Göttingen, dolnoniem. Chöttingen) – akademickie miasto powiatowe w Niemczech, nad rzeką Leine, na południowym krańcu kraju związkowego Dolna Saksonia, siedziba powiatu Getynga. W roku 2008 miasto liczyło 124 455 mieszkańców. Jeden z głównych ośrodków naukowych kraju (ponad 30 tys. studentów). Liczące się centrum turystyczne oraz kulturalne[potrzebne źródło].
Towarzystwo Przyjaciół Nauk (TPN), Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk (TWPN), towarzystwo naukowe ogólne działające w latach 1800–1832 w Warszawie.
Henryk Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (1777-1850) – działacz polityczny, kurator literacki, mecenas sztuki. Pracował jako kurator Zakładu Narodowego Imienia Ossolińskich, przyczyniając się do jego wzrostu. Ogłosił drukiem kilka prac.Był pradziadkiem kardynała Adama Sapiehy.
Krystyn Lach Szyrma (ur. 17 grudnia 1790 w Wojnasach - zm. 21 kwietnia 1866 w Devonport), polski filozof, pisarz i publicysta, tłumacz, działacz polityczny.
Jan Czeczot (biał. Ян Чачот), ur. 24 czerwca 1796 w Maluszycach koło Nowogródka, zm. 11 sierpnia 1847 w Druskienikach) — polski poeta i etnograf.
Józef Jeżowski (ur. ok. 1793, zm. 16 sierpnia 1855 w Kuryłówce k. Kaniowa, Podole) - polski filolog klasyczny, poeta, tłumacz, współzałożyciel Towarzystwa Filomatów. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
