|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: 4 maja w wieku 75 lat zmarł prof. Zbigniew S. Herman, wybitny polski farmakolog - poinformowała na swojej stronie internetowej Polska Akademia Nauk. Profesor był światowym autorytetem w zakresie działania leków psychotropowych. Jego badania przyniosły... W dniach 8 - 9 grudnia 2011 r. w Pilźnie, Czechy, odbędzie się wydarzenie pt. "Poza AI - interdyscyplinarne aspekty sztucznej inteligencji".
Sztuczna inteligencja (AI) to dziedzina badająca systemy postrzegania środowisk i podejmowania działań na podstawie poczynionych obs... Nawet po kilkanaście liczących od 20 do 150 osobników kluczy żurawi dziennie przelatuje nad Przełęczą Dukielską w Beskidzie Niskim na Podkarpaciu - poinformował ornitolog Marian Stój. "Ostatnie chłodne noce sprawiły,... Na Podkarpaciu kończą się sejmiki bocianie. Ptaki przygotowują się do odlotu do Afryki. Południowo-wschodnią Polskę opuszczają zazwyczaj 25-26 sierpnia - informuje ornitolog Marian Stój. "Przed odlotem zbierają się na sejmikach. Na te same ... 100 doktorantów z 40 jednostek prowadzących studia doktoranckie bierze udział w X. Krajowym Zjeździe Doktorantów, połączonym z IV. Zwyczajnym Zjazdem Krajowym Doktorantów. Uczestnicy spotkali się w Rajgrodzie koło Augustowa, w dnia...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Gozdawa - herb szlachecki Czy wiesz że...? Mucharscy - Mirza (Murza) Mucharscy herbu Gozdawa - rodzina tatarska zamieszkująca w Rzeczypospolitej od końca XIV wieku. Nazwisko pochodzi od chorążego Mustafy właściciela części Kruszynian i majątku Dębowej (nabyte w 1711 roku). W okresie II Rzeczypospolitej rodzina Mucharskich zamieszkiwała w miejscowości Skidel pow. grodzieński. W 1941 roku Jan Mucharski wraz z rodziną przedostał się do Białegostoku z terenów zajętych przez Związek Sowiecki. Obecnie Mucharscy mieszkają w Białymstoku, Gdańsku, Warszawie oraz we Wrocławiu i Żywcu. Wolny Kraj Saksonia (śrdw.-łac. Saxonia, kraina Sasów; niem. Freistaat Sachsen, górnołuż. Swobodny stat Sakska, dolnołuż. Zwězkowy kraj Sakska) – kraj związkowy w Niemczech graniczący z Polską, Czechami i z następującymi krajami związkowymi: Bawaria, Turyngia, Saksonia-Anhalt i Brandenburgia. Jego obszar wchodził w skład Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Został utworzony w 1990 roku po zjednoczeniu Niemiec. Obejmuje on w przybliżeniu obszar dawnego elektoratu a później królestwa Saksonii (patrz historia poniżej). Pod względem powierzchni Saksonia jest dziesiątym, a pod względem liczby ludności, szóstym spośród 16 niemieckich krajów związkowych. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa saxum - skała z powodu charakterystycznych czarnych saksońskich skał. Balowie herbu Gozdawa. Potomkowie tego rodu należą do Gozdawitów. Według Jana Długosza, ma to być "genus polonicus" i mają nosić w herbie lilię biała na czerwonym polu. Ten herb jednak nasuwa przypuszczenia, że rodzina ta przybyła do Polski z Węgier w XIV wieku, gdzie panowała wówczas andegaweńska rodzina o podobnym herbie. Mimo twierdzenia Jana Długosza i innych heraldyków jak Niesiecki ród ten ma pochodzenie węgierskie a nie polskie. W r. 1361 z nadania króla Kazimierza Wielkiego osiadają na Podkarpaciu rycerze herbu Gozdawa, od których pochodzą Balowie. Gozdawa (Gozdawita, Gozdowa, Gozdowita, Gozdowo, Gozdzie, Gzdow, Lilium), herb szlachecki; łac. flores liliae in campo rubeo. Opis herbuW polu czerwonym, srebrna lilia podwójna, z pierścieniem złotym w środku. W klejnocie siedem piór pawich, na nich takaż lilia. Najwcześniejsze wzmiankiPodanie głosi że herbem tym Władysław Herman obdarzył rycerza Krystyna z Gozdawy za męstwo na polu walki; lilia symbolizowała niepokalane rycerstwo, a pawie pióra w klejnocie – mądrość. Herb ten nasuwa jednak przypuszczenia, że niektóre rodziny musiały przybyć do Polski z Węgier w XIV wieku, gdyż panowała tam wówczas andegaweńska rodzina o podobnym herbie. Prof. Przemysław Dąbkowski w swoich rozprawach wyraża przypuszczenie, że mogli to być Niemcy, przybyli z Węgier. Prawdopodobnie przyszli z północnego wschodu z m. Bartfeld, gdzie żywioł niemiecki był wówczas bardzo silny. Herbem tym pieczętował się również pochodzący z Saksonii (Nowosólc) wielki mistrz Hermann von Salza. Dydnia – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim, w gminie Dydnia, Pogórze Dynowskie. Leży 15 km na wschód od Brzozowa, 8 km na południe od Niewistki.
Bonerowie – rodzina mieszczańska pochodzenia niemieckiego, w późnym średniowieczu osiadła na Śląsku i w Małopolsce, od XV wieku jej przedstawiciele odgrywali ważną rolę na dworze Jagiellonów, w 1514 roku uzyskali nobilitację i polski indygenat HerbowniNajpełniejszą listę herbownych stworzył Tadeusz Gajl w Herbarzu polskim od średniowiecza do XX wieku z 2007 roku. Lista zawiera 512 nazwisk: Apanowicz, Arwasewicz, Azarewicz, Bal, Balcewicz, Balewicz, Baranowski, Bartoszewski, Batraniec, Batrań, Bączalski, Bączkowski, Bąkowski, Beecki, Behem, Behm, Beneskuł, Beneszkuł, Berecki, Berkowski, Bękowski, Białowiejski, Białowieski, Biedrzycki, Biedrzyński, Bielawski, Bielecki, Bielicki, Bierecki, Birecki, Birlecki, Biwil, Boczkowski, Boczykowski, Bogdanowicz, Bogusławski, Boguszewicz, Boguszko, Bohdanowicz, Bohuszewicz, Bohuszko, Boner, Borodnicki, Borowski, Bosiewicz, Bouszewicz, Brenner, Brolnicki, Bronicki, Brusowski, Brussowski, Bruszowski, Brzeżyka, Brzozowski, Bux, Byczerski, Bystrejski, Bystryjowski, Cekoński, Chlebowski, Chmielewski, Chołojewski, Chołojowski, Chrapowicki, Chrostkowski, Chroszczewski, Chruszczewski, Chumecki, Chumnicki, Ciałowicz, Ciałowski, Cianowski, Cieszkowski, Cieśla, Czekański, Czekoński, Czerniewicz, Czeużyk, Dalechowski, Danczenko, Dandelski, Dedeński, Dedkowicz, Deduchowicz, Dedyński, Dekszlewicz, Deszkleniewicz, Deszklewicz, Detkowicz, Deydyński, Dobrakowski, Dobrzymęcki, Doszkleniewicz, Dowksza, Drabow, Dradz, Drah, Drahow, Drwęski, Dryzna, Dubik, Dudziński, Duplicki, Dydyński, Dydziński, Dymsza, Dysel, Dyszel, Dyszkiewicz, Dyszlewicz, Dyszlewski, Dziarski, Dziedziewicz, Dziersznicki, Dzierśnicki, Dziewięcki, Fabiankowski, Fabiański, Federowicz, Fedorowicz, Gadaczewski, Garbolecki, Garbolewski, Gaździński, Gąsowski, Gdarzycki, Gdeszeński, Gdeszyński, Gentył, Gertel, Gidlewicz, Giecewicz, Gieczewicz, Gierawski, Gietowć, Gietowt, Gintwiłło, Gintyłł, Gintyłło, Giżycki, Giżyński, Glazowski, Glebowski, Gliszczyński, Głazowski, Głażewski, Głażowski, Głowiński, Głozowski, Godaczewski, Godejko, Godlewski, Godłojewski, Gołembiewski, Gołembiowski, Gołębiewski, Gołębiowski, Gombrowicz, Gorczyczewski, Gorecki, Gostkowski, Gozd, Gozdecki, Gozdowicz, Gozdowski, Grajewski, Grot, Gurzelowski, Haiński, Hancewicz, Hanczewicz, Hański, Heymzot, Hopp, Hoppa, Hornostaj, Hornostajski, Huhlik, Humięcki, Humięski, Humiński, Humnicki, Huniatycki, Iwaszkiewicz, Iżycki, Jackiewicz, Jackiewski, Jackowski, Jałoszyński, Janowski, Jarząbkiewicz, Jarząbkowski, Jarzembowski, Jarzębowski, Jarzębski, Jasieński, Jasiński, Jawornicki, Jaworowski, Jene, Joneman, Juchniewicz, Juraszkiewicz, Jurgiowski, Jurjowski, Kacki, Kaliński, Kandzierzewicz, Kario, Karpowicz, Kasperowicz, Kawecki, Kawęcki, Kawiecki, Kay, Kicki, Kilarowicz, Klemensowski, Klimuntowski, Klukowski, Kormanicki, Koryciński, Kostro, Kowalski, Koy, Kozakiewicz, Kozakowski, Krakowiński, Krobowski, Krupa, Krzywczyński, Krzywiński, Kunka, Kupść, Lebowski, Leonowicz, Lewanowicz, Lewoniecki, Lewoniewski, Lewonowicz, Lipiński, Lisiewicz, Lubasczyński, Luboszczyński, Lucieński, Luciński, Luczyński, Łabajski, Łebowski, Łększycki, Łukoszewicz, Łukowicz, Małowiejski, Małowieski, Maron, Marun, Mazapet, Mianocki, Mianowski, Miaskowski, Micut, Micuta, Mielikowski, Mieżnicki, Migaczewski, Mikosz, Mikosza, Mikszewicz, Mikulicz, Milatyński, Milkont, Miłkont, Minejko, Mineyko, Mirkulewicz, Moczulski, Mucharski, Muskat, Muskata, Nacewicz, Nachtrab, Nachtraba, Naczewicz, Nagora, Nagóra, Narbut, Narbutt, Narwojsz, Narwosz, Narwoysz, Nastalski, Nieciecki, Niedoma, Niemiera, Niemierka, Niemierza, Niemira, Niemirowicz, Niemiryc, Niemirycz, Niemirzyc, Niezdzeński, Niezdziński, Nieżdziński, Norwiłło, Norwiło, Obrębski, Olbrycht, Olearski, Oleśnicki, Olrych, Ołdakowski, Opanowicz, Ostrołęcki, Osuchowski, Ozumieski, Ożohowski, Pac, Pacewicz, Paczewicz, Paczewski, Paczuski, Pampowski, Pankowski, Pawłowski, Pazdziernowicz, Październia, Październowicz, Pempowski, Pepłowski, Petuszyński, Pępowski, Piasecki, Pieczychojski, Pieczychujski, Pieczychwostki, Pieczyhojski, Pierszchała, Piotrowski, Pisarski, Pławski, Płaza, Pocewicz, Podbipięta, Podgajski, Podlipski, Pogorzelski, Polikiewicz, Polikowicz, Pomarnacki, Pomarniacki, Pomarnicki, Popowski, Potuszyński, Proboszewski, Progulbicki, Proszyński, Przedborski, Przedniewski, Przemiński, Przeniewski, Prześmiński, Przęśnicki, Przybyszewski, Przyszychocki, Przyszychowski, Punikowski, Racibor, Raciborski, Raczko, Raczkowski, Ramsz, Ramsza, Raut, Rejewski, Reklewski, Renit, Rent, Reut, Reutt, Rimsza, Roch, Romsza, Ross, Rossowicz, Roza, Rożałowski, Róż, Róża, Rubażewicz, Rubinkowski, Rubińkowski, Rudawski, Rudoszański, Rusieński, Rusiński, Rutkowski, Rychliński, Rymowicz, Rymsz, Rymsza, Rymszewicz, Sapieha, Sasin, Secimski, Siewruk, Sokoł, Sokołowicz, Sokołowski, Sokół, Solecki, Sołonski, Sołouwski, Sołowski, Sosnowski, Spiegajło, Spigajło, Stan, Staniewicz, Staniński, Stankowski, Stano, Stanowski, Stawicki, Stawiski, Stępski, Strebejko, Stryżowski, Strzemeski, Strzeszkowski, Strzyżewski, Strzyżowski, Styrpejko, Suchszewski, Sudraski, Sudrawski, Sudrowski, Sulimowski, Skrzypczyk, Sułocki, Suszycki, Sutocki, Suzin, Swirtun, Szewerdzic, Szołomicki, Szymanowski, Szystowski, Telesznicki, Teleśnicki, Teleżyński, Tomikowski, Towtowicz, Trypolski, Tryzna, Trzciński, Trzemeski, Tułuntowicz, Turczynowicz, Turczyński, Turkowiecki, Turkowski, Tyszecki, Tyszkowski, Tyszyński, Uhlik, Umięcki, Ussakowski, Wachanowski, Wahanowski, Wakulewicz, Wertel, Wierowski, Więckiewicz, Więckowicz, Wilamowicz, Wilejko, Wilewski, Wileyko, Wiszewaty, Wiszniewski, Wita, Witulski, Wituski, Wnitow, Wojkunowski, Wołczyński, Wołk, Woychun, Woyzgiałło, Wyrzykowski, Zaboklicki, Zaczeński, Zadczeński, Zakrzewski, Zatorski, Zawada, Zawołaj, Zdzarski, Zdziarski, Zebowicz, Zembowski, Zembrowski, Zerznicki, Ziabko, Ziołowski, Złotowski, Zmilewski, Zniechowicz, Zuzin, Zwolański, Zydzki, Ździarski. Władysław I Herman (ur. ok. 1043, zm. 4 czerwca 1102) – książę z dynastii Piastów, władca Polski w latach 1079-1102. Młodszy syn Kazimierza I Odnowiciela i jego żony Dobroniegi.
Wołk-Lewanowicz – nazwisko należące do polskiej rodziny szlacheckiej, mającej litewsko-rosyjskie korzenie. Protoplastą rodu był Leon Wołk wzmiankowany około 1500 roku. MiejscowościBaligród, Mikstat, Dydnia, Pilzno, Gozdowo, Dąbrówno, Kampinos Linki zewnętrzneOdmiany herbuBełdowski, Chłusowicz, Chłusowicz Baron. Zobacz teżFleur-de-lis, fleur-de-lys, niekiedy w archaicznej pisowni fleur-de-luce (fr. "kwiat lilii") – figura heraldyczna w kształcie stylizowanego kwiatu lilii, najprawdopodobniej kosaćca żółtego (Iris pseudacorus).
Mikstat (niem. Mixtadt, Mixstadt, Mixtad) to miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim, położone na Wzgórzach Ostrzeszowskich, na wysokości 215-220 m nad poziomem morza. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mikstat. Przypisy
Hieronim Stano, (ur. Krosno - zm. Nowotaniec), szlachcic polski herbu Gozdawa, rajca miejski Krosna, wojski sanocki, dziedzic Nowotańca, syn Stanisława Stano, z matki z Tyczyńskich .
Dąbrówno (niem. Gilgenburg) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Dąbrówno. Do roku 1945 była miastem. Znajduje się tu przystanek PKS, ośrodek zdrowia, apteka, bank, poczta, stacja benzynowa, restauracja, bar, sklepy, ośrodki wypoczynkowe.
Czy wiesz że...? beta Kampinos – wieś w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie warszawskim zachodnim, w gminie Kampinos. Miejscowość jest siedzibą władz gminy Kampinos.
Herb szlachecki - charakterystyczny znak rodowy ustalony według określonych reguł heraldycznych. W założeniu jest znakiem niepowtarzalnym, jednak może się nim posługiwać - w heraldyce polskiej - wiele rodów tzw. herbownych, tworzących w konsekwencji charakterystyczny dla polskiej heraldyki ród herbowy, grupujący rodziny czasem ze sobą wcale niespokrewnione. Wynika to m.in. z historii kształtowania się w Polsce stanu szlacheckiego, zachowującego tradycję przynależności do dawnych wielkich rodów lub klanów, także z praktyki przyjmowania jednego herbu przez rodziny niespokrewnione, ale służące w jednej chorągwi, a także w pewnym stopniu z prawnej możliwości tzw. adopcji herbowej osoby nobilitowanej przez jej szlacheckiego patrona należącego do genealogicznej linii danego rodu herbowego. Tylko polskim zwyczajem jest fakt, że różne rodziny szlacheckie mogą pieczętować się takim samym herbem. Rodziny te nawet nie są lub nie muszą być ze sobą skoligacone. Gdzie indziej herb jest własnością tylko jednej rodziny i tylko dla niej jest jej godłem, pieczęcią i znakiem. Dlatego zmiana koloru tła lub inności tego samego wizerunku powoduje powstanie innego herbu, jednak w Polsce jest to tylko inna odmiana herbu już istniejącego. Wywodzi się to z polskiego średniowiecznego systemu prowadzenia wojen i bitew, zwanego systemem chorągwi. Tym samym rycerze jednej chorągwi zwykle używali jej godła i nosili takie same herby. Stąd wiele rodzin szlacheckich w Polsce ma podobne lub identyczne herby. Często towarzyszyła temu formalna odmiana herbu. Praktyka ta została z czasem zakazana. W innych krajach europejskich dany herb przysługuje tylko jednej rodzinie. Choć znane są też sytuacje, gdy grupa rodzin noszących różne nazwiska odmiejscowe od różnych włości, ale wspólnego pochodzenia, nosi herby identyczne lub podobne, jak w Polsce. W średniowieczu wymagane było nawet wyróżnianie herbów poszczególnych członków rodziny, przez dodawanie specjalnych oznaczeń, bordiur itp. Ten zwyczaj przetrwał w heraldyce brytyjskiej. Charakterystycznym przykładem jest tu herb Księcia Walii, różniący się od herbu królewskiego nałożonym na tarczę kołnierzem turniejowym. W Polsce takie odróżnianie herbów osobistych było stosowane u zarania naszej heraldyki, przyczyniając się m.in. do powstawania odmian herbowych.
Hermann von Salza herbu Lilium (ur. ok. 1179, zm. 20 marca 1239 w Salerno) – wielki mistrz zakonu krzyżackiego w latach 1209-1239, faktyczny twórca potęgi zakonu.
Baligród – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Baligród (od 1 stycznia 1999 do 1 stycznia 2002 w powiecie bieszczadzkim), leży w dolinie rzeki Hoczewki.
Pilzno to miasto w woj. podkarpackim, w powiecie dębickim, w Dolinie Dolnej Wisłoki. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pilzno. Za czasów I Rzeczypospolitej od połowy XV w. do 1772 r. stolica powiatu pilzneńskiego w województwie sandomierskim. Przed 1945 rokiem Pilzno należało do województwa krakowskiego, po zakończeniu II wojny światowej weszło w skład nowo utworzonego województwa rzeszowskiego. Miasto było pod zaborem austriackim w czasie rozbiorów Polski. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa tarnowskiego.
Tadeusz Gajl (ur. 1940 r. w Wilnie) - artysta grafik, twórca światowej sławy przedstawień historycznych herbów szlachty polskiej. Herby jego autorstwa zyskały powszechną akceptację heraldyków, nazywane w nomenklaturze herbami gajlowskimi (ang. Gajlesque Coat of Arms).
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |