Grań Tatr Wysokich - Polski Serwis Naukowy

Grań Tatr Wysokich – grań rozpoczynająca się na przełęczy Liliowe, a kończąca się na Przełęczy pod Kopą, opisana szczegółowo wraz ze wszystkimi bocznymi graniami w artykułach:

Szczyty i przełęcze Tatr Wysokich wymieniono w kolejności ich występowania w grani głównej Tatr od Liliowego do Przełęczy pod Kopą. W miejscach, w których od grani głównej odchodzi grań boczna, opis zbacza na nią, a następnie wraca, by kontynuować od zwornika.

Zwornik, punkt zwornikowy – miejsce zbiegu przynajmniej trzech wypukłych form ukształtowania terenu jak: grzbiet, grań, żebro czy też filar. Najczęściej jest to wierzchołek, choć może to być też przełęcz.

Główna grań odnogi Krywania (słow. Hlavná os hrebeňa Kriváňa) – długa boczna grań odgałęziająca się od grani głównej Tatr w Cubrynie i przebiegająca w południowo-zachodnim kierunku. Grań ta, całkowicie znajdująca się na obszarze słowackich Tatr Wysokich, ma kręty przebieg, wielokrotnie zmienia kierunek. Oddziela znajdującą się po jej wschodniej stronie i biegnącą równolegle do niej Dolinę Koprową z jej odgałęzieniami od znajdujących się po zachodniej stronie, poprzecznie do głównej osi grani dolin: Mięguszowieckiej, Młynickiej, Furkotnej, Ważeckiej i Bielańskiej.

Przewagą tego sposobu opisu nad kolejną kategorią jest wzajemne powiązanie wymienionych obiektów topograficznych. Dzięki temu każdy z nich jest połączony ze swoimi następnikiem i poprzednikiem tak w terenie, jak i w tekście. Analogiczną metodę zastosował Witold Henryk Paryski w swoim 25-tomowym przewodniku po Tatrach – podstawowym materiale źródłowym dla zajmujących się topografią Tatr.

Grań główna Tatr – główny grzbiet Tatr ciągnący się przez 75 kilometrów od Huciańskiej Przełęczy (905 m n.p.m.) do Zdziarskiej Przełęczy (1081 m). Składa się z grani Tatr Zachodnich, grani Tatr Wysokich i części grani Tatr Bielskich.

Witold Henryk Paryski (ur. 10 września 1909 w Pittsburgh w stanie Pensylwania, USA, zm. 16 grudnia 2000 r. w Zakopanem) – krajoznawca, taternik, przewodnik tatrzański i ratownik TOPR-u, alpinista, działacz ochrony przyrody, absolwent medycyny, autor wielu prac o Tatrach i Podtatrzu. Autor przewodnika taternickiego Tatry Wysokie oraz (razem z żoną Zofią Radwańską-Paryską) Wielkiej Encyklopedii Tatrzańskiej.

Bibliografia

Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.