|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Podniesienie świadomość przyrodniczej ludzi, którzy zawodowo związani są z Tatrami, oraz edukację dzieci i młodzieży ma na celu Akademia Tatry - nowy projekt Tatrzańskiego Parku Narodowego. Cykl szkoleń rozpocznie się pod koniec sierpnia... Sześć symboli Tatr, które wymagają ochrony, wybrali eksperci od tatrzańskiej przyrody. Internauci w głosowaniu wybiorą tylko trzy z nich, na ochronę których zostanie przeznaczony milion złotych. Milion złotych na ochronę tatrzańskiej prz... Tegoroczny październik upłynął pod znakiem mniejszych niż zwykle opadów i niższych temperatur. W Warszawie spadło w ciągu miesiąca 2,9 mm deszczu, ponad dziesięć razy mniej niż normalnie - informuje Instytut Meteorologii i Gospoda... Dnia 28 września 2010 r. w Brukseli, Belgia, odbędzie się bezpośrednia giełda kooperacyjna - znajdź swojego PARTNERA TIK.
Ideal-ist organizuje giełdę kooperacyjną we współpracy z Europejską Siecią Przedsiębiorczości (EEN) w dziedzinie technologii informacyjnych i komunikacyjnyc... Co jadły dinozaury, dlaczego wyginęły i czy zamieszkiwały obszar obecnej Polski - tego m.in. dowiedzą się goście kolejnego spotkania Śląskiej Kawiarni Naukowej (ŚKN). Wykład pt. "Dinozaury - pradawne smoki" odbędzie się 7 stycznia w katowick...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Grań główna Tatr ZachodnichCzy wiesz że...? Hlińska Przełęcz (słow. Hlinske sedlo) – przełęcz w grani głównej Tatr Zachodnich pomiędzy Kamienistą (2121 m) i Smreczyńskim Wierchem (2066 m). Znajduje się na wysokości 1907 m n.p.m. i zbudowana jest ze skał krystalicznych. Od polskiej strony jej zbocza opadają do Dolinki (odgałęzienie Doliny Pyszniańskiej), od strony słowackiej do Zawratu Kokawskiego, będącego odgałęzieniem Doliny Hliny. Nazwa przełęczy pochodzi od Doliny Hliny. Ze względu na swoją wysokość i niewygodne podejścia przełęcz ta nie była używana jako droga na drugą stronę Tatr. Spalona Przełęcz (słow. Spálene sedlo) – położona na wysokości 2055 m n.p.m. płytka przełęcz w grani głównej słowackich Tatrach Zachodnich pomiędzy szczytem Pachola (2167 m) a Spaloną Kopą (2083 m). Grań pomiędzy tymi szczytami ma kierunek północno-wschodni. Zbocza wschodnie spod przełęczy opadają do górnej części Doliny Spalonej (odgałęzienie Doliny Rohackiej), zaś bardzo strome zbocza zachodnie do dzikiego, wypełnionego skalnym rumowiskiem i zacienionego lodowcowego kotła Głęboki Worek, będącego najwyższym piętrem Doliny Jałowieckiej. Ciemniak (słow. Temniak, 2096 m n.p.m.) – najdalej na zachód wysunięty szczyt należący do masywu Czerwonych Wierchów. Słowackie źródła podają wysokość 2090 m. Szczyty i przełęcze Tatr Zachodnich wymienione w kolejności ich występowania w grani głównej Tatr od Liliowego do Huciańskiej Przełęczy. Kolejność wszystkich szczytów i przełęczy podana jest na podstawie mapy "Tatry Zachodnie słowackie i polskie". Jedynie dla przełęczy Białe Wrótka podane jest inne jej położenie, na podstawie Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej. Tomanowy Wierch Polski (słow. Poľská Tomanová) – szczyt o wysokości 1977 m, leżący w załamaniu głównego grzbietu Tatr, po którym biegnie granica polsko-słowacka. Dawniej nazywany był Tomanową Polską. Od Ciemniaka w Czerwonych Wierchach oddzielony jest niższym i mało wybitnym wierzchołkiem Suchego Wierchu Tomanowego i Tomanową Przełęczą, w kierunku na zachód tworzy krótką grań zakończoną szczytem Tomanowej Kopy, w południowo-wschodnim kierunku odchodzi od niego krótki grzbiet Tomanowego Wierchu Liptowskiego. Wznosi się ponad dolinami: Tomanową (a dokładniej jej odnogą Suchą Doliną Tomanową), Tomanową Liptowską, Jaworową Liptowską i Doliną Hlina. Spod wierzchołka do tej ostatniej opada głęboki Szeroki Żleb.
Mały Salatyn (słow. Malý Salatín) – szczyt o wysokości 2046 m n.p.m. w Tatrach Zachodnich, znajdujący się w grani głównej, jeden z 6 szczytów grupy Salatynów. Od pobliskiego Salatyńskiego Wierchu (2048 m) oddzielony jest niewielką Pośrednią Salatyńską Przełęczą (2012 m). Od sąsiedniego w kierunku wschodnim szczytu w tej grani – Spalonej Kopy – oddzielony jest dużo głębszą Zadnią Salatyńską Przełęczą (1907 m). W grani Skrzyniarki biegnącej od tej przełęczy do Małego Salatyna wyróżnia się jeszcze niewybitny szczyt – Salatyńska Kopa (1925 m). Na niektórych mapach szczyt ten nie jest wyróżniany. Również Mały Salatyn czasami nie jest wyróżniany jako oddzielny szczyt, lecz uznawany za drugi wierzchołek Salatyna (Salatyńskiego Wierchu). Liliowe – Suchy Wierch KondrackiMasyw Czerwonych WierchówSuchy Wierch Tomanowy – Wołowiec (granica Polski)RohaczeMasyw Siwego WierchuJaworzyńska Kopa – Huciańska PrzełęczPrzypisy
Pyszniańska Przełęcz (słow. Pyšné sedlo) – znajdująca się na wysokości 1788 m n.p.m. przełęcz w grani głównej Tatr, pomiędzy szczytami Kamienistej (2126 m) i Błyszcza (2159 m) w Tatrach Zachodnich. Na początku XX w. nazywana była także Kamienistą Przełęczą. Przez szczyty te i przełęcz biegnie granica polsko-słowacka. Po południowej, słowackiej stronie przełęczy zbocza opadają do Doliny Kamienistej, a po północnej, polskiej do Doliny Pyszniańskiej (górna część Doliny Kościeliskiej). Przełęcz, podobnie, jak sąsiednie szczyty zbudowana jest ze skał krystalicznych – gnejsów i granitów. W siodle przełęczy znajduje się ok. 10 okresowych, płytkich stawków. Od dawna była jednym z ważniejszych przejść łączących Podhale z Liptowem. Pisze o niej już Matej Bel w 1736 r. W czasie II wojny światowej używana była m.in. przez kurierów tatrzańskich. Ich przygody opisuje Stanisław Zieliński w książce W stronę Pysznej. W rejonie przełęczy znajduje się jedno z czterech tylko w całych polskich Tatrach i w Polsce stanowisko rzadkiego gatunku arktyczno-alpejskiej rośliny – krzewiastej wierzby oszczepowatej.
Liliowy Karb lub Gaborowa Przełęcz Wyżnia – znajdująca się na wysokości 1959 m n.p.m. niewielka przełęcz w grani głównej Tatr pomiędzy Siwym Zwornikiem a Liliowymi Turniami. Jest to część grani pomiędzy Starorobociańskim Wierchem a Błyszczem w Tatrach Zachodnich. Biegnie nią granica słowacko-polska. Przełęcz zbudowana jest ze skał krystalicznych. Ma stosunkowo łagodne zbocza porośnięte niską murawą z sitem skuciną. Od polskiej strony wznosi się ponad Doliną Pyszniańską (górne odgałęzienie Doliny Kościeliskiej), od słowackiej strony ponad Doliną Gaborową. Miejsce nieco mylne orientacyjnie.
Czy wiesz że...? beta Jarząbczy Wierch lub po prostu Jarząbczy (słow. Hrubý vrch) – szczyt w potężnej grani Otargańców w słowackich Tatrach Zachodnich, sąsiadujący w tej grani z Raczkową Czubą (2194 m). Znajduje się tuż powyżej (ok. 100 m na południe) grani głównej, pomiędzy Kończystym Wierchem (2002 m), od którego oddzielony jest Jarząbczą Przełęczą (1954 m), a Łopatą (1958 m), oddzielony od niej Niską Przełęczą (1831 m). Po szczytach tych i przełęczach biegnie granica polsko-słowacka. Właściwy wierzchołek Jarząbczego Wierchu znajduje się na słowackiej stronie, granica państwowa biegnie bowiem granią główną, przez niższy jego wierzchołek.
Jamnicka Przełęcz (słow. Jamnícke sedlo) – znajdująca się na wysokości 1908 m n.p.m. przełęcz w słowackich Tatrach Zachodnich, pomiędzy leżącymi w grani głównej Wołowcem (2064 m) a Rohaczem Ostrym (2088 m). Grań Tatr Zachodnich na odcinku tym ma przebieg mniej więcej północ-południe. Wschodnie zbocza spod przełęczy opadają do wysoko położonego Kotła Jamnickich Stawów (górna część Doliny Jamnickiej), zaś zachodnie, bardzo strome, do znacznie niżej leżącego dna Doliny Rohackiej.
Łopata (słow. Lopata, Deravá) – szczyt w grani głównej Tatr Zachodnich pomiędzy znajdującym się na wschód od niego Jarząbczym Wierchem i znajdującym się na zachód Wołowcem. Wznosi się na wysokość 1957 m n.p.m.i tworzy trzy granie:
Rohacka Przełęcz (słow. Rohačke sedlo) – znajdująca się na wysokości 1955 m n.p.m. przełęcz w Tatrach Zachodnich pomiędzy dwoma znajdującymi się w grani głównej Tatr szczytami Rohaczy: Rohaczem Ostrym (2088 m) a Rohaczem Płaczliwym (2125 m). Jest to postrzępiona, granitowa grań z licznymi uskokami i zębami, opadająca do Doliny Smutnej przepaścistym i piarżystym żlebem ok. 250 m wysokości. Przeciwległe zbocza nieco łagodniej opadają do Rohackiego Kotła – górnego piętra Doliny Jamnickiej. W kotle tym znajduje się dobrze widoczny z przełęczy Płaczliwy Stawek. Nieco powyżej przełęczy, w grani Rohacza Płaczliwego w pewnym miejscu szlak turystyczny prowadzi nad bardzo przepaścistą ścianą skalną, miejsce to można jednak ominąć po południowej stronie.
Brestowa (słow. Brestová) – szczyt o wysokości 1934 m n.p.m. w słowackich Tatrach Zachodnich. Znajduje się w grani głównej pomiędzy Salatyńskim Wierchem, od którego oddzielony jest Skrajną Salatyńską Przełęczą, a Zuberskim Wierchem (1753 m). Jest głównym węzłem orograficznym całej grupy Salatynów. W grani głównej, pomiędzy Brestową a Zuberskim Wierchem znajduje się jeszcze jeden słabo wyróżniający się szczyt – Mała Brestowa. W północnym kierunku odchodzi boczny, 3-kilometrowy grzbiet Skrajnego Salatyna, oddzielający od siebie dwie boczne doliny: Dolinę Salatyńską (odgałęzienie Doliny Rohackiej) od Salatyńskiego Żlebu (boczna odnoga Doliny Zuberskiej). Po południowej stronie grzbietu Brestowej i Małej Brestowej znajduje się niewielka, zarastająca kosodrzewiną dolina, zwana Zadnimi Kotlinami.
Banówka (słow. Baníkov, 2178 m n.p.m.) – szczyt leżący w grani głównej Tatr Zachodnich. Znajduje się pomiędzy szczytem Pachola (2167 m), oddzielony od niego Banikowską Przełęczą (2040 m), a Hrubą Kopą (2166 m), od której oddziela go Przełęcz nad Zawratami.
Niska Przełęcz (słow. Nizke sedlo) – przełęcz w grani głównej Tatr Zachodnich pomiędzy Łopatą (1958 m) a Jarząbczym Wierchem (2137 m). Położona jest na wysokości 1831 m n.p.m. na granicy słowacko-polskiej. Jej północne stoki opadają stromo do kotła lodowcowego Doliny Jarząbczej, a południowe bardziej łagodnie do Doliny Jamnickiej. Przejście przez tę przełęcz z Doliny Jarząbczej do Doliny Jamnickiej nie nastręcza wielkich trudnści, nie prowadzi tędy jednak szlak turystyczny. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |