Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Onkolog: Badania należy robić, kiedy się jest zdrowym
"Mam haka na raka" - to hasło jednej z wielu kampanii, które mają podnieść w społeczeństwie czujność onkologiczną. Dr Janusz Meder, prezes Polskiej Unii Onkologii (PUO) tłumaczy w rozmowie z PAP, że udział w badaniach okresowych, które służą w...
 
Wiktor Niedzicki opowie na UJ o sposobach promowania nauki
Jak promować naukę i czy naukowiec powinien mieć w sobie coś z akwizytora - m.in. na te pytania postara się odpowiedzieć 25 marca w Krakowie Wiktor Niedzicki - dziennikarz telewizyjny i radiowy, twórca słynnego "Laboratorium". Spotkanie odbędzie si...
 
Magnetyczna szachownica Polaków przyda się w silnikach elektrycznych
Nowy sposób wykonywania pewnego rodzaju wielobiegunowych magnesów opracowali polscy naukowcy z Instytutu Tele- i Radiotechniczego w Warszawie. Ich wynalazek - wielobiegunowe magnesy trwałe o układzie biegunów takim, jak na szachownicy - znajdą zastosowanie np. w silni...
 
Rzecznik PAA: więcej jodu-131 w powietrzu, ale wciąż niewiele
Stężenie promieniotwórczego jodu nad Polską wzrosło kilkadziesiąt razy w porównaniu z okresem sprzed nadejścia "chmury" znad Japonii. "To wciąż bardzo daleko do poziomu szkodliwego dla ludzi" - zapewnił PAP dr Stanisław Latek z Państwowej A...
 
Niewiele brakowało podczas misji czterech satelitów Cluster ESA
Misję czterech satelitów Cluster, która o mały włos nie zakończyła się fatalnie z powodu problemu technicznego, udało się teraz opanować i wprowadzić z powrotem na odpowiedni kurs, dzięki "szybkiej łacie" zastosowanej przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA), co ...

Reklama:


Gra końcowa

Czy wiesz że...?
Szachownica – w szachach klasycznych i warcabach kwadratowa 64-polowa plansza, składająca się z 8 poziomych rzędów i 8 pionowych kolumn (rzędy i kolumny nazywane są również liniami). Pola te są przemiennie jasne i ciemne (dla ujednolicenia nazywane kolorem białym i czarnym). Każda linia pól w pionie oznaczona jest w notacji algebraicznej literą (od a do h), natomiast liniom pól w poziomie przyporządkowane są cyfry (od 1 do 8). Dzięki temu każde pole ma swoją współrzędną i może być w łatwy sposób zlokalizowane. Pole a1 jest koloru czarnego i znajduje się zawsze w lewym dolnym rogu szachownicy (dla zawodnika grającego białymi bierkami). Standardowy wymiar szachownicy wynosi 50 x 50 cm.

Wieża – figura w szachach. Każdy z graczy rozpoczyna grę z dwiema wieżami, stojącymi w narożnikach szachownicy. Według notacji algebraicznej wieże białych znajdują się na polach a1 i h1, wieże czarnych na a8 i h8.

Król – figura w szachach. Król jest specyficzną figurą, ponieważ zasadniczym celem przeciwnika jest jego osaczenie. W tradycyjnym początkowym ustawieniu bierek król znajduje się pomiędzy hetmanem i królewskim gońcem, na pierwszej (ósmej) linii. W notacji algebraicznej król białych znajduje się na polu e1, król czarnych na e8.

Gra końcowa (końcówka) w partii szachowej to okres gry, gdy na szachownicy pozostało niewiele bierek. Trudno jest jednoznacznie określić, kiedy rozpoczyna się końcówka.

Gra końcowa, ze względu na małą liczbę figur, charakteryzuje się wolnymi liniami i kolumnami. Oznacza to, że decydującą rolę w tej fazie partii mogą odgrywać ciężkie figury (hetmany i wieże). Kiedy brakuje tych figur, sporą rolę w zamatowaniu przeciwnika odgrywają króle.

Partia szachowa - rozgrywka szachowa, proces walki toczącej się od pierwszego posunięcia do rozstrzygającego. Rozgrywana na turnieju szachowym to tzw. "partia turniejowa", a grana dla przyjemności lub dla treningu to "partia towarzyska".

Wieczny szach – szczególny przypadek remisowego zakończenia partii szachów przez powtórzenie ruchów. Polega na tym, że jeden z graczy wymusza powtarzanie ruchów szachując króla przeciwnika.

Zazwyczaj, jeśli partnerzy mają podobną liczbę bierek w końcówce, partia kończy się remisem. Jeżeli jeden z graczy ma przewagę piona, będzie próbował doprowadzić go do linii przemiany i dorobić dodatkowego hetmana, najczęściej rozstrzygając partię na swoją korzyść. Z tego powodu w końcówce znacznie rośnie wartość pionów. Strona słabsza zazwyczaj próbuje doprowadzić do remisu (pat lub wieczny szach).

Mat – sytuacja w szachach, w której król jednej ze stron jest szachowany i nie ma żadnego dozwolonego ruchu, aby się przed szachem obronić lub od niego uciec. Mat kończy grę porażką gracza, którego król został zamatowany.

Wiktor Korcznoj, ros. Виктор Львович Корчной, niem. Viktor Kortschnoi (ur. 23 maja 1931 w Leningradzie) – szwajcarski szachista pochodzenia rosyjskiego , przez wiele lat jeden z najsilniejszych arcymistrzów na świecie.

Nie zawsze strona mająca przewagę jest w stanie doprowadzić do zwycięstwa. Poniższa tabelka przedstawia niektóre klasyczne końcówki, z najczęstszymi zakończeniami. W niektórych sytuacjach, mimo iż zazwyczaj pada remis, możliwy jest mat, przy określonym rozstawieniu figur.

Wybrana literatura

  • Jurij Awerbach Chess Endings: Essential Knowledge, 1966 & 1993, ISBN 1-85744-022-6.
  • Jurij Awerbach Comprehensive Chess Endings 1: Bishop Endings, Knight Endings, 1983, ISBN 0-08-026900-1
  • Jurij Awerbach Comprehensive Chess Endings 2: Bishop vs Knight Endings, Rook vs Minor Piece Endings, 1985, ISBN 0-08-026901-X
  • Jurij Awerbach Comprehensive Chess Endings 3: Queen Endings, 1986, ISBN 0-08-026904-4
  • Jurij Awerbach Comprehensive Chess Endings 4: Pawn Endings, 1987, ISBN 0-08-032043-0
  • Jurij Awerbach Comprehensive Chess Endings 5: Rook Endings, 1987, ISBN 0-08-032048-1
  • John Nunn Secrets of Minor-Piece Endings, 1995, ISBN 0-8050-4228-8
  • John Nunn Secrets of Pawnless Endings, 2002, ISBN 1-901983-65-X
  • John Nunn Secrets of Practical Chess, 2007, ISBN 978-1-904600-70-1
  • Wiktor Korcznoj Practical Rook Endings, 2002, ISBN 3-283-00401-3
  • Jerzy Konikowski Szybki kurs końcówek, Część 1, Wydawnictwo Szachowe Penelopa, Warszawa 2002, ISBN 83-86407-49-2
  • Zobacz też

  • otwarcie szachowe
  • gra środkowa
  • Linki zewnętrzne

  • Web Query for Nalimov Endgame Tablebases (ang.)
  • Chess End Game Strategies (ang.)
  • Chess Endgame Simulations (ang.)
  • 100 Schach-Endspiele (niem.)
  • Pat – sytuacja w szachach, w której jeden z graczy nie może wykonać żadnego posunięcia zgodnego z przepisami, ale jego król nie jest szachowany, tzn. nie jest atakowany przez żadną bierkę przeciwnika. Zgodnie z zasadami gry pat natychmiast kończy partię remisem.

    Gra środkowa – termin szachowy, oznaczający fazę partii między debiutem a końcówką. Gra środkowa rozpoczyna się, gdy zawodnicy rozwinęli już swoje figury, najczęściej zabezpieczając także pozycję króla dzięki roszadzie. W przeciwieństwie do debiutu, w którym hetmany najczęściej nie włączają się jeszcze bezpośrednio do walki, w grze środkowej biorą czynny udział. W grze środkowej obydwaj zawodnicy dzięki przemyślanym planom strategicznym oraz działaniom taktycznym (kombinacje) dążą do zdobycia przewagi pozycyjnej lub materialnej, bądź też bezpośrednio stwarzają groźby matowe królowi przeciwnika. Jeśli wskutek działań na szachownicy liczba figur zostanie znacznie zredukowana tak, że możliwe będzie włączenie do gry królów, oznacza to, że partia weszła w fazę gry końcowej.





    Czy wiesz że...? beta

    Pion – nazywany jest również chłopkiem i pionkiem, najsłabsza i zarazem najmniejsza bierka w szachach. Każdy z graczy rozpoczyna grę z ośmioma pionami na swojej drugiej linii. Według notacji algebraicznej piony białych znajdują się na polach a2, b2, c2, ..., h2, piony czarnych na a7, b7, c7, ..., h7. Piony rozróżnia się nazywając je od kolumny (linii pionowej), w której stoją, np. biały pion f, lub pola które zajmują, np. pion b2.
    Jurij Awerbach, ros. Юрий Львович Авербах (ur. 8 lutego 1922 w Kałudze) – rosyjski szachista, sędzia szachowy, dziennikarz i publicysta, arcymistrz od roku 1952, pretendent do tytułu mistrza świata w szachach.
    Hetman – najsilniejsza figura w szachach. Hetman nazywany jest również potocznie damą, królową lub królówką. W początkowym ustawieniu każdy z graczy ma jednego hetmana ustawionego obok króla. W notacji algebraicznej hetman białych znajduje się na polu d1, hetman czarnych na d8. Początkujący gracze często mylą początkowe pozycje hetmana i króla, czemu może zapobiec mnemiczna reguła: biała (dama) na białym (polu), czarna na czarnym.
    Otwarcie szachowe – początkowa faza partii szachów, zwana również debiutem. W większości szachowych partii można wyróżnić jej trzy fazy: otwarcie (debiut), grę środkową i końcową. Zazwyczaj trudno jest jednoznacznie określić, kiedy kończy się otwarcie, a zaczyna gra środkowa. Można przyjąć w uproszczeniu, że otwarcie to kilkanaście lub dwadzieścia kilka pierwszych posunięć w partii.
    Język niemieckijęzyk z grupy zachodniej rodziny języków germańskich. W rzeczywistości stanowi on grupę kilku języków zachodniogermańskich, które często są określane jako języki niemieckie; standardowy język niemiecki (Standard Hochdeutsch) oparty jest na Biblii Marcina Lutra, która z kolei opiera się na języku mówionym w Górnej Saksonii i Turyngii.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.