|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Unikalne freski z III wieku odkryte w ruinach starożytnej Apamei w zachodniej Syrii zostały zdjęte wraz z podłożem i są naprawiane i konserwowane przez zespół polskich ekspertów - informuje serwis internetowy Global Arab Network. Jak poinformował Abdelkader Ferzat, dyrekt... Podczas zaplanowanej na drugą połowę września międzynarodowej konferencji "Hevelius 2011" odbędzie się wernisaż wystawy "Jan Heweliusz i nauka w XVII wieku". Ekspozycję w PAN Bibliotece Gdańskiej będzie można oglądać od 15 września do... Osoby, które w dzieciństwie sprawiały problemy wychowawcze są dwukrotnie bardziej narażone na przewlekłe bóle niż osoby, które były grzeczne jako dzieci - wynika z badań szkockich naukowców, które publikuje pismo "Rheumatology".
Naukowcy z Uniwer... 1 sierpnia mija 66 lat od momentu wybuchu Powstania Warszawskiego - największej akcji zbrojnej podziemia w okupowanej przez Niemców Europie. Planowane na kilka dni, trwało ponad dwa miesiące. Jego militarnym celem było wyzwolenie stolicy spod... Astronomowie zaobserwowali najsilniejszy od ponad czterech lat wybuch na Słońcu - podaje "SpaceWeather". Materia z eksplozji będzie docierać do Ziemi w czwartek i piątek. Spowoduje ona, że zorze polarne mogą być intensywniejsze i widoczne nawet z Polski...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Granat - broń Czy wiesz że...? Granaty zapalające wykorzystywane są do rażenia siły żywej przeciwnika, niszczenia pojazdów, zapasów oraz umocnień. Granat zapalający zawiera niewielką ilość materiału wybuchowego służącą do rozrzucenia środka zapalającego. Najczęściej stosowanym w granatach tego typu środkiem zapalającym jest biały fosfor. Granat zapalający ma stosunkowo mały zasięg rażenia ogniem, ale za to może stopić wiele rzeczy kilka metrów od pola rażenia. Granat błyskowy – rodzaj granatu, który służy do tymczasowej eliminacji przeciwnika przez jego oślepienie silnym błyskiem. Granaty błyskowe wypełnione są głównie substancjami spalającymi się w wysokiej temperaturze, takimi jak reaktywne metale zmieszane z utleniaczami. Bezpośrednie skierowanie wzroku na wybuchający w bliskiej odległości granat może spowodować trwałe uszkodzenie wzroku. 
 
Granat (z łac. → wł. lub hiszp. Granada) – rodzaj broni, pocisk rażący odłamkami i energią wybuchu albo zapalający. Najczęściej przez określenie to rozumie się granat ręczny, przeznaczony do miotania przez żołnierza w kierunku nieprzyjaciela, gdzie ma nastąpić wybuch. Dawne granaty ręczne, stosowane od XV wieku, były metalowymi naczyniami o cienkich ścianach, wypełnionymi prochem oraz kamieniami lub drobnymi kulkami. Były zawodne i niebezpieczne w użyciu, ale, celnie rzucone, mogły dokonać przerażającego spustoszenia. W połowie XVII wieku pojawiły się granaty działowe - pociski wybuchowe, wystrzeliwane z armat. W XVIII wieku granaty ręczne zaczęły wychodzić z użycia, a w II połowie XIX w. stosowano je już rzadko. Odrodzenie granatów ręcznych, szeroko używanych w wojnach nowoczesnych nastąpiło podczas wojny rosyjsko-japońskiej (1904-1905). Odwach w Poznaniu – budynek odwachu na Starym Rynku w Poznaniu powstał w XVIII w. Pierwszy drewniany budynek zastąpiono nowym, zbudowanym w latach 1783-1787 wg projektu warszawskiego architekta Jana Chrystiana Kamsetzera, w stylu klasycystycznym. Budowę sfinansował starosta generalny Wielkopolski – Kazimierz Raczyński. Poważnie uszkodzony podczas walk w 1945 r., został odbudowany w latach 1949-1951. Stał się wtedy siedzibą Muzeum Ruchu Robotniczego im. Marcina Kasprzaka. Obecnie mieści się w nim Muzeum Powstania Wielkopolskiego 1918-1919 będące oddziałem Wielkopolskiego Muzeum Walk Niepodległościowych.
Język hiszpański – język należący do rodziny romańskiej języków indoeuropejskich. Współczesne standardy literackie (z Hiszpanii i Ameryki hiszpańskojęzycznej) wywodzą się ze średniowiecznego języka kastylijskiego. Jeszcze dziś język hiszpański bywa nazywany kastylijskim, dla odróżnienia go od innych języków używanych w Hiszpanii (zob. niżej). Podział: Przypisy
BibliografiaArmata była dawniej bronią miotająca pociski za pomocą prochu. Współcześnie terminem tym określa się działo o bliskim płaskiemu torze lotu pocisku, służące do ostrzeliwania celów będących na linii pola widzenia.
Granat hukowy (ang. flashbang) – granat ręczny, który nie zadaje poważniejszych obrażeń przeciwnikowi. Pierwsze egzemplarze tego typu granatów powstały w latach 60. XX wieku, na zlecenie brytyjskich jednostek Special Air Service jako broń uniemożliwiająca przeciwnikowi walkę, ale nie raniąca go.
Czy wiesz że...? beta Granat ręczny – pocisk wyrzucany ręcznie, wypełniony materiałem wybuchowym, substancją dymotwórczą lub inną substancją. Granat ręczny wyposażony jest w zapalnik czasowy lub uderzeniowy.
Pocisk artyleryjski - główny element naboju artyleryjskiego, którego podstawowym przeznaczeniem jest niszczenie siły żywej, sprzętu i umocnień nieprzyjaciela, zapalanie obiektów, oświetlanie lub zadymianie terenu, wskazywanie celów, rozrzucanie ulotek itp. Pocisk artyleryjski ma najczęściej postać skorupy wypełnionej materiałem wybuchowym, zapalającym lub inną zawartością w zależności od przeznaczenia (ulotki, mieszanina oświetlająca z proszku magnezowego, itp.) Współcześnie stosuje się także pociski przeciwpancerne podkalibrowe, które wykonane są z litego metalu, mogą jednak zawierać one niewielką ilość substancji pirotechnicznej do oznaczania toru lotu, tzw. smugacz.
Granat odłamkowy – granat ręczny zwalczający cel przy pomocy energii kinetycznej powstających podczas wybuchu odłamków. Charakterystyczne dla granatów odłamkowych jest stosunkowe niewielkie wypełnienie skorupy materiałem wybuchowym.
Granat ćwiczebny to granat ręczny stosowany do pozoracji pola walki w celu ograniczenia kosztów i zwiększenia bezpieczeństwa żołnierzy. Stosowanie granatów ćwiczebnych ma na celu przyzwyczajenie żołnierzy do warunków panujących na polu walki. Granaty ćwiczebne są zbliżone wielkością, wagą i wyglądem do granatów bojowych.
RPG-40 – radziecki, ręczny granat przeciwpancerny o działaniu burzącym. Przebijał pancerz o grubości do 75 mm. Jego zasięg rzutu wynosił 20-25 m. Posiadał zapalnik uderzeniowy. Stanowił uzbrojenie wszystkich oddziałów walczących na froncie wschodnim.
Granat obronny - granat ręczny przeznaczony do zwalczania nacierającej piechoty przeciwnika. Zbudowany jest z grubościennej skorupy wypełnionej materiałem wybuchowym i zapalnika (najczęściej pirotechnicznego zapalnika czasowego). Granat obronny ma działanie głównie odłamkowe. Źródłem odłamków jest skorupa granatu. W starszych typach granatów obronnych (tzw. bomba Millsa) skorupa była odlewem z nacięciami mającymi zapewniać kontrolowaną fragmentację. Ponieważ ten sposób kontrolowania fragmentacji okazał się mało skuteczny skonstruowano granaty obronne ze skorupą ze stopów lekkich (później tworzyw sztucznych). Wewnątrz skorupy zatopione były prefabrykowane odłamki uwalniane w momencie wybuchu.
Pocisk to ciało wystrzeliwane z broni miotającej. Pociski są zwykle aerodynamiczne, wydłużone, a w przekroju okrągłe, wykonane z twardych i gęstych materiałów, najczęściej metali. Przed wynalezieniem lufy gwintowanej nadającej pociskowi ruch obrotowy miały one kształt sferyczny i nazywano je kulami. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
