|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W Australii Zachodniej odkryto diamenty sprzed czterech miliardów lat. Dzięki Temu odkryciu poszerzy się wiedza współczesnej nauki na temat wczesnego kształtowania się skorupy ziemskiej.
Diamenty z tak odległej... W latach 90. średni wiek, w którym kobiety rodziły pierwsze dziecko wynosił 20-24 lata. Ostatnie dane GUS (Rocznika Demograficznego 2009 GUS) pokazują, że najwięcej urodzeń w 2008 r. było wśród kobiet w wieku 25-29 lat - 151 894 żywe urodzenia. Znacznie więce... Pierwszy spektakl ,,Światło i Dźwięk" w Muzeum Zamkowym w Malborku odbył się 1 lipca 1980 roku. Początkowo widowiska odbywały się tylko podczas dwóch letnich miesięcy, ale ze względu na wielkie zainteresowanie przedłużono sezon, który trwa obecnie od połowy kwietnia do połowy ... Od 3 do 16 marca potrwa ogólnoświatowa kampania obserwacyjna, w ramach której każdy chętny może ocenić jak ciemne jest niebo w jego okolicy. Dostępne są materiały w języku polskim.
Akcja GLOBE at Night prowadzona jest co roku. Polega na... Trwa międzynarodowa akcja obserwacyjna "Globe at Night", której celem jest pomiar zanieczyszczenia świetlnego nieba. Wyniki liczenia gwiazd można zgłaszać do 6 marca. 4 marca liczenie organizuje gdańskie Centrum Hewelianum.Aby przył...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Granat ręcznyCzy wiesz że...? Ceramika – w rozumieniu tradycyjnym, tworzywa i wyroby otrzymywane w wyniku wypalenia odpowiednio uformowanej gliny. Nazwa tych wyrobów wywodzi się z greckiego określenia κεραμικος (keramikos), które pochodzi z kolei od słowa κεραμος (keramos – ziemia, glina). Granaty zapalające wykorzystywane są do rażenia siły żywej przeciwnika, niszczenia pojazdów, zapasów oraz umocnień. Granat zapalający zawiera niewielką ilość materiału wybuchowego służącą do rozrzucenia środka zapalającego. Najczęściej stosowanym w granatach tego typu środkiem zapalającym jest biały fosfor. Granat zapalający ma stosunkowo mały zasięg rażenia ogniem, ale za to może stopić wiele rzeczy kilka metrów od pola rażenia. Zapalnik – urządzenie zapalające lub powodujące wybuch materiału wybuchowego. Dzięki niemu fala detonacyjna przechodzi na główny materiał wybuchowy, który sam trudno detonuje. 
 Granat ręczny – pocisk wyrzucany ręcznie, siłą mięśni żołnierza, wypełniony materiałem wybuchowym, substancją dymotwórczą lub inną substancją. Granat ręczny wyposażony jest w zapalnik czasowy lub uderzeniowy. Historia
Pierwsze wersje granatów składały się ze skorupy z papieru, ceramiki lub prymitywnego szkła, wypełnionej prochem i czasem dodatkowo siekańcami metalowymi lub substancjami mającymi zwiększyć ich działanie bojowe np. kwasem, substancje zapalne, lub drażniące (np. wapno palone). Zapalnik miał postać lontu, który należało podpalić przed rzuceniem, co utrudniało ich użycie. Granaty tej postaci pojawiły się w Chinach za czasów dynastii Tang. Jednym z najstarszych znanych wyobrażeń jest malowidło ścienne z grot Mogao w Dunhuangu. Iglica – część mechanizmu uderzeniowego broni, która uderzając w spłonkę inicjuje wybuch ładunku miotającego. Iglica uderza w spłonkę pod wpływem energii sprężyny uderzeniowej, albo w wyniku uderzenia w nią kurka lub bijnika. Przednia część, bezpośrednio uderzająca w spłonkę nosi nazwę grota iglicy.
Bomba Millsa (granat Millsa; ang. Mills bomb) - brytyjski granat obronny, podobny do amerykańskiego granatu M2. Granat Millsa składał się z kilkunastu żeliwnych kosteczek, złączonych ze sobą. Posiadał zapalnik czasowy. Pierwszy zapis o użyciu takiej żeliwnej bomby w Europie pochodzi z 1467 roku, ale na większą skalę granaty rozpowszechniły się na przełomie wieków XVI i XVII. Ze względu na ich dużą masę, rekrutowano do ich użycia specjalnie silnych żołnierzy, grupując ich w oddziały grenadierów. Granaty ręczne współczesnego typu, z zapalnikiem czasowym ze zwłoką, zostały szeroko zastosowane podczas I wojny światowej; były to: niemiecki stielhandgranate i brytyjska bomba Millsa. Granat błyskowy – rodzaj granatu, który służy do tymczasowej eliminacji przeciwnika przez jego oślepienie silnym błyskiem. Granaty błyskowe wypełnione są głównie substancjami spalającymi się w wysokiej temperaturze, takimi jak reaktywne metale zmieszane z utleniaczami. Bezpośrednie skierowanie wzroku na wybuchający w bliskiej odległości granat może spowodować trwałe uszkodzenie wzroku.
Stielhandgranate – ręczny granat trzonkowy używany w armii niemieckiej przez całą drugą wojnę światową. Pierwsze granaty trzonkowe były produkowane podczas pierwszej wojny światowej. Wyposażenie granatu w drewnianą rękojeść ułatwiało dalekie i celne rzuty. Podział
Granaty ręczne dzieli się na ćwiczebne, bez materiału wybuchowego, ale poza tym identyczne z bojowymi, służące do treningu, oraz bojowe. Te dzieli się na odłamkowe (do niszczenia siły żywej), przeciwpancerne (kumulacyjne, do niszczenia celów opancerzonych) i specjalne (zapalające, dymne itp.). Policja i siły specjalne wykorzystują granaty przeznaczone do obezwładnienia, lecz nie zabicia przeciwnika - hukowe i oślepiające. II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).
Żeliwo – stop odlewniczy żelaza z węglem, krzemem, manganem, fosforem, siarką i innymi składnikami, zawierający od 2 do 3,6% węgla w postaci cementytu lub grafitu. Występowanie konkretnej fazy węgla zależy od szybkości chłodzenia. Chłodzenie powolne sprzyja wydzielaniu się grafitu. Także i dodatki stopowe odgrywają tu pewną rolę. Krzem powoduje skłonność do wydzielania się grafitu, a mangan przeciwnie, stabilizuje cementyt. Żeliwo otrzymuje się przez przetapianie surówki z dodatkami złomu stalowego lub żeliwnego w piecach zwanych żeliwiakami. Tak powstały materiał stosuje się do wykonywania odlewów. Żeliwo charakteryzuje się niewielkim - 1,0 do 2,0% skurczem odlewniczym, łatwością wypełniania form, a po zastygnięciu obrabialnością. Wyroby odlewnicze po zastygnięciu, by usunąć ewentualne ostre krawędzie i pozostałości formy odlewniczej, poddaje się szlifowaniu. Odlew poddaje się także procesowi sezonowania, którego celem jest zmniejszenie wewnętrznych naprężeń, które mogą doprowadzić do odkształceń lub uszkodzeń wyrobu. Żeliwo dzięki wysokiej zawartości węgla posiada wysoką odporność na korozję. Ze względu na kształt dzieli się je na trzonkowe (np. stielhandgranate), jajowe (i o formach zbliżonych) i dyskowe. KonstrukcjaWspółczesny granat ręczny składa się ze skorupy wypełnionej materiałem wybuchowym, substancją dymotwórczą, zapalającą itp. Wyposażony jest w zapalnik czasowy lub uderzeniowy. Typowy zapalnik czasowy posiada podwójne zabezpieczenie w postaci zawleczki, którą wyciąga się przed użyciem granatu i łyżki - dźwigni, która zabezpiecza zapalnik przed zadziałaniem, dopóki jest przyciśnięta do korpusu granatu. W chwili rzutu łyżka odpada zwalniając sprężynę iglicy zapalnika. Iglica uderza w spłonka odpalając ścieżkę prochową, opóźniającą detonację o kilka sekund, przeznaczone na ukrycie się rzucającego. Materiał wybuchowy to pojedynczy związek chemiczny lub mieszanina kilku związków chemicznych, która jest zdolna w odpowiednich warunkach do gwałtownej reakcji chemicznej o charakterze egzotermicznym, której towarzyszy wydzielenie wielkiej ilości produktów gazowych w postaci wybuchu (detonacji lub deflagracji).
Lont to przewód z rdzeniem z materiału wybuchowego lub materiału pirotechnicznego służący do zdalnego lub opóźnionego odpalenia ładunku wybuchowego lub pirotechnicznego. W uproszczonej formie wykonywany dawnym sposobem przez nasycanie sznurka z włókna naturalnego lub papieru chemikaliami. Obecnie jednymi z najpowszechniej stosowanych lontów w pirotechnice są lonty typu Visco Stosunkowo rzadko pojawiały się granaty bez twardej skorupy, jak brytyjska bomba Gammona z II wojny światowej. Niektóre współczesne granaty ręczne, po dokręceniu do nich tulei można przekształcić w granaty nasadkowe. Przypisy
Policja – umundurowana i uzbrojona formacja przeznaczona do ochrony bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Do jej głównych zadań należy pilnowanie przestrzegania prawa i ściganie przestępców, jak również zapewnienie ochrony i pomocy w sytuacjach kryzysowych zarówno wobec ludzi jak i mienia. Jeżeli jest to konieczne, policja nadzoruje na poziomie operacyjnym także wszelkie służby ratownicze.
Zawleczka, szplint, – metalowy element o półokrągłym przekroju, w miejscu zgięcia posiadający uszko, używany i zabezpieczający przed zsuwaniem się lub przemieszczaniem się elementów umieszczonych na wałkach, osiach, trzpieniach lub innych elementach. Przewlekany jest przez otwór wywiercony w elemencie a jej wolne i wystające końce są odginane w przeciwne strony. Szplint stosuje się go tylko wówczas, gdy element zabezpieczony nie jest obciążony.
Czy wiesz że...? beta Granat hukowy (ang. flashbang) – granat ręczny, który nie zadaje poważniejszych obrażeń przeciwnikowi. Pierwsze egzemplarze tego typu granatów powstały w latach 60. XX wieku, na zlecenie brytyjskich jednostek Special Air Service jako broń uniemożliwiająca przeciwnikowi walkę, ale nie raniąca go.
I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.
Grenadier (z franc.) – formacja piesza powstała na zachodzie Europy w pierwszej połowie XVII w., której głównym zadaniem było miotanie granatów ręcznych. W XVIII wieku oddziały grenadierów przekształciły się w doborowe jednostki przeznaczone do ataków na bagnety.
Szkło – według amerykańskiej normy ASTM-162 (1983) szkło zdefiniowane jest jako nieorganiczny materiał, który został schłodzony do stanu stałego bez krystalizacji.
№ 82 Gammon – brytyjski granat ręczny z okresu II wojny światowej, używany powszechnie przez alianckich spadochroniarzy oraz dostarczany partyzantom w całej Europie. Składał się z 2 oddzielnych części – zapalnika i materiału wybuchowego, które były łączone bezpośrednio przed użyciem. Złożony miał około 40 cm długości.
Granat odłamkowy – granat ręczny zwalczający cel przy pomocy energii kinetycznej powstających podczas wybuchu odłamków. Charakterystyczne dla granatów odłamkowych jest stosunkowe niewielkie wypełnienie skorupy materiałem wybuchowym.
Zapalnik uderzeniowy – urządzenie zapalające lub powodujące wybuch materiału wybuchowego natychmiast po uderzeniu w twardą powierzchnię (np. ścianę, pancerz, ziemię). Ten typ zapalnika stosowany jest najczęściej w pociskach artyleryjskich lub ręcznych wyrzutniach rakiet, rzadziej w granatach ręcznych. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
