W posiadłości o nazwie Granatka w Turenii trzydziestosześcioletnia Augusta Willemsens samotnie wychowuje dwóch synów. Czystość jej obyczajów i troska o dzieci czyni z niej obiekt podziwu całej okolicy. Kobieta jest jednak ciężko chora i świadoma rychłej śmierci. Pragnąć zabezpieczyć interesy synów, przed śmiercią przekazuje im ich akty urodzenia (z których wynika, że dzieci pochodziły ze związku pozamałżeńskiego) oraz dowód na to, że była żoną angielskiego lorda Brandona. Po jej śmierci młodszy syn trafia do kolegium, starszy zaciąga się do marynarki.

Cechy utworu

Granatka, podobnie jak Kobieta porzucona, a w mniejszym stopniu Pani Firmiani, należy do utworów, w których Balzak opisuje postać kobiety zdolnej do każdego poświęcenia, pełnej godności mimo osobistych nieszczęść, oddanej najbliższym. Charakterystyka głównej bohaterki łączy się z opisami przyrody tureńskiej, którą Balzak ukazywał w oparciu o własne wspomnienia z dzieciństwa. Również tytułowy dom, który był inspiracją dla napisania powieści, był autentycznym miejscem, które pisarz odwiedził dwa lata przez napisaniem utworu razem z Laurą de Berny.

Wyjątkową cechą powieści jest ilość nierozwiązanych wątków fabularnych oraz kwestii, które nie zostają w niej wyjaśnione: narrator nie ujawnia ani powodów, dla których lady Brandon znalazła się właśnie w Turenii, nazwiska i okoliczności śmierci jej kochanka, przyczyn jej konfliktu z lady Dudley, bohaterką Lilii w dolinie. Inne powieści Komedii ludzkiej, w wątkach pobocznych, kilkakrotnie jednak czynią aluzję do tragedii, jaka spotkała Augustę Willemsens (Listy dwóch młodych mężatek, Ojciec Goriot). Pozostawienie zasadniczych pytań fabularnych bez odpowiedzi pozwala skupić się na postaci głównej bohaterki i eksponuje jej miłość do dzieci bez zwracania uwagi na inne elementy jej biografii.

Bibliografia