|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Dzięki szeroko zakrojonemu projektowi badawczemu dr Grażyny Nawrolskiej zostały przybliżone nieznane dotąd dzieje tego XIII-wiecznego miasta. Do końca XIV wieku Elbląg był jednym z najważniejszych ośrodków w rejonie północno-wschodniej Europy.... Kapsułą do przeniesienia w pradzieje Tczewa określają organizatorzy wystawę prezentowaną w Fabryce Sztuk. Ekspozycja obrazuje dzieje miasta i okolicznych terenów od czasów najdawniejszych aż po wczesne średniowiecze. Ta niezwykła podróż prz... Drzewa w ogniu, gorączkowa ucieczka, gęsty dym przysłaniający niebo... siejący spustoszenie pożar lasu to przerażająca perspektywa. Aczkolwiek stałe unikanie pożaru lasu pod każdą postacią może po prostu zwiększyć zagrożenie większymi, trudnie... Kilkanaścioro naukowców z ośrodków naukowych z całego kraju weźmie udział w pierwszej polskiej konferencji naukowej w całości poświęconej zagadnieniu sztuki naskalnej. Spotkanie odbędzie się w dniach 13-14 kwietnia w Muzeum Archeologicznym w Poznaniu.Organizatorami kon... Masowe rekonstrukcje wydarzeń historycznych, z udziałem popularnych aktorów oraz wykorzystaniem nowoczesnych technik multimedialnych, zaplanowano od czerwca do września w ramach projektu "Wielki Teatr Historii". Patronuje mu minister kultury Bogdan Zdroje...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Grand operaCzy wiesz że...? Akt - (łac. actus - "czyn") jedna z konstrukcyjnych części sztuki teatralnej lub opery, stanowiąca całość kompozycyjną. Podział na akty obowiązuje od XVI w. Poszczególnym gatunkom dramatu była tradycyjnie przypisana określona liczba aktów, np. w tragedii obowiązywało pięć, w komedii trzy, farsa miała najczęściej jeden. We współczesnym teatrze znaczenie podziału na akty zmalało, spektakl dzieli się niekiedy na dwie części. Kontrast – uwydatniona różnica, przeciwieństwo lub przeciwstawienie elementów obrazu bądź rzeźby. Kontrast służy do podkreślenia i zaakcentowania wybranych elementów dzieła. Może też służyć do podkreślenia nastroju pracy, na przykład przydawać niepokoju i niepewności. Rożnica między dwoma zestawianymi ze sobą przedmiotami lub zjawiskami dotycząca na przykład barwy, kształtu lub faktury. Grand opéra (fr. "wielka opera"), opera heroiczna – odmiana gatunkowa opery, która wykształciła się we Francji. Charakteryzowała się wystawnością i sensacyjnością historyczną. Związana była z mentalnością mieszczańską, z bezpośredniością. Charakteryzują ją malownicze sceny, zaskakujące zwroty akcji, jaskrawe kontrasty w zestawieniach scen zbiorowych, pojawiają się hasła narodowe. Giacomo Meyerbeer (ur. 5 września 1791 w Vogelsdorf k. Berlina; zm. 2 maja 1864 w Paryżu), właściwie Jakob Liebmann Beer, był francuskim kompozytorem operowym, najważniejszym twórcą grand opera.
Aria – forma muzyczna wokalno-instrumentalna z kantylenowo rozwiniętym głosem solowym, zwykle część większej formy muzycznej takiej jak oratorium lub opera, występująca w punkcie kulminacyjnym akcji dramatycznej. Na ogół przyjmuje formę pieśni trzyczęściowej. Cała akcja opery, wątki i konsekwencje znajdują się w tragicznym rozwiązaniu. Bohaterów nie można sklasyfikować. Postać jest najpierw opisywana, umieszczana w środowisku, w którym działa. Grand opéra była rozumiana jako sztuka integralna, w duchu syntezy sztuk. Stosowano układ 5-aktowy. Środki muzyczne: recytatywy accompagnato, arie, cavatiny, medytacje, modlitwy (odpowiednik monologu w dramacie romantycznym), romanse, ballady, liczne partie chóralne. Pisana była na wielkie zespoły z użyciem nowych instrumentów. Kompozytorzy stosowali motywy przewodnie, charakterystyczne tematy scalające dzieło. W każdej operze pojawiała się wstawka baletowa. Historia – nauka, która zajmuje się badaniem przeszłości. Humanistyczna i społeczna dziedzina nauki zajmująca się dochodzeniem do wiedzy o zdarzeniach minionych na podstawie a) świadectw bezpośrednich, b) źródeł pisanych lub c) wyników badań nauk pomocniczych historii. Wynikiem badań historycznych jest opis dziejów (historiografia). Przedmiotem badań jest z reguły historia człowieka i cywilizacji ludzkiej.
Synteza sztuk – idea i praktyka syntezy sztuk, rozumianej jako ich wspólnota mimo rozmaitości tworzywa. Związana z poszukiwaniem uniwersalnego języka sztuki. Od okresu romantyzmu określana jako correspondance des arts (z fr. wspólnota sztuk). Jej najwybitniejszymi twórcami byli Giacomo Meyerbeer, Daniel Auber, Jacques Fromental Halévy.
Czy wiesz że...? beta Wątek – ciąg zdarzeń o więzi przyczynowo-skutkowej, skupionych wokół jednej postaci lub grupy osób, dotyczących ich wzajemnych relacji. Jest to część składowa fabuły utworu literackiego, filmowego itp. (przy czym sama fabuła może być jedno- lub wielowątkowa).
Opera (wł. "dzieło") – sceniczne dzieło muzyczne wokalno-instrumentalne, w którym muzyka współdziała z akcją dramatyczną (libretto). Istotą tego gatunku muzycznego jest synteza sztuk, czyli połączenie słowa, muzyki, plastyki, ruchu, gestu oraz gry aktorskiej. Podobnie jak i balet, wywodzi się z włoskich, renesansowych maskarad karnawałowych, które przerodziły się w widowiska dramatyczne. Opera składa się najczęściej z 4 aktów, które podzielone są na sceny.
Mieszczaństwo – stan społeczny składający się z obywateli miast (łac. cives), czyli osób wolnych, podlegających prawu miejskiemu, uformowany w średniowieczu. Po upadku państwa stanowego klasa społeczna, nazywana częściej burżuazją (z fr. bourgeoisie - mieszkańcy miast); rzadziej mieszczaństwem nazywa się ogół mieszkańców miast. Ze względu na ideologiczne pejoratywne nacechowanie pojęć "mieszczaństwo" i "burżuazja" współczesna socjologia używa chętniej i częściej określenia klasa średnia. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
