Granica białorusko-łotewska - Polski Serwis Naukowy

Granica białorusko-łotewska – lądowa granica międzypaństwowa między Białorusią i Łotwą, zewnętrzna granica Unii Europejskiej i Strefy Schengen. Jej długość według różnych źródeł wynosi 141 km, ok. 160 km lub 172,912 km. Powstała w 1991 roku po uzyskaniu niepodległości przez Białoruś i Łotwę. Przebiega po dawnej granicy administracyjnej między Białoruską SRR i Łotewską SRR. Oficjalnie zatwierdzona została 21 lutego 1994 roku.

Układ z Schengen – porozumienie, które znosi kontrolę osób przekraczających granice między państwami członkowskimi układu, a w zamian za to wzmacnia współpracę w zakresie bezpieczeństwa i polityki azylowej. Dotyczy również współpracy przygranicznej.

Granica białorusko-rosyjska – lądowa granica międzypaństwowa Białorusi i Rosji. Jej długość według różnych źródeł wynosi 959 km lub ponad 1283 km. Powstała w 1991 roku po uzyskaniu niepodległości przez Białoruś. Przebiega po dawnej granicy administracyjnej między Białoruską SRR i Rosyjską FSRR.

Przebieg

Na zachodzie granica rozpoczyna się w trójstyku z granicami litewsko-łotewską i białorusko-litewską. Następnie biegnie po dawnej granicy polsko-łotewskiej sprzed 1939 roku do miejsca, gdzie na odcinku 16,6 km przebiega korytem rzeki Dźwiny. Dalej na wschód biegnie po dawnej przedwojennej granicy łotewsko-radzieckiej. Na wschodzie kończy się w trójstyku z granicami: białorusko-rosyjską i łotewsko-rosyjską. Z granicą po białoruskiej stronie sąsiaduje obwód witebski.

Granica litewsko-łotewska - granica państwowa, pomiędzy Litwą oraz Łotwą, istniejąca od ogłoszenia przez oba kraje niepodległości w roku 1918, do inkorporacji do ZSRR w 1940 oraz od ponownego ogłoszenia niepodległości w 1991.

Delimitacja jest pojęciem z zakresu prawa międzynarodowego i oznacza ustalenie przebiegu granicy państwowej. Zazwyczaj podstawą jej przeprowadzenia jest odpowiednia umowa międzynarodowa. Postanowienia o delimitacji najczęściej spotkać można w traktatach pokoju oraz umowach o cesji terytorium.

Delimitacja i demarkacja

Pomiędzy Białorusią i Łotwą nie ma sporów dotyczących delimitacji granicy, jednak jej demarkacja została dokonana jednostronnie, jedynie przez Łotwę.

Przejścia graniczne

Głównymi przejściami drogowymi na granicy białorusko-łotewskiej są Silene-Urbany (na drodze do Mińska) i Paternieki-Grigorowszczina (na drodze łączącej łotewski Dyneburg z białoruskim Nowopołockiem). Oba są przejściami międzynarodowymi dla obywateli wszystkich krajów świata i osób bez obywatelstwa. Mogą odbywać się na nich kontrole: graniczna, celna, sanitarno-epidemiologiczna, weterynaryjna, fitosanitarna, samochodowa. Ponadto funkcjonuje szereg mniejszych przejść drogowych obsługujących ruch lokalny. Wszystkie łotewskie przejścia graniczne są skomputeryzowane, wyposażone w elektroniczne czytniki dokumentów i zintegrowane z systemem rejestracji pojazdów i osób.

W okresie międzywojennym jednym z państw graniczących z Polską była również Republika Łotewska. Wspólna granica obu państw przebiegała na odcinku długości 103 km.

Dźwina (łot. Daugava, białorus. Дзьвiна - Dźwina lub Заходняя Дзьвiна - Zachodniaja Dźwina, ros. Западная Двина - Zapadnaja Dwina, , lit. Dauguva, liw. Väina, dawna nazwa: Rubon) - rzeka przepływająca przez Rosję, Białoruś i Łotwę, mająca swoje źródła na wzgórzach wyżyny Wałdaj w zachodniej Rosji, na północny zachód od miasta Andrieapol, uchodząca do Bałtyku w Zatoce Ryskiej.

Ruch transgraniczny

Łotwa wydaje rocznie kilkanaście tysięcy wiz wjazdowych obywatelom Białorusi (np. w 2001 roku wydała ich 11 883). Białoruskich turystów przyciąga wysoka jakość usług na Łotwie i jej zachodnioeuropejska architektura. Ruch towarowy obejmuje przede wszystkich tranzyt z Białorusi i Ukrainy w kierunku rosyjskich miast: Pskowa, Nowogrodu i Sankt Petersburga.

Łotwa (łot. Latvija, Republika Łotewska – Latvijas Republika) – państwo w Europie Północnej, powstałe po I wojnie światowej, jeden z krajów nadbałtyckich. Członek Unii Europejskiej i NATO.

Ośrodek Studiów Wschodnich im. Marka Karpia (OSW) – instytucja państwowa, z siedzibą w Warszawie, zajmująca się monitorowaniem oraz analizą sytuacji politycznej, gospodarczej i społecznej w państwach Europy Środkowej i Wschodniej, na Bałkanach oraz na Kaukazie i w Azji Centralnej. W 2005 obszar zainteresowania analityków Ośrodka został poszerzony o problematykę niemiecką.

Przypisy

Białoruś. Encyklopedia PWN. [dostęp 2010-08-19].
↑ Bartosz Cichocki. Wschodnia granica zewnętrzna rozszerzonej Unii Europejskiej. „Prace OSW”. 14, s. 9-10, 2004-08-15. Warszawa: Ośrodek Studiów Wschodnich. ISSN 1642-4484 (ang. • pol.). [dostęp 201-08-19].
↑ Granica Riespubliki Biełaruś (ros.). Państwowy Komitet Pograniczny Republiki Białorusi. [dostęp 2010-08-19].
Punkty propuska czeriez granicu Riespubliki Biełaruś (ros.). Państwowy Komitet Pograniczny Republiki Białorusi. [dostęp 2010-08-19].