|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Walne zgromadzenie i konferencja przedstawicieli 32 europejskich służb geologicznych stowarzyszonych w EuroGeoSurveys (EGS) odbędzie w dniach 19-21 września w Warszawie. Gospodarzem spotkania będzie Państwowy Instytut Geologiczny. Dominuj... W dniach 27-29 września 2010 roku odbędzie się w Brukseli trzeci szczyt naukowy RPA-UE.
Nauka i technika od dawna należą do obszarów najintensywniejszej współpracy w ramach partnerstwa strategicznego pomiędzy Republiką Południowej Afryki i Unią ... W dniach 23 - 26 października 2011 r. w Berlinie, Niemcy, odbędzie się "Światowy szczyt zdrowia".
Wydarzenie zgromadzi interesariuszy z branży medycznej, naukowców, przedstawicieli rządu, przedsiębiorców oraz przedstawicieli instytucji między... Knowledge4Innovation (K4I) wraz ze swoimi partnerami organizują trzeci Europejski Szczyt Innowacyjności (EIS). Tegoroczny szczyt zaplanowano w dniach od 10 do 13 października i podzielono na dwie części: w Brukseli, pod patronatem Parlamentu Europejskiego, nadanym przez Przewodn... Dnia 29 września 2011 r. w Brukseli, Belgia, odbędzie się siódmy szczyt UE-USA nt. nauki, technologii i zrównoważonego rozwoju gospodarczego.
Konferencja będzie podsumowaniem rocznego dialogu Europy i USA na temat nauki, innowacji i zrównoważonego rozwoju gospodarczego. Celem jest pogłębienie wied...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Granit karkonoskiCzy wiesz że...? Śnieżne Kotły (niem. Schneegruben, czes. Sněžné jámy) — kotły polodowcowe w zachodniej części Karkonoszy (Śląski Grzbiet) między Wielkim Szyszakiem (1509 m n.p.m.) a Łabskim Szczytem (1471 m n.p.m.). Zbudowane z granitu karkonoskiego. W całości leżą w gminie Piechowice na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego, tworząc rezerwat ścisły. Mały Śnieżny Kocioł o długości ok. 550 m, szerokości ok. 400 m i głębokości ok. 300 m, oddzielony jest od Wielkiego (długość ok. 800 m, szerokość ok. 600 m, głębokość ok. 300 m) skalistą Grzędą. Wysokość ścian Wielkiego Śnieżnego Kotła sięga ponad 100 m, natomiast Małego Śnieżnego Kotła ok. 80 m. Na dnie okresowo wysychające jeziorka polodowcowe o nazwie Śnieżne Stawki i kilka młak. Masyw karkonoski – jednostka geologiczna w Sudetach Zachodnich, zbudowana z kilku odmian granitów wieku karbońskiego. Wchodzi w skład bloku karkonosko-izerskiego. Pegmatyty – rodzaj skał magmowych charakteryzujących się szczególną mega- lub gigantokrystaliczną teksturą, wzbogaconych w pierwiastki niekompatybilne oraz minerały zawierające składniki lotne jak fluor, bor, fosfor i inne. Najczęstszym typem są pegmatyty granitoidowe, ale występują również pegmatyty gabrowe, sjenitowe, skał wysoko alkalicznych (pegmatyty agpaitowe i miaskitowe). Nazwa pochodzi od gr. pegma – silne łącze, stwardniałość, dla odwzorowania zwięzłości granitu pismowego. Skała opisana po raz pierwszy w 1813 roku przez R.J Haüyego. 
Granit karkonoski – skała budująca masyw granitowy w Sudetach Zachodnich zbudowany z kilku odmian granitów; Granit karkonoski powstał w karbonie późnym. Odznacza się wyraźnym ciosem w trzech prostopadłych płaszczyznach. Ułatwia to jego eksploatację. Ze względu na dość duże ziarna o różnych barwach – różowe i białe skalenie, często z obwódkami, czarny biotyt, szary kwarc, występowanie czarnych lub ciemnoszarych szlir, żył aplitowych oraz ciał pegmatytowych jest bardzo dekoracyjny. Lamprofiry - należą do skał magmowych, a dokładniej do głębinowych hipabysalnych i subwulkanicznych. Są przeważnie obojętne lub zasadowe, najrzadziej ultrazasadowe. Klasyfikuje się do skał żyłowych gdyż występują w postaci dajek i silli. Nazwa pochodzi od złożenia greckich słów lampros - lśniący połączonego z terminem porfir.
Góry Sokole (niem. Falkenberge) - sześciowierzchołkowy masyw składający się z Krzyżnej Góry (654 m n.p.m.), wzgórza Sokolik (623 m n.p.m.), Browarówki (510 m n.p.m.), Rudzika (500 m n.p.m.) Łysej (490 m n.p.m.) oraz Buczka (456 m n.p.m.) na północno-zachodniej krawędzi Rudaw Janowickich w Sudetach Zachodnich, w pobliżu Jeleniej Góry i Janowic Wielkich. Od głównego masywu Rudaw oddzielone Przełęczą Karpnicką (475 m n.p.m.). Od północy graniczą z Górami Kaczawskimi, od zachodu z Kotliną Jeleniogórską, od południa ze Wzgórzami Karpnickimi. Występują w nim liczne ciała pegmatytowe, szliry zbudowane z ciemnych minerałów. Pocięty jest młodszymi żyłami aplitów, żyłami kwarcowymi oraz lamprofirowymi. W kilku miejscach, m.in. w rejonie Maciejowej oraz w Śnieżnych Kotłach występują trzeciorzędowe bazalty. Granit karkonoski buduje fragmenty Gór Izerskich, Karkonoszy, Kotliny Jeleniogórskiej i Rudaw Janowickich w Sudetach Zachodnich. Jego długość na powierzchni ziemi sięga 70 km, a szerokość dochodzi do 22 km. Czeski Grzbiet (czes. Český hřbet lub Vnitřni hřbet, 1020-1555 m n.p.m.) – grzbiet górski w Sudetach Zachodnich w paśmie Karkonoszy po czeskiej stronie.
Skalenie – najpospolitsze minerały w skorupie ziemskiej. Skalenie są glinokrzemianami przestrzennymi potasu, sodu, wapnia, rzadziej baru. Zawierają izomorficzne domieszki litu, rubidu, cezu, strontu i żelaza. Z granitu karkonoskiego zbudowana jest większa część czeskich Gór Izerskich oraz zachodnia część i południowe zbocza Wysokiego Grzbietu Izerskiego, Grzbiet Śląski w Karkonoszach oraz północno-zachodnia część Karkonoszy czeskich (po Czeski Grzbiet), Karkonoski Padół Śródgórski, Pogórze Karkonoskie, prawie cała Kotlina Jeleniogórska i zachodnie zbocza Rudaw Janowickich z ich najwyższym szczytem – Skalnikiem i Górami Sokolimi. Karkonosze (pol. n. tradyc. do 1946 Góry Olbrzymie, czes. Krkonoše, czes. gwar. góral. Kerkonoše, niem. Riesengebirge, ang. Giant Mountains) (332,37) – najwyższe pasmo górskie Sudetów, położone na pograniczu Czech i Polski. Ich najwyższy szczyt to Śnieżka (1602 m n.p.m.).
Cios - zbiór seryjnych spękań i szczelin w skałach uporządkowanych geometrycznie w odstępach większych niż kilka centymetrów, występujących w zespołach i systemach. Pod tym pojęciem można też rozumieć zdolność skały do pękania według określonego wzoru. Bibliografia
Czy wiesz że...? beta Minerał (fr. minéral, od celt. mina – kopalnia) – pierwiastek lub związek chemiczny będący normalnie ciałem krystalicznym, którego struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych. Do minerałów zalicza się także:
Wysoki Grzbiet (do 1945 niem. der hohe Iser Kamm) - najdłuższy i najwyższy grzbiet górski Gór Izerskich, leżący niemal w całości na terytorium Polski, przebiegający równoleżnikowo między Piechowicami a Novym Městem pod Smrkem w Czechach.
Szliry – smugi o nieostrych granicach w skałach magmowych różniące się od otaczającej skały barwą – ciemniejszą albo jaśniejszą. Różnica ta jest spowodowana odmiennym składem nineralnym, gdyż szliry swoje powstanie zawdzięczają przeobrażeniu i częściowemu roztopieniu ksenolitów albo autolitów. Zazwyczaj szliry różnią się też od skały otaczającej teksturą. Często szliry mają wydłużone kształty z powodu ruchu magmy i są wykorzystywane do określania kierunku jej przemieszczania.
Pogórze Karkonoskie - region na obrzeżu Karkonoszy rozciągający się pomiędzy rzekami Łomnicą i Kamienną, stanowiący obszar pośredni pomiędzy Kotliną Jeleniogórską a Grzbietem Śląskim.
Dolny Śląsk (niem. Niederschlesien, śl-niem. Niederschläsing, czes. Dolní Slezsko, śl. Dolny Ślůnsk, łac. Silesia Inferior) – część historycznej krainy - Śląska, położona w południowo-zachodniej Polsce nad środkową Odrą. Według tradycji historycznej fragment Dolnego Śląska (południowa część księstwa nyskiego) znajduje się również w Republice Czeskiej. Teren ten pozostał po wojnach śląskich w granicach Monarchii Habsburskiej. Obecnie Dolny Śląsk wchodzi w skład województw dolnośląskiego, lubuskiego i opolskiego (niewielkie skrawki również w województwie wielkopolskim).
Kotlina Jeleniogórska (332.36) - mezoregion fizycznogeograficzny w południowo-zachodniej Polsce, część Sudetów Zachodnich. Łączna powierzchnia regionu 273 km 2. Rozległe obniżenie śródgórskie ograniczone od północy Górami Kaczawskimi, od wschodu Rudawami Janowickimi, od południa Karkonoszami, od zachodu Górami Izerskimi i Pogórzem Izerskim.
Szczyt – w ścisłym znaczeniu: najwyższy punkt wypukłej formy terenu: góry, grzbietu, grani, wzgórza, wydmy itp. Powszechnie jednak stosuje się określenie "szczyt" jako synonim całej góry, zwłaszcza o dużej wysokości względnej i stromych stokach. W fachowej literaturze dla określenia najwyższej części, czyli czubka góry, czy turni, stosuje się określenie wierzchołek. I tak np. przez pojęcie Śnieżnica rozumie się całą górę Śnieżnica mającą 3 wierzchołki: Na Budzaszowie, Wierchy i Nad Stambrukiem. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
