Grodzisko słowiańskie w Słupsku - jest to grodzisko nizinne, zniwelowane w partiach górnych i zabudowane (kościół), pierwotnie zapewne pierścieniowate. W czasie badań stwierdzono istnienie warstw kulturowych oraz materiału archeologicznego. Zabytek datowany jest na IX-XIII w.

Stare drogi

Najstarszymi w okolicy drogami są drogi łączące warowne grody kultury łużyckiej. Pomimo zmian cywilizacyjnych drogi te są do dzisiaj rozpoznawalne w terenie i na odpowiednio dokładnych mapach. Przed z górą 2500 latami łączyły one ze sobą poszczególne grody, które zamieszkiwała ludność kultury łużyckiej. Powstała sieć dróg prowadziła wzdłuż ówczesnej linii brzegu morskiego. Lokalnie, rozpoczynając od zachodu, występuje sieć dróg łącząca odkryte współcześnie przez archeologów następujące grodziska kultury łużyckiej: Trzynik - Stary Kraków - Gałęziowo - Żoruchowo - Równo - Siodłonie. Jest to zatem szlak z zachodu na wschód, prowadzący brzegiem morza.

Poniżej kilka zdjęć pokazujących współczesny wygląd traktu. Wybrany odcinek drogi: grodzisko Gałęzinowo - grodzisko Słupsk.

Droga od grodziska w Gałęzinowie. 2003

Droga z grodziska w Gałęzinowie do grodziska w Słupsku. Po minięciu miejsca, gdzie w średniowieczu był młyn w Zamełowie (własność rodziny Święców), tuż przed Strzelinem.

Droga z grodziska w Gałęzinowie do grodziska w Słupsku. Ul. Mostnika i zamek wyznaczający, że opodal kiedyś mieścił się tu bród przez płynącą w kilku łozyskach Słupię.

Morze Bałtyckie, Bałtyk – płytkie morze śródlądowe na szelfie kontynentalnym w Europie północnej. Połączone z Morzem Północnym przez Cieśniny Duńskie (Sund, Mały i Wielki Bełt) oraz Kattegat i Skagerrak. Za zachodnią granicę Bałtyku właściwego przyjmuje się cieśninę Sund i próg podwodny ciągnący się na głębokości 18–20 m od przylądka Gedser (wyspa Falster) do przylądka Darßer Ort (Darß); na zachód od tej linii znajduje się akwen Bałtyku Zachodniego o powierzchni ok. 8000 km² nazywany przez Niemców także Beltsee; akwen ten obejmuje m.in. część wód cieśnin duńskich (oprócz Małego i Wielkiego Bełtu) a także mniejsze: Alsenbelt, Fehmarnbelt, Langelandsbælt.
Łeba (kasz. Łeba, niem. Leba) to miasto i gmina w północnej Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, nad rzekami Łebą i Chełstem, port morski. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa słupskiego.

Kościół św. Ottona wyznaczający geometrycznie położenie środka niewielkiego grodziska słowiańskiego w Słupsku.

Szlak bursztynowy jest jednym z najstarszych szlaków i dzisiaj wyznacza szlak ten porzucony bursztyn- odnajdowany przez archeologów. Słupsk leży przy szlaku komunikacyjnym wzdłuż brzegu Bałtyku prowadzącym na kierunku W-E (był ten szlak o wiele mniej uczęszczanym niż szlak wzdłuż Wisły). Drogi istniały i były używane jeszcze przez ludność neolitu zatem są wcześniejsze niż zasiedziała w powiecie słupskim ludność kultury łużyckiej. Całe odcinki drogi niewiele zmieniły się do momentu powstawania miejsc osiedleń Słowian- można je więc jeszcze dzisiaj oglądać. W okresie istnienia grodziska w Słupsku była tędy transportowana na przykład sól z warzelni w Kołobrzegu, no i również towary uzyskane za tą sól np. z Arabii.