Grupa Skifflowa No To Co - Polski Serwis Naukowy

Grupa Skifflowa No To Co – polski zespół wokalno-instrumentalny, łączący polski folklor z muzyką skifflową.

Historia

Grupa powstała pod koniec lat 60. XX wieku. Jej założycielem był Piotr Janczerski, ówczesny wokalista zespołu Niebiesko-Czarni. Zespół, jeszcze wtedy bez nazwy, debiutował w grudniu 1967 roku w programie telewizyjnym "Po szóstej". W ogłoszonym wtedy konkursie, spośród kilku tysięcy nadesłanych propozycji, wybrano nazwę Grupa Skifflowa No To Co. Od stycznia 1968 grupa rozpoczyna występy estradowe na terenie całego kraju, a także koncertowała m.in. we Francji, Kanadzie, USA, RFN, Wielkiej Brytanii i krajach socjalistycznych.

Instrument perkusyjny – instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku jest drganie całości lub części instrumentu, które jest wywoływane uderzeniem odpowiedniej części instrumentu pałką, szczotką lub dłonią lub też potrząsaniem całym instrumentem.

Harmonijka ustna to instrument muzyczny z grupy idiofonów dętych blaszanych. Dźwięk wydobywa się podczas ruchu powietrza w szczelinach, przy których znajdują się metalowe blaszki zwane stroikami (pot. języczki), które wprawione w drgania wydają dźwięki zależne od ich długości. Harmonijka ustna była pierwszym instrumentem Jimiego Hendriksa.

Zespół zdobywał główne nagrody m.in. na VI KFPP w Opolu w 1968 roku, gdzie furorę, choć bez nagrody, zrobił utwór Te opolskie dziouchy i rok później na III FPŻ w Kołobrzegu. Występował również na festiwalu w Sopocie, na I Europejskim Festiwalu Muzyki Rozrywkowej w Rzymie i na targach Midem w Cannes w 1969 r.

Złota płyta jest powszechnie stosowaną na świecie nazwą wyróżnienia przyznawanego wydawnictwom muzycznym. Warunkiem uzyskania przez płytę statusu złotej jest osiągnięcie przez nią określonego progu sprzedaży.

Rock (ang. skała, kołysać się) – ogólna nazwa całego szeregu stylów muzycznych, wywodzących się z rock and rolla oraz rhythm and bluesa i bluesa. Sama nazwa "rock" jest właściwie skrótem od "rock and roll", choć można uznawać owe 2 pojęcia za odmienne od siebie gatunki muzyczne. Wszystkie style rockowe charakteryzują się brzmieniem opartym na różnego rodzaju gitarach (zwykle elektrycznych, elektrycznych basowych) i perkusji, z wyraźnie zarysowanym rytmem i śpiewem, wywodzącym się z bluesa oraz sposobem wolnej improwizacji w trakcie grania utworów, wywodzącym się z jazzu. Ważną cechą muzyki rockowej, nieobecną w muzyce poważnej jest zespołowość. Muzyka tworzona zespołowo, trudna do odtworzenia, gdy nie jest grana przez oryginalny zespół (zob. tribute band), jest też często zespołowo komponowana. Niekiedy w sposób dynamiczny, kiedy to zainicjowany motyw muzyczny w serii jamów przetwarzany jest w utwór, który w swej końcowej fazie rzadko przypomina swą wyjściową formę. W muzyce rockowej, podobnie jak w jazzie kompozytor i wykonawca to najczęściej ta sama osoba lub grupa osób, a komponowanie i wykonywanie muzyki są często jednym procesem.

Po odejściu Jerzego Grunwalda pod koniec 1970 roku i Piotra Janczerskiego rok później, zespół z wolna zaczął tracić popularność, mimo zmiany brzmienia na bardziej rockowe. Ostatecznie zakończył działalność w 1980 roku.

Skład

Piotr Janczerski – śpiew,

Jerzy Krzemiński – śpiew, gitara

Jerzy Rybiński – gitara basowa, śpiew

Jerzy Grunwald – gitara, śpiew

Aleksander Kawecki – instr. perkusyjne, śpiew, gitara

Jan Stefanek – skrzypce, saksofon, pianino, śpiew

Bogdan Borkowski – gitara, banjo, harmonijka ustna, śpiew

Dyskografia

Nikifor (1968)

W murowanej piwnicy (1969)

Cztery pory roku (1970)

Zielona łączka (1971)

So what (1971)

Kolędowe śpiewanki (1975)

Tour of Poland '93 (1993)

The best of - vol. 1 (1995)

Złote przeboje (1999)

Gdybym miał forsę (2006)

45 RPM - Kolekcja singli i czwórek (2007)

Piosenki z repertuaru Grupy Skifflowej No To Co

Po ten kwiat czerwony

My kibice (Po zielonej trawie piłka goni)

Te opolskie dziouchy

"Ach Franka, Franka" (muzyka Ryszard Sielicki, słowa Ewa Bonacka)

Kocham swoje miasto

Gdy chciałem być żołnierzem

Gwiazdka z nieba

Kataryniarz

Najpiękniejsza jest moja ojczyzna

Nagrody

1968, VI Krajowy Festiwal Piosenki w Opolu, nagrody główne za Po ten kwiat czerwony

1969, III Festiwal Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu, I nagroda za Gdy chciałem być żołnierzem, wyróżnienie za Pod okienkiem

Złota Płyta za album Nikifor

Nagroda Państwowa III stopnia, za „propagandę polskiego folkloru i za twórcze wykorzystanie rodzimej muzyki ludowej”