|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Międzynarodowy zespół naukowców zbadał alternatywną wersję przyszłości klimatu w Europie w świetle tego, jak słona woda Prądu Przylądka Igielnego może wpływać na globalne ocieplenie - według nowych badań, które opisano w czasopiśmie Nature.
Głównym celem badań, dofinansow... Niewidomi i słabo widzący mogą już korzystać ze specjalnie dla nich stworzonej tablicy Mendelejewa, czyli układu okresowego pierwiastków. Informacje o pierwiastkach czyta lektor, a różne dźwięki umożliwiają nawigację. Układ dostępny je... Zdaniem prof. Ludwika Dobrzyńskiego w wyniku awarii reaktora do powietrza dostaje się spora część tablicy Mendelejewa. Najbardziej niebezpieczne z promieniotwórczych izotopów to: jod, cez i stront ze względu na silne oddziaływanie lub długi czas rozpadu.We wtorek ... Około 3,5 miliarda lat temu Mars pokryty był ogromnym oceanem, twierdzą naukowcy z Uniwersytetu w Colorado
Najprawdopodobniej aż 36 procent planety pokrywała woda o objętości od 30 do 124 metrów sześciennych.
Badacze zebrali i porównal... Małe i duże organizmy morskie kierują się każdego roku na Ocean Południowy, aby pożywić się ogromnymi ilościami kryla, stworzenia podobnego do krewetki, które odkrywa kluczową rolę w antarktycznym łańcuchu pokarmowym. Oprócz tego, że jest ważnym źr...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Grzbiet podmorskiCzy wiesz że...? Grzbiet Mendelejewa (ang. Mendeleev Ridge, Mendeleev Rise, ros. Хребет Менделеева) - grzbiet śródoceaniczny na dnie Oceanu Arktycznego, w jego części zwanej Basenem Amerazjatyckim. Ciągnie się od Morza Wschodniosyberyjskiego leżącego na Szelfie Syberyjskim do środkowej części Oceanu, gdzie łączy się z Grzbietem Alpha. Grzbiet Mendelejewa wraz z Grzbietem Alpha oddzielają Basen Beauforta od Basenu Makarowa. Grzbiet Śródatlantycki – podwodny grzbiet śródoceaniczny na Oceanie Atlantyckim, ciągnący się od Islandii aż po Antarktydę. Jest to najdłuższy grzbiet śródoceaniczny na Ziemi. Jego przedłużeniem na obszarze Oceany Lodowatego Północnego jest Grzbiet Nansena. Na południu kończy się w węźle potrójnym Bouveta w pobliżu Wyspya Bouveta. Krawędź Romanche rozdziela go na Grzbiet Północnoatlantycki i Grzbiet Południowoatlantycki. Większa część grzbietu skryta jest pod wodą. Ponad powierzchnię morza została wypiętrzona Islandia. Część grzbietu w pobliżu Islandii zwana jest Grzbietem Reykjanes. Grzbiet podmorski - silnie wydłużona wypukła forma dna oceanicznego, o stromych stokach, położona w obrębie dna oceanicznego. Skorupa kontynentalna to jedna z dwóch podstawowych odmian skorupy ziemskiej obok odmiany oceanicznej. W przeciwieństwie do relatywnie cienkiej i gęstej skorupy oceanicznej, znajdującej się poniżej skorupy kontynentalnej i tworzącej dno oceanów, kontynenty zbudowane są z grubej warstwy lżejszych skał, które tworzą znane z mapy fizycznej Ziemi kontynenty.
Uskok transformacyjny (uskok transformujący) – granica tektoniczna między dwiema płytami litosfery, które przemieszczają się poziomo względem siebie i równocześnie rozchodzą się. Przecina grzbiet oceaniczny i strefę spreadingu. Na odcinku pomiędzy dwoma oddalającymi się od siebie fragmentami grzbietu oceanicznego obie płyty poruszają się w przeciwnych kierunkach (odwrotnie niż przy normalnych uskokach), co wywołuje wiele głębokich trzęsień ziemi. Na odcinkach poza fragmentami grzbietu obie płyty przemieszczają się zgodnie. Grzbiety podmorskie mogą mieć różne pochodzenie: Grzbiet śródoceaniczny - silnie wydłużona wypukła forma dna oceanicznego, o stromych stokach, położona zazwyczaj pośrodku oceanów, oddzielająca od siebie dwa baseny oceaniczne.
Grzbiet Norfolk - jest długim, podmorskim grzbietem górskim położonym na południowo-zachodnim Pacyfiku, pomiędzy Nową Kaledonią i Nową Zelandią, około 1.300 km od wschodnich wybrzeży Australii. Zbudowany jest z górnokredowej skorupy kontynentalnej. Jest częścią mikrokontynentu Zelandia, który został pochłonięty przez morze około 23 mln lat temu. Obecnie leży około 2.000 m p.p.m. Zobacz teżGrzbiet Łomonosowa (ang. Lomonosov Ridge, fr. Dorsale de Lomonossov, ros. Хребет Ломоносова) - grzbiet podmorski na dnie Oceanu Arktycznego.
Stok - pochyła powierzchnia formy terenu, zwłaszcza formy wypukłej: pagórka, wzgórza lub góry. W odniesieniu do form wklęsłych bardziej odpowiedni jest termin zbocze.
Czy wiesz że...? beta Grzbiet Wschodnioindyjski – grzbiet podmorski, położony we wschodniej części Oceanu Indyjskiego. Ciągnie się wzdłuż 90°E (stąd angielska nazwa Ninety East Ridge), na długości około 5800 kilometrów, między 17° N a 34° S. Jego średnia szerokość wynosi ok. 200 km. Oddziela położone na wschodzie baseny: Kokosowy i Zachodnioaustralijski od leżącego na zachodzie Basenu Środkowoindyjskiego.
Ziemia (łac. Terra) − trzecia licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu.
Grzbiet Hawajski (ang. Hawaiian Ridge) - łańcuch wysp wulkanicznych na Oceanie Spokojnym o długości ok. 2500 km ciągnący się od wyspy Hawaje po wyspy Midway. Obszar ten należy do najbardziej aktywnych regionów wulkanicznych. W jego skład wchodzą dwa czynne wulkany Mauna Loa (4169 m) i Kilauea (1247 m).
Płyta oceaniczna - płyta tektoniczna (płyta litosfery) znajdująca się w całości lub w znacznej części pod oceanem (np. Płyta Nazca, Płyta Pacyficzna). Powstaje w strefie spreadingu znajdującej się pod grzbietem oceanicznym. Zbudowana jest ze skorupy typu oceanicznego. Są to struktury samodzielne (płyta pacyficzna) lub obrastają płyty kontynentalne (Afryka).
Grzbiet Wielorybi (ang. Walvis Ridge) - grzbiet śródoceaniczny Oceanu Atlantyckiego, położony w jego południowo-wschodniej części. Ma ok. 2450 km długości, rozciąga się pomiędzy Grzbietem Śródatlantyckim i wybrzeżem Afryki, należącym do Namibii. Rozdziela wody oceaniczne na baseny Angolski i Przylądkowy. Jego wysokość dochodzi do 4000 m ponad dno oceaniczne w otaczających go basenach.
Dno oceaniczne, dno morza - część skorupy ziemskiej pokryta wodami mórz i oceanów. Dno oceaniczne obejmuje szelfy, głębie i rowy oceaniczne, a także grzbiety śródoceaniczne, góry podwodne oraz złożone na nich osady. Przy rozważaniach geotektonicznych przyjmuje się, że dno oceaniczne składa się z głębi oceanicznych, rowów oceanicznych i grzbietów oceanicznych, natomiast szelfy rozpatruje się razem z kontynentami.
Plama gorąca (punkt gorąca, pióropusz gorąca) - przejaw wulkanizmu nie związanego z obecnością granic płyt litosfery, wynikający z obecności w górnym płaszczu stref o anormalnie wysokiej temperaturze, ale o niewielkim zasięgu, tzw. pióropusza płaszcza. Powoduje to przetapianie wyżejległej skorupy, generowanie ognisk magmy i powstawanie wulkanu. Przykładem takiej aktywności plamy gorąca jest łańcuch Hawajów, stanowiących kulminację Grzbietu Hawajskiego. Jego kontynuacją jest Grzbiet Cesarski. Powstanie tych form wiąże się z przesuwaniem się płyty pacyficznej ponad stale aktywną plamą gorąca. Widoczne na mapach załamanie pomiędzy obu grzbietami wskazuje na to, że około 43 mln lat temu płyta pacyficzna zmieniła kierunek ruchu. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
