Grzegorz Heromiński - Polski Serwis Naukowy

Grzegorz Heromiński (ur. 18 czerwca 1948 w Mysłowicach) – polski aktor filmowy, teatralny i telewizyjny.

21 września 1973 debiutował jako aktor teatralny. Jego debiut miał miejsce na deskach Teatru Ziemi Krakowskiej w sztuce Niespodzianka Karola Rostowskiego (reż. Jerzy Wasiuczyński) wcielając się w postać Kubusia.

W 1976 w Warszawie zdał egzamin eksternistyczny dla aktorów dramatycznych.

Bertolt Brecht, właśc. Eugeniusz Berthold Friedrich Brecht (ur. 10 lutego 1898 w Augsburgu, zm. 14 sierpnia 1956 w Berlinie) – niemiecki pisarz, dramaturg, teoretyk teatru, inscenizator, poeta.
Anton Pawłowicz Czechow (ros. Антон Павлович Чехов, ur. 29 stycznia 1860 w Taganrogu, zm. 15 lipca 1904 w Badenweiler, Niemcy) – rosyjski nowelista i dramatopisarz.

Pod koniec lat 80. grał w reklamach tworzonych przez ITI dla firm tj. Baltona czy Universal.

Od lat 90. związany z Teatrem Polskim w Nowym Jorku oraz Polskim Instytutem Teatralnym w USA, prowadzonym przez Ninę Polan.

Kariera teatralna

Teatr im. Ludwika Solskiego w Tarnowie (1973-1975)

Romeo i Julia dramat Williama Szekspira (reż. Antoni Baniukewicz, 1973) jako Baltazar

Hamlet tragedia Williama Szekspira (reż. Giovanni Pampiglione, 1973) jako Grabarz II, Rajnold

Niespodzianka dramat Karola Rostworowskiego (reż. Jerzy Wasiuczyński, 1973) jako Kubuś

Zamach dramat Tadeusza Brezy i Stanisława Dygata (reż. Jerzy Goliński, 1974) jako Monter Szczepaniak

O straszliwym smoku i ... dramat Marii Kownackiej (reż. Jerzy Ukleja, 1974) jako Kot

Trzy siostry dramat Antoniego Czechowa (reż. Bogdan Hussakowski, 1975) jako Ordynans

Teatr Dramatyczny im. Jana Kochanowskiego w Opolu (1977-1979)

Śnieg dramat Stanisława Przybyszewskiego (reż. Bogdan Hussakowski, 1977) jako Paweł

Terminator dramat Petera Handke (reż. Zbigniew Mich, 1977) jako Uczeń

Protokół pewnego zebrania dramat Aleksandra Gelmana (reż. Zbigniew Mich, 1977) jako Wasilij Potapow

Burza komedia Williama Szekspira (reż. Jerzy Goliński, 1978) jako Ariel

Odejście Głodomora dramat Tadeusza Różewicza (reż. Bohdan Cybulski, 1978) jako Głodomór

Magic afternoon dramat Wolfganga Bauera (reż. Zbigniew Mich, 1979) jako Joe

Szalona Greta dramat Stanisława Grochowiaka (reż. Tomasz Zygadło, 1979) jako Grabarz I

Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi (1979-1988)

Dacza dramat Ireneusza Iredyńskiego (reż. Mikołaj Grabowski, 1979) jako Józio

Fachowcy cykl dialogów Stefana Friedmanna i Jonasza Kofty (reż. Jerzy Gruza, 1981) jako Framuga

Grenadier-król powieść Andrzeja Kijowskiego (reż. Jerzy Hutek, 1981) jako Młody Żołnierz

Jak wam się podoba komedia Williama Szekspira (reż. Bogdan Hussakowski, 1981) jako Sylwiusz

Opera za 3 grosze dramat Bertolta Brechta (reż. Bogdan Hussakowski, 1983) jako Kuba

Ozimina powieść Wacława Berenta (reż. Andrzej Maj, 1983) jako Horodyski

Opiekun mojej żony komedia Georges'a Feydeaua (reż. Włodzimierz Nurkowski, 1983) jako Ezechiel

Czekając na Godota dramat Samuela Becketta (reż. Maciej Prus, 1984) jako Lucky

Ferdydurke powieść Witolda Gombrowicza (reż. Bogdan Hussakowski, 1986) jako Miętus

Proces powieść Franza Kafki (reż. Jerzy Hutek, 1986) jako Student

Tytus, Romek i A'Tomek musical dla dzieci Anny Amarylis i Jerzego Boma (reż. Ewa Markowska, 1986) jako Tytus

Bye-Bye, Jonasz!, czyli Tajemnice Tytanica komedia Jana Kaczmarka (reż. Andrzej Herder, 1986) jako Jonasz

Wesele dramat Stanisława Wyspiańskiego (reż. Bogdan Hussakowski, 1987) jako Nos

Bunt komputerów musical Jacka Cygana (reż. Wojciech Kępczyński, 1987)

Samobójca dramat Nikołaja Erdmana (reż. Marcel Kochańczyk, 1988) jako Jegoruszka

Proces (niem. Der Prozeß) jest surrealistyczną powieścią Franza Kafki. Pisarz rozpoczął pracę nad nią w roku 1914. Została wydana pośmiertnie, wbrew woli autora, przez jego przyjaciela Maxa Broda w roku 1925.
Laco Adamík, właśc. Ladislav Adamík (ur. 25 grudnia 1942 w miejscowości Mala Hradna) – polski reżyser teatralny, filmowy i operowy pochodzenia słowackiego.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Ireneusz Iredyński, wł. Ireneusz Kapusto (ur. w 1939 w Stanisławowie, zm. w 1985 w Warszawie), polski prozaik, dramaturg, poeta, scenarzysta i autor piosenek, licznych słuchowisk radiowych. W latach 70. partner życiowy Jadwigi Staniszkis.

Fachowcy – cykl kilkuminutowych skeczy radiowych, których autorami, a zarazem głównymi bohaterami byli Jonasz Kofta i Stefan Friedmann. Emitowany był na antenie Programu III Polskiego Radia w audycjach Ilustrowany Tygodnik Rozrywkowy oraz Ilustrowany Magazyn Autorów.

IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza aktorów i filmów. Zawiera informacje o artystach i produkcjach z wielu części świata (w tym także polskich). Z bazy możemy się dowiedzieć między innymi o dorobku aktorów (reżyserów, scenarzystów, muzyków i innych osób związanych z produkcją i tworzeniem filmu), przeczytać krótkie syntetyczne biografie (przy niektórych osobach). Baza pozwala również sprawdzić informacje o filmach, serialach i produkcjach telewizyjnych (nawet tych w produkcji), jak również o nagrodach filmowych. Mankamentem bazy jest nieuwzględnianie charakterystycznych znaków diakrytycznych niektórych języków, w tym języka polskiego.

Andrzej Kijowski (ur. 29 listopada 1928 w Krakowie, zm. 29 czerwca 1985 w Warszawie) – polski krytyk literacki, eseista, prozaik i scenarzysta. Ojciec Andrzeja Tadeusza Kijowskiego. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego. Czołowy przedstawiciel tzw. krakowskiej szkoły krytyki literackiej.

Tomasz Zygadło (ur. 23 grudnia 1947 w Warszawie) — polski reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta. Brat Jacka Zygadły, operatora filmowego. Absolwent Wydziału Reżyserii PWSFTviT w Łodzi (absolutorium 1970, dyplom 1976; pierwotnie studiował socjologię na Uniwersytecie Warszawskim). Znany jako twórca filmów o ludziach niepogodzonych ze swoim życiem.

Czekając na Godota (fr. En attendant Godot, ang. Waiting for Godot) – sztuka napisana przez Samuela Becketta, reprezentująca tzw. teatr absurdu. Utwór został napisany w języku francuskim pomiędzy październikiem 1948 i styczniem 1949, a ukazał się drukiem w październiku 1952 nakładem paryskiego wydawnictwa Minuit. Beckett dokonał przekładu na język angielski w 1955, jednak wersja angielska różni się nieznacznie od wersji francuskiej.

Stanisław Dygat (ur. 5 grudnia 1914 w Warszawie, zm. 29 stycznia 1978 tamże) – autor powieści i opowiadań, felietonista, dramaturg oraz scenarzysta filmowy. Studiował architekturę i filozofię. Dygat był wnukiem powstańca 1863 roku Ludwika Dygata i synem architekta Antoniego Dygata. Współpracował z pismami: "Kuźnica", "Twórczość", "Przegląd Kulturalny". Zadebiutował w 1946 powieścią Jezioro Bodeńskie, w której można odnaleźć autobiograficzną inspirację (w 1939 Dygat z uwagi na francuskie obywatelstwo został internowany w obozie dla cudzoziemców nad Jeziorem Bodeńskim), a stanowiącą swoisty rozrachunek z Polską przedwojenną. Powieść ta została w 1986 roku przeniesiona na ekran przez Janusza Zaorskiego. Sfilmowano również kolejną powieść Dygata, której tematem są przemiany ustrojowe w powojennej Polsce – wydane w 1948 roku Pożegnania (1958, reż. Wojciech Jerzy Has).