Guillaume Bélibaste - Polski Serwis Naukowy

Zamek Villerouge-Termenès

Guillaume Bélibaste, oksytański wariant imienia: Guilhèm (ur. ok. 1280 w Cubières-sur-Cinoble - zm. w 1321 w Villerouge-Termenès) – ostatni Doskonały katarski działający na terenie Langwedocji.

Urodził się w rodzinie katarskiej. Około 1305, mając już własną rodzinę, miał zamordować w czasie bójki pasterza Barthélémy'ego Garniera. Zbiegł z rodzinnej okolicy i w nieznanym momencie przyjął consolamentum, stając się jednym z Doskonałych (Znał m.in. Raymonda de Castelnau). Schwytany przez inkwizycję, trafił do więzienia w Carcassonne, z którego zdołał jednak uciec na ziemie katalońskie. Wrócił do Langwedocji, gdzie w tajemnicy zaczął prowadzić nabożeństwa katarskie, ukrywając się w domach zaprzyjaźnionych wiernych i próbując organizować podziemne wspólnoty albigensów.

Katarzy (katarowie) – (od gr. καθαροί katharoi – "czyści") przedstawiciele dualistycznego ruchu religijnego działającego w XI-XIII wieku w południowej Francji i północnych Włoszech, uznawani przez Kościół katolicki za heretyków.

Doskonali (łac. perfecti) - grupa wyznawców kataryzmu, która poprzez przyjęcie consolamentum uzyskiwała prawo do udzielania sakramentów innych wierzącym (credente). Doskonali byli zobowiązani do całkowitej rezygnacji z jedzenia mięsa i z kontaktów seksualnych, gdyż mieli równocześnie służyć za idealny wzór do naśladowania dla wszystkich katarów. Dostęp do grupy doskonałych był uzależniony jedynie od przyjęcia consolamentum, nie istniały ograniczenia odnośnie płci oraz statusu społecznego.

Bélibaste został schwytany i uwięziony na skutek zdrady Arnauda Sicre'a, który, udając wiernego, przeniknął do grupy otaczających go katarów. Sicre nakłonił Doskonałego do udania się do Tirvii, gdzie miała znajdować się wierna oczekująca na consolamentum. Po drodze Bélibaste został aresztowany i uwięziony w zamku Castelbòn, a następnie osądzony w Carcassonne i skazany na śmierć. Wyrok wykonano przez spalenie na stosie w zamku Villerouge-Termenès.

Langwedocja (oksyt. Lengadòc, franc. Languedoc) – kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji, między Pirenejami, Masywem Centralnym, Rodanem i Morzem Śródziemnym. Obecnie wraz z Roussillon tworzy region administracyjny Langwedocja-Roussillon, a część obszarów zaliczanych tradycyjnie do Langwedocji należy do regionu Midi-Pyrénées. Słynie z produkcji wina.

Spalenie na stosie – sposób wykonania kary śmierci, który polega na przywiązaniu skazańca do słupa, ułożeniu stosu z drewna i podpaleniu go. Skazanymi byli chrześcijanie, heretycy, innowiercy, czarownice, palono także Żydów; obok tego karę tę stosowano wobec pospolitych przestępców (np. fałszerzy pieniędzy). Skazany najczęściej umierał na skutek zatrucia czadem, i innymi składnikami dymu powstającymi w wyniku spalania drewna. Kara ta była stosowana od starożytności, przez średniowiecze, aż do XVIII wieku.

Bibliografia

Barber M., Katarzy, Warszawa 2005, ISBN 83-06-02923-2