|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Wiedza o elektrycznych właściwościach komórek i tkanek, obecnie kryjąca się pod etykietą elektrofizjologii, posiada długą i nieco mroczną historię. Rozbudzała ona nadzieje na opanowanie umiejętności wskrzeszania umarłych do życia, zaowocowała także zrodzeniem się w twórczości literackiej postaci potw... W podziemiach katedry wawelskiej spoczywają szczątki większości władców polskich i ich rodzin oraz wybitnych Polaków i bohaterów narodowych jak książę Józef Poniatowski, gen. Tadeusz Kościuszko, marszałek Józef Piłsudski, gen.... W podziemiach opactwa w Jędrzejowie (Świętokrzyskie) trwają prace remontowe, dzięki którym za rok otwarte ma być tam muzeum cysterskie. Znajdą się w nim m.in. eksponaty z lokalnych wykopalisk archeologicznych - zapowiada przeor klasztoru o. Berna... W dniach 20 i 21 kwietnia 2011 r. w Mediolanie, Włochy, odbędą się warsztaty nt. komputerowego obrazowanie w kolorze.
W czasie wydarzenia przedstawione zostaną badania, które przyczyniają się do postępów w nowoczesnym przetwarzaniu obrazu w kolorze, ocenie jakości ... W dniach 12 - 13 marca 2012 r. w Mediolanie, Włochy, odbędą się warsztaty w ramach projektu NEUROPT.
Wydarzenie poświęcone będzie wynikom unijnego projektu NEUROPT (Nieinwazyjne obrazowanie funkcji i chorób mózgu za pomocą pulsującego światła bliskiej...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Guiniforte SolariCzy wiesz że...? Kościół Santa Maria delle Grazie w Mediolanie. Autorem projektu kościoła był Guiniforte Solari. Prace nad budową kościoła rozpoczęto w późnych latach 80. XV wieku i kontynuowano przebudowę w latach 90. tego wieku. Świątynia typu bazylikowego, korpus 3-nawowy (długi i niski) powstał już w latach 60. W kościele Donato Bramante zastosował swoje ulubione motywy architektoniczne wynikające z zamiłowania do formy dośrodkowej - prezbiterium i transept zakończył półkolami, a wokół kopuły umieścił galerię otwartą arkadami na zewnątrz. Kopułę na poligonalnym bębnie wieńczy smukła latarnia (cecha charakterystyczna dla Bramantego). Wnętrze Santa Maria delle Grazie charakteryzuje się lekkością i jasnością. Geometryczne wzory, jak malowane rozetowe okna, są podporządkowane klarowności dyspozycji przestrzennej. Kanton to podstawowa, terytorialna jednostka administracyjna Szwajcarii. Szwajcaria jest państwem federacyjnym, składającym się z 26 kantonów i 2890 gmin, które posiadają bardzo szeroką autonomię. Aż do połowy XIX wieku kantony były samodzielnymi minipaństwami, które posiadały własne armie, same strzegły granic i biły własną monetę. Przekształcenie Szwajcarii z luźnej federacji nieposiadającej instytucji centralnych w państwo federalne nastąpiło dopiero w 1848 roku. Księstwo Mediolanu było państwem istniejącym w północnych Włoszech od roku 1395 do 1797. Początkowo było częścią Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, później pod panowaniem hiszpańskim, a następnie austriackim. Rządzone było przez wiele dynastii, w większości pochodzących spoza Włoch. Terytorium księstwa ulegało zmianom poprzez stulecia, jednak zawsze obejmowało znaczną część Lombardii z Mediolanem i Pawią. W skład księstwa wchodziła również Parma, ale w XVI wieku została oddzielona i wraz z okolicami utworzyła oddzielne księstwo. Guiniforte (albo Boniforte) Solari albo de Solario (ur. w Caronie, zm. w Mediolanie ok. 1481), rzeźbiarz, architekt i inżynier włoski. 
 Wybitny przedstawiciel licznej rodziny Solari z Carony w kantonie Ticino. Był synem Giovanniego, bratem Francesco i ojcem Pietro Antonio Solariego oraz głównym budowniczym Katedry w Mediolanie. Solari był też naczelnym architektem Księstwa Mediolanu w XV w. Przypisuje mu się projekt i realizację Kaplicy Portinari w Bazylice Sant'Eustorgio w Mediolanie. Dawniej dzieło to przypisywano Michelozzo, a później Filarete. W czasie budowy zespołu klasztornego Certosa di Pavia na pewno projektował część absydalną, która wykazuje charakter już nie gotycki, ale renesansowy. Ten styl pojawia się w pracach Solariego na skutek kontaktu z artystami takimi jak Masolino da Panicale w Castiglione Olona, czy Vincenzo Foppa w Mediolanie. Katedra Narodzin św. Marii w Mediolanie (wł. Duomo St. Maria Nascente di Milano) - gotycka marmurowa katedra, jeden z najbardziej znanych budynków w Europie. Jej wymiary - 157 metrów długości i 92 szerokości - plasują ją na 3 miejscu w Europie. Położona na głównym placu, w centrum Mediolanu. Na zewnątrz katedra ozdobiona jest przez 2245 figur, 135 sterczyn, 96 rzygaczy, i około kilometra maswerków. Budowa katedry finansowanej przez Gian Galeazzo Viscontiego rozpoczęła się w 1386 roku a ostatnie wykończenia wykonano na polecenie Napoleona w roku 1809. Zegar słoneczny umieszczony w nawie przy wejściu jest największy na świecie. Turyści mogą zwiedzać dach Katedry.
Gotyk – styl w architekturze i innych dziedzinach sztuk plastycznych (rzeźbie, malarstwie i sztuce sepulkralnej), który powstał i rozwinął się w połowie XII wieku we Francji (Anglosasi uważają, że w Anglii) i swoim zasięgiem objął zachodniochrześcijańską Europę. Solari reprezentował tradycję gotycką i biegłość budowlaną inżynierów lombardzkich, zdolnych dostosować się do nowych gustów wynikających z odwołania się do kultury klasycznej. Do dzieł, których był twórcą lub wykonawcą należy zaliczyć Ospedale Maggiore (Ca' Granda) w Mediolanie, zaprojektowany przez Fialrete, ale zrealizowany przez Solariego. Jego dziełem jest też odnowienie kościoła San Pietro in Gessate. Natomiast jego projekty dotyczące kopuły Katedry mediolańskiej zostały zrealizowane przez Amadeo, który był jego uczniem i zięciem. Solari zaprojektował też konwent (ukończony w 1469) i kościół Santa Maria delle Grazie w Mediolanie (ukończony w 1482). W 1469 r. wraz z bratem oraz Martino Benzonim miał projektować Cappella Colleoni w Katedrze mediolańskiej, ale przedwczesna śmierć brata zniweczyła ten pomysł, a projekt został powierzony młodemu rzeźbiarzowi i architektowi Amadeo. Po śmierci brata Guiniforte zostaje głównym inżynierem książęcym. Umiera w Mediolanie ok. 1481 r. Ticino, też Tessyn (wł.: Ticino, ofic.: Repubblica e Cantone Ticino; niem., fr., rom.: Tessin) - najdalej wysunięty na południe kanton Szwajcarii. Tereny Ticino zostały zajęte przez Szwajcarów w XV i na początku XVI wieku, w 1803 kanton Ticino przystąpił do Konfederacji Szwajcarskiej jako pełnoprawny członek.
Certosa di Pavia (klasztor) - zespół klasztorny położony ok. 8 km na północ od Pavii, którego początki sięgają XIV w. Jest jednym z najważniejszych zabytków późnogotyckich we Włoszech. Klasztor został zbudowany na skraju parku i terenów myśliwskich rodziny Viscontich, ówczesnych władców Mediolanu, którzy w Pavii mieli swoją rezydencję.
Czy wiesz że...? beta Michelozzo di Bartolommeo zw. Michelozzo Michelozzi (ur. 1396, zm. 1472) – włoski architekt i rzeźbiarz wczesnego renesansu, działający głównie we Florencji.
Mediolan (wł. Milano, łac. Mediolanum, lomb. Milan) – miasto i gmina w północnych Włoszech, stolica prowincji Mediolan i regionu Lombardia. Położone na północno-zachodnim skraju Niziny Padańskiej pomiędzy rzekami Ticino, Adda, Po i Alpami. Mediolan położony jest na wysokości 122 m n.p.m. Drugie co do wielkości po Rzymie miasto Włoch. Według danych na koniec 2005 roku gminę zamieszkuje 1 308 735 osób, 7191 os./km². Zajmuje powierzchnię 182 km².
Renesans lub odrodzenie – okres w historii kultury europejskiej, obejmujący przede wszystkim XV i XVI wiek, określany często jako "odrodzenie sztuk i nauk" oraz koncepcja historiozoficzna odnosząca się do historii kultury włoskiej od Dantego do roku 1520 (Il Rinascimento). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
