|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Ponad 170 imprez, od astronautyki po kulturę antyczną, wystawy, eksperymenty i ciekawe zajęcia dla dzieci - takie atrakcje czekają na uczestników IX Toruńskiego Festiwalu Nauki i Sztuki. Wszystkie festiwalowe wydarzenia odbędą się międ... W ramach toruńskiego 11. Festiwalu Nauki i Sztuki (15-19 kwietnia) odbędzie wiele pokazów dotyczących astronomii. Na niektóre z nich wymagane są zapisy, które rozpoczną się już 4 kwietnia. Serwis PAP - Nauka w Polsce jest jednym z patronów medialnych festiwa... Od 20-24 kwietnia w Toruniu będzie się odbywał festiwal nauki. Wśród ponad 150 imprez nie zabraknie propozycji z tematyki astronomii i astronautyki. Będą pokazy robotów marsjańskich, prezentacje modeli największych teleskopów, a nawet koncert pod 620-tonowym rad... Od 19 do 26 kwietnia w Łodzi będzie się odbywać X Festiwal Nauki, Techniki i Sztuki. Organizatorzy zapewniają, że liczba zaplanowanych wydarzeń, ich rozmaitość i pomysłowość, zaspokoi ciekawość nawet osób, które mają z nauką niewiele wspólnego, nie mówiąc już o żądne... 19 kwietnia ruiny Zamku Krzyżackiego w Toruniu zmienią się w aktywny układ pokarmowy człowieka. Poszczególne etapy procesu trawienia zobrazują zaproszeni artyści i aktorzy, m.in. jazzman Michał Urbaniak, L.U.C. i Mariusz Lubomski. Widowisko "Instytut B61 - Endoskopia" o...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Gustaw FlaubertCzy wiesz że...? 11379 Flaubert – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 110 dni w średniej odległości 2,64 j.a. Została odkryta 21 września 1998 roku w Europejskim Obserwatorium Południowym przez Erica Elsta. Nazwa planetoidy pochodzi od Gustawa Flauberta (1821-1880), francuskiego powieściopisarza. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (11379) 1998 SY74. Nauki prawne to zbiór nauk społecznych i humanistycznych zajmujących się prawem. Jako synonimy "nauk prawnych" używa się również terminów prawoznawstwo czy jurysprudencja, są to jednak terminy wieloznaczne. Prawoznawstwo oznaczać może również teorię prawa, natomiast jurysprudencja uznawana jest za jedną z ogólnych nauk prawnych, specyficzną szczególnie dla krajów common law. Victor Marie Hugo fr [viktɔʀ maʀi ügo], imię często spolszczane na Wiktor, (ur. 26 lutego 1802 w Besançon, zm. 22 maja 1885 w Paryżu) – francuski pisarz, poeta, dramaturg i polityk. Uznawany jest za jednego z najważniejszych reprezentantów literatury francuskiej i czołowego przedtstawiciela romantyzmu francuskiego. Gustave Flaubert, Gustaw Flaubert (ur. 12 grudnia 1821 w Rouen, zm. 8 maja 1880 w Croisset) - powieściopisarz francuski. MłodośćBył drugim dzieckiem Achille'a-Cléophasa Flauberta (1784-1846), chirurga praktykującego w Rouen, i jego żony, Anny Justyny, z domu Fleuriot. Swoje pierwsze kroki jako pisarz zaczął stawiać w bardzo wczesnym dzieciństwie, według niektórych źródeł już jako ośmiolatek. Wykształcenie zdobył w swoim rodzinnym mieście i nie opuścił go aż do roku 1840, kiedy to udał się do Paryża, by studiować prawo. Literatura francuska określa wszystkie dzieła napisane przez autorów narodowości francuskiej lub posługujących się językiem francuskim. Jej historia rozpoczyna się w starofrancuskim, w średniowieczu i trwa do współczesności. Jest jedną z najbogatszych literatur na świecie.
Pani Bovary – wydana w 1857 roku powieść realistyczno-psychologiczna Gustawa Flauberta o miłości naiwnego wdowca – doktora Karola Bovary – do pozornie cnotliwej córki jego pacjenta – Emmy Rouault. Autor ukazuje w książce upadek kobiety już w chwili zawarcia przez nią związku małżeńskiego. Studia w Paryżu traktował z dystansem; mówi się, iż był raczej biernym studentem aniżeli pasjonatem prawa. Pomimo iż był zniesmaczony miastem, zawarł w tym okresie jednak kilka znajomości, między innymi z Wiktorem Hugo. Pod koniec roku 1840 udał się w podróż po Pirenejach i Korsyce. W roku 1846 opuścił Paryż i ostatecznie porzucił studia prawnicze. Korsyka (korsykański: Corsica, franc.: Corse) – wyspa na Morzu Śródziemnym, położona na zachód od Włoch i na południowy wschód od Francji. Cieśnina Świętego Bonifacego oddziela ją od położonej na południu włoskiej Sardynii. Korsyka tworzy odrębny francuski region administracyjny.
Chirurgia (z grec. cheir - ręka, ergon – czyn, działanie, cheirurgia – ręcznie wykonywana praca) – dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym. Jest nauką nadrzędną i zawiera wiele podspecjalności. Sama nazwa chirurgia identyfikowana jest z dziedziną o nazwie chirurgia ogólna. Jest to kliniczna dziedzina medycyny. Oprócz chirurgii zabiegowej istnieje jednak szeroki zakres chirurgii zachowawczej. Praca chirurga jest ciągłym wybieraniem mniejszego ryzyka. Niekiedy okazuje się, że mniejszym ryzykiem jest zaniechanie operacji, np. leczenie operacyjne małej przepukliny u pacjenta z ciężką niewydolnością oddechową stanowi większe ryzyko niż zaniechanie operacji. TwórczośćZadebiutował dwoma utworami młodzieńczymi o treści erotycznej: Les memories d'un fou (1838) i Novembre (1842; przekład pol. W. Mitarskiego: "Listopad", 1920). Pierwszym dojrzałym dziełem Flauberta jest Madame Bovary (1857, przekład polski L. Kacz.: Pani Bovary, 1878; nowy przekład Alfreda Iwieńskiego, 1914). Autor ukazał smutne dzieje bohaterki z nieubłaganie naturalistyczną wiernością, rozmyślnym chłodem i ściśle poprawnym językiem. Druga jego historyczno-archeologiczna powieść Salammbô (1862; przekład polski Natalii Dygasińskiej, 1876) przedstawia życie dawnej Kartaginy za czasów Hamilkara Barka. L'éducation sentimentale (1869; przekład pol. Tadeusza Jakubowicza, 1931: Szkoła serca; później jako Szkoła uczuć) jest obrazem młodzieńczej miłości autora na tle towarzystwa francuskiego w latach 1840-1850. Dialog Tentation de saint Antoine (1874; przekład pol. Antoniego Langego: Kuszenie św. Antoniego, 1907) jest fantastycznym utworem filozoficznym i historyczno-kulturalnym. O wiele wyżej stoją pod względem artystycznym Trois contes (1877; przekład pol. Wacława Rogowicza: Trzy opowieści, 1929). Pośmiertnie, w roku 1881, wydano nieukończoną satyrę Bouvard i Pécuchet, skierowana przeciw ludzkiej głupocie podejmującą m.in. problem pisarstwa historycznego (pierwsze polskie wydanie w przekładzie Wacława Rogowicza, 1955). Nie obca mu była również twórczość dramatyczna, a najbardziej znanym utworem z tego zakresu jest Kandydat. Ostatnie wydanie zbiorowe jego dzieł to Oeuvres complètes illustrées (Edition du centenaire, (1921—1925), 15 t., w tym 4 t. Correspondance). Flauberta uważa się za pierwszego przedstawiciela naturalizmu. Wyznawca hasła "sztuka dla sztuki", dążył do najwyższej doskonałości formy, przy możliwie największym obiektywizmie opisu. Był jednym z największych mistrzów literatury franc XIX. w. Najważniejsze studia o Flaubercie: E. Faguet (IV. wyd. 1919), A. Thibaudet (1922). Najważniejsze dziełaBibliografiaZobacz teżPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |