Gyula Trebitsch - Polski Serwis Naukowy

Gyula Trebitsch (ur. 3 listopada 1914 w Budapeszcie, zm. 12 grudnia 2005 w Hamburgu), węgierski producent filmowy, działający w Niemczech.

Wykształcenie filmowe uzyskał przy słynnej wytwórni niemieckiej Universum Film (UFA) w Berlinie. W 1937 założył w Budapeszcie własne przedsiębiorstwo filmowe. Ze względu na żydowskie pochodzenie padł wkrótce ofiarą prześladowań - był robotnikiem przymusowym oraz więźniem obozów koncentracyjnych Sachsenhausen, Barth koło Rostocka i Wöbbelin. W czasie II wojny światowej zginął jego brat, Holocaust przeżyli natomiast w Budapeszcie rodzice, którzy po wojnie wyjechali do Izraela.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Konzentrationslager Sachsenhausen – niemiecki obóz koncentracyjny założony w lipcu 1936 około 30 km na północ od Berlina. Funkcjonował do 22 kwietnia 1945.

Już krótko po wyzwoleniu obozu Wöbbelin przez wojska amerykańskie Trebitsch wrócił do pracy związanej z filmem. Od brytyjskich władz wojskowych w Itzehoe (Szlezwik-Holsztyn) otrzymał licencję na prowadzenie dwóch kin. Zdecydował się pozostać w Niemczech. W 1947 z Walterem Koppelem założył wytwórnię Real-Film, jedną z większych firm branży filmowej w północnych Niemczech. Pierwszym filmem produkowanym przez Trebitscha po wojnie był Die letzte Nacht (1949), z udziałem Margarete Haagen i Carla-Heinza Schrotha.

Obóz koncentracyjny - miejsce przetrzymywania, zwykle bez wyroku sądu, dużej liczby osób uznawanych z różnych powodów za niewygodne dla władz. Służyć może różnym celom: od miejsca czasowego odosobnienia osób, wobec których zostaną podjęte później inne decyzje, poprzez obóz pracy przymusowej, czyli de facto niewolniczej, aż po miejsce fizycznej eksterminacji.

Federico Fellini (ur. 20 stycznia 1920 w Rimini nad Adriatykiem, zm. 31 października 1993 w Rzymie) – włoski reżyser i scenarzysta filmowy. Znany ze swojego barokowego, cyrkowego, onirycznego stylu. Szeroko uznawany za jednego z najbardziej wpływowych i najważniejszych reżyserów w historii kina, czołowy przedstawiciel europejskiego kina autorskiego, nawiązujący do włoskiego neorealizmu kina lat 40-tych i 50-tych. Autor La strady, Słodkiego życia, Nocy Cabirii, Amarcord oraz Osiem i pół, uważanego za jego magnum opus.

Sukcesy odnosiły kolejne filmy, m.in. Keine Angst vor großen Tieren (1953, z Heinzem Rühmannem) i Der Teufels General (1955, z Curdem Jürgensem). Liczne nagrody zebrał produkowany przez Trebitscha Kapitan z Köpenick (Der Hauptmann von Köpenick, 1956, z Rühmannem w roli głównej); film otrzymał nominację do Oscara, statuetka trafiła jednak do Federico Felliniego za Noce Cabirii. Z innych znanych filmów, których produkcją zajmował się Trebitsch, można wymienić: Die Zürcher Verlobung (1957, z Liselotte Pulver), Dr. Crippen lebt (1958, z Peterem van Eyckiem), Der Schinderhannes (1958, z Jürgensem), Frau Warrens Gewerbe (1960, z Lilli Palmer). Firma Trebitscha zajmowała się również licznymi produkcjami telewizyjnymi (m.in. Gertrud Stranitzki, 1966 i Ida Rogalski, 1969, z udziałem Inge Meysel).

Lili Palmer, właśc. Lillie Marie Peiser (ur. 24 maja 1914 w Poznaniu, zm. 27 stycznia 1986 w Los Angeles) – niemiecka aktorka teatralna i filmowa pochodzenia żydowskiego. Zdobywczyni Pucharu Volpiego, dwukrotnie nominowana do nagrody Złotego Globu.

Nagroda Akademii Filmowej – powszechnie znana jako Oscar ( (Academy of Motion Picture Arts and Sciences) w dziedzinie filmu. Została ufundowana w 1927 roku.

W 1983 został laureatem niemieckiej nagrody filmowej Goldene Kamera, otrzymał także honorową nagrodę filmu niemieckiego za całokształt pracy w 2000. Producentami filmowymi zostały jego dzieci ze związku z kostiumolożką Erną Sander - córka Katharina i syn Markus.