HMS Albion - 1901 - Polski Serwis Naukowy

HMS Albion – brytyjski pancernik typu Canopus, predrednot z okresu I wojny światowej.

Budowa

Stępkę okrętu położono w stoczni Thames Iron Works w Blackwall 3 grudnia 1896. W czasie wodowania 21 czerwca 1898, po tym jak księżna Yorku ochrzciła okręt i kadłub spłynął po pochylni, wejście jednostki do wody spowodowało powstanie fali, która zalała miejsce, gdzie stało około 200 osób obserwujących wodowanie. 34 osoby, głównie kobiety i dzieci, utonęły. Budowa okrętu została opóźniona przez kłopoty z dostarczeniem maszyn. Ostatecznie testy stoczniowe rozpoczęły się w 1900, jednak w ich trakcie wykryto problemy z maszynami i działami, przez co okręt nie został ukończony do czerwca 1901.

Home Fleet - istniejąca od 1902 z przerwami do 1967 roku flota brytyjskiej Royal Navy, której zadaniem była obrona wód terytorialnych Zjednoczonego Królestwa.
Przeddrednot, predrednot (z ang. pre-dreadnought) - umowne określenie generacji okrętów liniowych (pancerników) budowanych od lat 80. XIX wieku do I dekady XX wieku. Nazwa, nadana później, oznacza pancerniki poprzedzające generację drednotów.

"Albion" został zaprojektowany do służby na Dalekim Wschodzie i mógł przechodzić przez Kanał Sueski. Był mniejszy (o około 2000 ton) i szybszy od swoich poprzedników – pancerników typu Majestic, ale był od nich dłuższy o 5 metrów. W celu zaoszczędzenia na wadze okręt miał pancerz mniejszej grubości niż poprzednik, ale zmiana stali pancernej ze stali Harveya na Kruppa spowodowała, że praktycznie strata nie była taka duża. Stal utwardzana metodą Kruppa była bardziej odporna od tej utwardzanej metodą Harveya. Nadal jednak pancerz był dość słaby, co czyniło z okrętu prawie pancernik drugiej klasy.

Edward VII (Albert Edward von Sachsen-Coburg und Gotha) (ur. 9 listopada 1841 w Pałacu Buckingham w Londynie, zmarł 6 maja 1910 tamże), król Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii i dominiów brytyjskich, cesarz Indii od 22 stycznia 1901. Syn królowej Wiktorii. Panowanie Edwarda przyniosło pewien powiew świeżości w zakresie obyczajów – konserwatywna królowa Wiktoria stała się symbolem pruderii, jej syn słynął z rozrywkowego trybu życia. W przeciwieństwie do matki raczej nie brał bezpośredniego udziału w rządzeniu państwem, zajmując się pełnieniem funkcji reprezentacyjnych. Swoimi wizytami w Paryżu i ujmującym sposobem bycia podłożył jednak podwaliny pod porozumienie brytyjsko-francuskie (na przełomie XIX i XX wieku Francja i Wielka Brytania traktowały siebie z nieufnością, a często również i z wrogością) oraz powstanie Trójporozumienia, do którego dołączyła Rosja.
Na mapach: ) – skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego, u wyjścia Morza Śródziemnego na Ocean Atlantycki. Gibraltar stanowi terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii.

W czasie tworzenia schematu opancerzenia zaprojektowano także instalację specjalnego jednocalowego (2,54 mm) pokładu pancernego nad pancerzem burtowym. Ten specjalny pancerz miał bronić przed ogniem moździerzy, w jakie według raportów wywiadu planowała wyposażyć swoje jednostki pływające Francja. Raporty te jednak okazały się błędne.

Pancerniki – klasa dużych, silnie opancerzonych i uzbrojonych pełnomorskich okrętów, stanowiących trzon największych flot wojennych od czasu powstania klasy pancerników w drugiej połowie XIX wieku, do okresu II wojny światowej. Przeznaczeniem pancerników było zapewnienie panowania na morzach poprzez wygrywanie bitew artyleryjskich i niszczenie wrogich jednostek nawodnych wszystkich klas. Pierwsze pancerniki pojawiły się w latach 60. XIX wieku i z miejsca zastąpiły drewniane okręty liniowe w roli najpotężniejszych jednostek floty, przejmując także ich nazwę w niektórych językach (zobacz niżej). Szczyt znaczenia pancerniki miały podczas wojny rosyjsko-japońskiej (1904-1905) i I wojny światowej, istotną rolę odgrywały także podczas II wojny światowej, aczkolwiek utraciły wtedy swój prymat na rzecz lotniskowców. Po tej wojnie klasa ta stopniowo zanikła, jedynie nieliczne pozostające w służbie okręty używane były w bardzo ograniczonym zakresie do lat 90. XX wieku. Polska nie posiadała w swojej marynarce okrętów tej klasy.
Wyspy Kanaryjskie (hiszp. Islas Canarias, oficjalna nazwa jednostki administracyjnej Comunidad Autónoma de Canarias) – archipelag górzystych wysp pochodzenia wulkanicznego położonych na Oceanie Atlantyckim na północny zachód od wybrzeży Afryki. Wyspy te należą do Hiszpanii i tworzą dwie prowincje: Santa Cruz de Tenerife i Las Palmas de Gran Canaria.

"Albion" był wyposażony w cztery działa kalibru 305 mm o długości luf 35 kalibrów. Były one zamontowane w dwudziałowych wieżach na dziobie i rufie w okrągłych barbetach. Działa mogły być ładowane w każdej pozycji względem osi okrętu, ale tylko w określonym kącie podniesienia. Okręt był także wyposażony w 12 dział kal. 152 mm/40 zamontowanych w sponsonach, dzięki czemu mogły strzelać do przodu i tyłu, oraz mniejsze działa i podwodne wyrzutnie torped.

Aleksandra Carolina Marie Charlotte Louise Julia z Hesji-Kassel, Alix (ur. 1 grudnia 1844, zm. 20 listopada 1925), księżniczka duńska, królowa Anglii, żona Edwarda VII.
I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.

Jednostki typu Canopus były także pierwszymi brytyjskimi pancernikami wyposażonymi w nowy typ kotłów, który generował więcej mocy przy mniejszej objętości. Nowe kotły spowodowały ustawienie kominów z przodu i tyłu okrętu, w przeciwieństwie do położonych po bokach kominach przy kotłach starego typu. Okręty były oszczędne, zużywały 10 ton węgla na godzinę przy pełnej prędkości, która była o dwa węzły większa w stosunku do poprzedniego typu Majestic.

Mudros (gr. Μούδρος) - miasto w południowej części wyspy Lemnos, położone nad wybrzeżem Morza Egejskiego. Jego powierzchnia całkowita to 185.127 km², co stanowi 38,8 % powierzchni wyspy. Liczba mieszkańców wynosi 4,842 tysiąca. Miasto podczas pierwszej wojny opuszczało wielu ludzi, co spowodowało, że do miasta często przypływał parowiec Britannic.
Humber (IPA: /ˈhʌmbər/; w starożytności Abus) – estuarium rzek Ouse i Trent na wschodnim wybrzeżu Anglii, uchodzące do Morza Północnego. Długość 64 km, szerokość w najszerszym miejscu 13 km, wysokość pływów do 6,5 m. Główne porty nad Humber: Kingston upon Hull, Grimsby, Immingham.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)