Hagar - postać biblijna - Polski Serwis Naukowy

Pieter Pietersz Lastman Odprawienie Hagar

Hagar (hebr. הָגָר, arab. هاجر; Hajar) – służąca żony Abrahama – Sary; matka Izmaela.

Według Biblii Hagar została egipską służącą Sary później też nałożnicą Abrahama. Gdy z powodu głodu w Kanaanie Abraham (Abram) przebywał ze swoją żoną Sarą (Saraj) w Egipcie, otrzymał niewolników i niewolnice, prawdopodobnie tam Hagar została osobistą służącą Sary.

Kanaan, Chanaan (hebr. כְּנַעַן Kənáʻan lub כְּנָעַן Kənāʻan, gr. Χαναάν Chanaan, arab. کنعان Kanʻān) – starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego (teren późniejszej Palestyny, Syrii i Fenicji). Południowa część tych obszarów (Palestyna) wymieniana jest w Biblii jako ziemia obiecana Izraelitom przez Boga.

Ciąża, brzemienność – u samic ssaków łożyskowych oraz torbaczy okres od zapłodnienia do porodu oraz całokształt zmian zachodzących w tym okresie w organizmie zapłodnionej samicy.

Gdy Hagar była w ciąży z Abrahamem, lekceważyła Sarę, ta natomiast po rozmowie z mężem, sama zaczęła ją upokarzać. Hagar tego nie wytrzymała i uciekła. "Anioł Jahwe znalazł Hagar na pustyni u źródła przy drodze do Szur" nakazując "Wróć do twej pani i pokornie poddaj się pod jej władzę. Po czym anioł Jahwe oznajmił: 'Bardzo rozmnożę twoje potomstwo, tak że nie będzie można go policzyć'". Nakazał nadać swojemu synowi imię Izmael. Studnię przy której spotkała anioła nazwała Studnią Życia (Beer-Lachaj-Roj). Gdy urodził się Izmael, Abraham miał 86 lat.

Darb asz-Szur - droga (nr 31) bięgnąca przez północną część półwyspu Synaj w Egipcie, od miasta Ismailia nad Kanałem Sueskim przez At-Tasa, Przełęcz Chatima dalej przez miejscowości Baghdad, przez miasto Abu Ageila w muhafazie Synaj Północny do przejścia granicznego z Izraelem w Nizzanie. W czasach biblijnych to Droga do Szur prowadząca z Hebronu do Egiptu. W pobliżu znajdowało się biblijne miejsce obozowania Izraelitów w czasie 40-letniej wędrówki przez pustynie - Kadesz-Barnea. Również anioł Boży, przy źródle (Studni Żyjącego tzw. Beer-Lachaj-Roj), na "drodze do Szur" (w okolicy Bered) przemówił do Hagar (Księga Rodzaju 16:7).

Beer-Lachaj-Roj; Studnia Lachaj-Roj; Studnia Żyjącego - według biblijnej Księgi Rodzaju 16:7-14 - źródło i studnia w południowym Negewie, przy Darb asz-Szur w pobliżu Bered, przy której zatrzymała się Hagar, która uciekała przed gniewem Sary. Tam została pokrzepiona przez anioła, który nakazał jej zawrócić do domu. Wówczas Hagar nazwała Jahwe :" "Tyś Bóg widzialny", bo mówiła: "Wszak tu widziałam Widzącego mnie, a jestem żywa". Dlatego tę studnię nazwaną "Studnią Lachaj-Roj" "(BT). Za czasów Izaaka wymieniona została również jako geograficzny punkt odniesienia (Rdz 24:62, 63; 25:11).

Kiedy Izmael naśmiewał się z syna Sary Izaaka, ta kazała Abrahamowi wypędzić go razem z Hagar. Błąkając się po pustyni Negew, w okolicy Beer-Szeby, brakło jej wody i zostawiła Izmaela pod krzewem. Wtedy spotkała anioła Bożego, który jej powiedział: nie lękaj się, bo usłyszał Bóg jęk chłopca tam leżącego. Wstań, podnieś chłopca i weź go za rękę, bo uczynię go wielkim narodem". Następnie "Bóg otworzył jej oczy i ujrzała studnię z wodą; a ona poszła, napełniła bukłak wodą i dała chłopcu pić. Bóg otaczał chłopca opieką, gdy dorósł. Mieszkał on na pustyni i stał się łucznikiem. Mieszkał na pustyni Paran, a matka sprowadziła mu żonę z ziemi egipskiej".

Księga Rodzaju [Rdz], Pierwsza Księga Mojżeszowa [1 Mojż] (hebr. בראשית Bereszit (od pierwszych słów Na początku), gr. Γένεσις Genesis) - pierwsza księga Biblii, należąca do Starego Testamentu, zaliczana do Pięcioksięgu (Tory).

Biblia, Pismo Święte (z greckiego βιβλίον, biblion – zwój papirusu, księga, l.m. βιβλία, biblia – księgi) – zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawanych przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga. Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne znaczenie religijne dla różnych wyznań. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament. Biblia hebrajska – Tanach obejmuje księgi Starego Testamentu. Muzułmanie uważają, iż część Biblii[potrzebne źródło] (np. Księgi Mojżeszowe, Psalmy) powstała w wyniku boskiego objawienia, ale jej treść została zafałszowana.

W Nowym Testamencie apostoł Paweł przyrównał wydarzenia związane z Hagar jako przymierze z Izraelitami pod górą Synaj

Zobacz też

Hagryci

Przypisy

Rdz 12:10, 16
Rdz 16 rozdział
Rdz 21,17-21 BT
Gal 4:21-31