Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Światowej sławy uczeni będą dyskutować w Krakowie o filozofii w nauce
O neurobiologii pamięci, teoriach wszystkiego i o ontologii skali Placka dyskutować będą 27 stycznia w Krakowie światowej sławy uczeni podczas międzynarodowego seminarium Philosophy in Science.Spotkanie jest organizowane przez Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarny...
 
Prof. Janusz Lipiecki doktorem h.c. Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie
Pionier agrotechniki sadów, wybitny ekspert w zakresie przyjaznych środowisku metod kontrolowania zachwaszczenia prof. Janusz Lipiecki z Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie otrzyma 1 lipca tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie (UR).Zaintereso...
 
W Krakowie zmarł wybitny prawnik prof. Andrzej Gaberle
W Krakowie po długiej walce z chorobą zmarł w środę 1 lutego wybitny prawnik prof. Andrzej Gaberle, były kierownik Katedry Kryminologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W sierpniu prof. Gaberle skończyłby 75 lat. Andrzej Gaberle urodził się 2 sierpn...
 
Jak powstało twoje mózgowie? Dowiedz się podczas Tygodnia Mózgu w Krakowie!
Jak powstaje mózg? Co neuronauki mogą nam powiedzieć o naturze ludzkiej? Czy empatia i agresja mają wspólne korzenie? Na te i podobnie intrygujące pytania odpowiedź będzie można znaleźć podczas rozpoczynającego się właśnie cyklu wykładów odbywających się w ramach „Tygo...
 
Polski film o Koperniku będzie prezentowany w Chinach
Polski film dokumentalny "Tajemnica grobu Kopernika" w reżyserii Michała Juszczakiewicza będzie walczył o nagrodę Dragon Award na rozpoczynającym się w piątek festiwalu China International Conference of Science and Education Producers Meeting ...

Reklama:


Halina Gryglaszewska

To hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3]

Czy wiesz że...?
Barbara Radziwiłłówna (ur. 6 grudnia 1520 lub 1523 w Wilnie, zm. 8 maja 1551 w Krakowie), druga żona Zygmunta Augusta, królowa polska, wielka księżna litewska.

Czarownice z Salem (ang. The Crucible) - dramat z 1952 r. amerykańskiego autora Arthura Millera oparty na procesach o czary, które rozegrały się w 1692 r. w miasteczku Salem.

Halina Gryglaszewska (ur. 13 czerwca 1917 w Charkowie zm. 18 czerwca 2010 w Krakowie) – polska aktorka teatralna i filmowa, reżyser teatralny, profesor Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie.

Życiorys

Córka Romana Gryglaszewskiego, inżyniera geodety, również aktora i reżysera, oraz Janiny von Scharff. Do drugiej wojny światowej mieszkała kolejno w Nowym Sączu, Brześciu nad Bugiem, Wilnie i w Warszawie, a od 1945 do śmierci w Krakowie. W czasie nauki w gimnazjum i na studiach w Warszawie czynnie uczestniczyła w ruchu harcerskim osiągając stopień harcmistrzymi. Podczas drugiej wojny światowej walczyła w I Batalionie 16pp Armii Krakowej "Barbara"; brała udział m.in. w zwycięskiej bitwie pod Jamną. Dwukrotnie zamężna: z Gustawem Niemcem, harcmistrzem, komendantem hufca harcerzy w Wolnym Mieście Gdańsku, później członkiem komendy Chorągwi Gdańskiej i p.o. Szefa Głównej Kwatery Organizacji Harcerzy (Pasieka) w Warszawie, i Antonínem Dvořákiem, czeskim reżyserem, teatrologiem i prozaikiem. Studiowała socjologię i dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim. Absolwentka wydziału aktorskiego i wydziału reżyserii dramatu w krakowskiej PWST.

Józef Słotwiński (ur. 2 kwietnia 1908 w Jaśle, zm. 11 września 2005 w Warszawie) – wybitny polski reżyser, pedagog, autor, dziennikarz i tłumacz związany z teatrem, doktor filozofii.
Bronisław Dąbrowski (ur. 24 listopada 1903 w Bielcach, zm. 10 kwietnia 1992 w Krakowie) — polski aktor i reżyser teatralny, wieloletni dyrektor teatrów, także tłumacz. Jest bohaterem pracy zbiorowej Bronisław Dąbrowski i jego teatr (red. Henryk Vogler, 1972).

Zadebiutowała rolą Dziewki w "Klątwie" Stanisława Wyspiańskiego, w reż. Bronisława Dąbrowskiego. Zawodowo związana przede wszystkim ze scenami krakowskimi: Miejskimi Teatrami Dramatycznymi (1946-1954), Teatrem Starym (1954-1959), Teatrem im. J. Słowackiego (1961-1962) i (1971-1987) i Teatrem Rozmaitości, któremu przez osiem lat dyrektorowała (1963-1971). W latach 1959-1961 pełniła funkcję kierownika artystycznego Teatru im. S. Żeromskiego w Kielcach. W latach 1955-1957 była prorektorem krakowskiej szkoły teatralnej.

Medal Komisji Edukacji Narodowej (w skrócie: Medal KEN) - polskie odznaczenie resortowe nadawane za szczególne zasługi dla oświaty i wychowania przez Ministra Edukacji Narodowej.
Kordian (tytuł właściwy: Kordian: Część pierwsza trylogii. Spisek koronacyjny) – dramat romantyczny autorstwa wieszcza - Juliusza Słowackiego. Utwór napisany został w Szwajcarii w 1833 roku, ukazał się anonimowo w Paryżu w 1834.

W 1987 przeszła na emeryturę, ale nadal pojawiała się na scenie. Ostatni jej występ w wieku 92 lat miał miejsce 20 listopada 2009 na deskach Teatru Słowackiego w Krakowie w roli Laury w Epilogu w Kordianie J. Słowackiego. Pochowana na Starym Cmentarzu w Tarnowie.

Wybrane role teatralne

  • Balladyna J. Słowackiego, reż. B. Dąbrowski (Teatr Słowackiego), jako Balladyna
  • Pieją koguty J. Bałtuszisa, reż. H. Szletyński (Stary Teatr), jako Marytie
  • Hamlet W. Szekspira, reż. R. Zawistowski (Stary Teatr), jako Królowa
  • Cyd S. Wyspiańskiego, reż. R. Zawistowski (Stary Teatr), jako Szimena
  • Jaki piękny dzień M. de Ghelderode'a, reż. J. Kaliszewski (Stary Teatr), jako Rachela Silberschatz
  • Barbara Radziwiłłówna A. Felińskiego, reż. H. Gryglaszewska (Teatr Rozmaitości w Krakowie), jako Bona
  • Hamlet W. Szekspira, reż. J. Wróblewski (Teatr Rozmaitości w Krakowie), jako Gertruda
  • Komu bije dzwon E. Hemingweya, reż. J. Goliński (Teatr Rozmaitości w Krakowie), jako Pilar
  • Co się komu śni E. Brylla, reż. K. Skuszanka (Teatr Słowackiego), jako Baba-Królowa
  • Lilla Weneda J. Słowackiego, reż. K. Skuszanka (Teatr Słowackiego), jako Gwinona
  • Opowieść zimowa W. Szekspira, reż. K. Skuszanka (Teatr Słowackiego), jako Paulina
  • Akropolis S. Wyspiańskiego, reż. K. Skuszanka (Teatr Słowackiego), jako Hekuba
  • Damy i huzary A. Fredry, reż. M. Grabowski (Teatr Słowackiego), jako Pani Orgonowa
  • Balladyna J. Słowackiego, reż. J. Wróblewski (Teatr Słowackiego), jako Matka
  • Wizyta starszej pani F. Durrenmatta, reż. S. Danczenko (Teatr Słowackiego), jako Klara Zachanassian
  • Czarownice z Salem A. Millera, reż. B. Sass (Teatr Słowackiego), jako Rebeka Nurse
  • Idiota F. Dostojewski, reż. B. Sass (Teatr Słowackiego), jako Księżna Biełokońska
  • Najstarsza profesja P. Vogel, reż. J. Szydłowski (Teatr Bagatela), jako Mae
  • Kordian J. Słowackiego, reż. J. Wiśniewski (Teatr Słowackiego), jako Laura w Epilogu
  • Bertolt Brecht, właśc. Eugeniusz Berthold Friedrich Brecht (ur. 10 lutego 1898 w Augsburgu, zm. 14 sierpnia 1956 w Berlinie) – niemiecki pisarz, dramaturg, teoretyk teatru, inscenizator, poeta.
    Podwójne życie Weroniki (fran. La double vie de Véronique) – metafizyczny dramat produkcji polsko-francusko-norweskiej w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego z 1991 roku. Pierwszy film Kieślowskiego zrealizowany poza granicami Polski.


    czytaj dalej: [2], [3]




    Czy wiesz że...? beta

    Idiota (ros. Идиот – Idiot) – powieść Fiodora Dostojewskiego w czterech częściach, napisana w okresie między 14 września 1867 roku a 17 stycznia 1869 roku. Pierwsza redakcja powieści powstała między 14 września a 4 grudnia 1867 roku, druga – po 18 grudnia 1867 roku. Po drugiej redakcji dzieło było w istocie zupełnie nową książką – z innymi postaciami i innym głównym wątkiem fabularnym.
    Dwunastu gniewnych ludzi (ang. 12 Angry Men) to amerykański film nakręcony w 1957. Opowiada historię ławy przysięgłych obradującej po procesie młodego Latynosa oskarżonego o morderstwo. Spośród dwunastu przysięgłych tylko jeden nie jest do końca przekonany o winie oskarżonego. Film został bardzo ciepło przyjęty zarówno przez krytyków, jak i widzów. Na internetowej liście najbardziej popularnych filmów IMDb znajduje się w pierwszej dwudziestce.
    Maksym Gorki (Максим Горький, ur. 28 marca 1868, zm. 14 czerwca 1936) – pisarz rosyjski, właściwie Aleksiej Maksimowicz Pieszkow (Алексей Максимович Пешков).
    Medal 10-lecia Polski Ludowej – polskie odznaczenie cywilne ustanowione dekretem Rady Państwa z dnia 12 maja 1954 roku z okazji dziesiątej rocznicy powstania Polski Ludowej, jako odznaczenie jubileuszowe.
    Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. Ludwika Solskiego – publiczna szkoła wyższa założona w 1946 w Krakowie, zajmująca się kształceniem przyszłych aktorów i reżyserów. Posiada wydział zamiejscowy we Wrocławiu.
    Komu bije dzwon (For Whom the Bell Tolls) - powieść Ernesta Hemingwaya, opublikowana w 1940. Obok powieści Stary człowiek i morze jest uważana za najważniejsze dzieło autora. Opowiada ona o oddziale partyzanckim walczącym po stronie Republikanów podczas Hiszpańskiej wojny domowej. Jest studium psychologicznym człowieka będącego świadkiem okrucieństw wojny.
    Wizyta starszej pani (niem. Der Besuch der Alten Dame) – to tragikomedia w trzech aktach szwajcarskiego pisarza Friedricha Dürrenmatta. Premiera z Therese Giehse w roli głównej odbyła się 29 stycznia 1956 roku w Zurychu. Sztuka okazała się światowym sukcesem i przyniosła Dürrenmattowi finansową niezależność. Pomysł na napisanie utworu Wizyta starszej pani przyszedł pisarzowi podczas pobytu w Ins w gminie Berno w regionie Seeland.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.