Halina Klatkowa - Polski Serwis Naukowy

Halina Klatkowa (ur. 4 maja 1924 w Łodzi, zm. 29 sierpnia 1997 tamże) – polski geograf, geomorfolog, badacz czwartorzędu przede wszystkim na Ziemi Łódzkiej, naukowiec, profesor Uniwersytetu Łódzkiego (UŁ).

Nauka, studia, praca

Naukę w Miejskiej Szkole Pracy w Łodzi zaczęła w 1931, a kontynuowała od 1937 w prywatnym Gimnazjum Janiny Czapczyńskiej w Łodzi. Nauka została przerwana 14 grudnia 1939 w momencie zamknięcia przez niemieckie, hitlerowskie władze okupacyjne w czasie II wojny światowej polskich szkół w Łodzi, wkrótce nazwanej Litzmannstadt, należącej administracyjnie do III Rzeszy, w Kraju Warty.

Powstanie warszawskie () – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji "Burza", połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.
II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Od jesieni 1940 kontynuowała naukę w Warszawie na tajnych kompletach przy Gimnazjum im. Królowej Anny Wazówny, i tam wiosną 1943 zdała maturę w zakresie liceum przyrodniczego. Od jesieni 1943 na tajnych kompletach Uniwersytetu Warszawskiego (UW) zaczęła studia geograficzne pod kierunkiem prof. Stanisława Lencewicza.

Brała udział w ruchu oporu, działając w harcerskiej służbie łączności, zorganizowanej przez Armię Krajową (AK) i Szare Szeregi. Podczas powstania warszawskiego została ranna 13 września 1944.

Łódzkie Towarzystwo Naukowe (ŁTN) – stowarzyszenie naukowe działające w Łodzi od 1936 r. (do 1946 r. pod nazwą: "Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Łodzi").
Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.

Po zakończeniu wojny wróciła do Łodzi i podjęła studia na nowo organizującym się UŁ.

Stopień magistra filozofii z zakresu geografii uzyskała w 1950.

Stopień doktora nauk przyrodniczych uzyskała w 1964 na podstawie rozprawy Niecki i doliny denudacyjne w okolicach Łodzi (druk 1965).

Profesorem nadzwyczajnym została w 1982.

Pracę zawodową rozpoczęła 1 kwietnia 1945, jako młodszy asystent w organizowanym przez prof. Jana Dylika Zakładzie Geografii UŁ. W latach 1950-1956 była starszym asystentem Od 1956 była adiunktem. Samodzielnym pracownikiem naukowym (docent) została w 1974. W latach 1981-1995 pełniła funkcję kierownika Zakładu (potem Katedry) Badań Czwartorzędu, w latach 1982-1990 pełniła funkcję dyrektora Instytutu Geografii Fizycznej i Kształtowania Środowiska. Od 1 października 1994 była na emeryturze.

Krzyż Zasługi – polskie cywilne odznaczenie państwowe, nadawane za zasługi dla Państwa lub obywateli, ustanowione na mocy ustawy z dnia 23 czerwca 1923 roku i nadawane do chwili obecnej.
Armia Krajowa (AK) – zakonspirowana siła zbrojna polskiego podziemia w czasach II wojny światowej, działająca pod okupacją niemiecką państwa polskiego i sowiecką w granicach sprzed 1 września 1939 oraz poza nimi. Była najsilniejszą i najlepiej zorganizowaną armią podziemną z działających w tamtym czasie w Europie.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)