Hamdanidzi - Polski Serwis Naukowy

Hamdanidzi (arab.: حمدانيون) – arabska dynastia szyicka rządząca w latach 890–991 w Dżezirze i w latach 944–1003 w Syrii.

Założycielem dynastii był Hamdan Ibn Hamdun, który w 890 r. został rządcą miasta Mardin w kalifacie Abbasydów.

Hamdanidzi w Mosulu

W 905 r. syn Hamdana Ibn Hamduna, Abdallah, zostaje rządcą Mosulu, a w 914 Bagdadu.

Dżezirą Hamdanidzi rządzą do 991 r. Po 990 władza na tym terenie dzielą się inne dynastie (m.in. Marwanidzi).

Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya, nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska الجمهورية العربية السورية Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).

Arabowie (arab.: عرب `Arab, w pierwotnym znaczeniu: "koczownicy") – grupa ludów pochodzenia semickiego zamieszkująca od czasów starożytnych Półwysep Arabski. Większość Arabów to ludzie biali, choć w Afryce spotkać też można Arabów o negroidalnym wyglądzie.

Hamdanidzi w Aleppo

W 944 r. Sajf ad-Daula z pomocą brata Nasira ad-Dauli, który włada Mosulem, rusza na Syrię. W 947 r. zdobywa Aleppo, które staje się stolicą państwa niezależnego od Abbasydów. Sajf ad-Daula był poetą, mecenasem nauki i literatury. Na jego dworze gościli najwybitniejsi przedstawiciele ówczesnej arabskiej nauki i kultury (m.in. filozof al-Farabi i poeta Al-Mutanabbi). Toczyć on musiał walki z Bizantyjczykami, którzy próbowali odzyskać na zajętym przez niego terenia swoje wpływy. W 962 r. traci na ich rzecz Aleppo.

Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin , podczas gdy dla jego mieszkańców było to po prostu Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian").

Język arabski – język należący do południowej grupy języków semickich, zapisywany alfabetycznym pismem arabskim od strony prawej do lewej. Kod ISO 639-3: ar/ara

W 969 r. Said ad-Daula nawraca się na szyizm. W 987 r odzyskuje on Aleppo i oddaje się w zależności egipskich Fatymidów. W 1003 r. dynastia ta pozbawia Hamdanidów w Syrii jakiejkolwiek władzy.

Emirowie Aleppa i Homs w Syrii:

944-967 Sajf ad – Dawla abu al – Hasan Ali (syn Abdallaha ibn Hammada)

967-991 Said ad – Dawla abu al – Maali Sarif (syn)

991-1001 Said ad – Dawla abu al – Fadail Said (syn)

1001-1003 Abu al – Hasan Ali (syn)

1001-1003 Abu al – Maadi Sarif (brat)

Emirowie Mosulu w Iraku:

929-968 al-Hasan, zw. Nasir ad-Daula (syn Abdallaha ibn Hammada)

969-979 Abu Taghlib Fadl Allah, zw. al-Ghadanfar

989-991 Baha ad-Daula

BIBLIOGRAFIA:

Kalifat (arab. خلافة chilāfa) – islamskie państwo o ustroju religijnym, na którego czele stał kalif (arab. خليفة chalīfa). Na początku obejmowało wszystkich muzułmanów. Kilkakrotnie zmieniały się ośrodki władzy kalifów: pierwsi rządzili z Medyny, dynastia Umajjadów wybrała Damaszek, Abbasydzi - Bagdad (przez pewien czas panowali z Samarry). W czasie rządów tych ostatnich państwo zwane było kalifatem bagdadzkim. Na skutek wojen domowych nastąpiło rozbicie polityczne i podział kalifatu.

Al-Farabi, wł. Muhammad ibn Muhammad ibn Tarkhan ibn Uzalagh al-Farabi (po persku محمد فارابی) lub Abū Nasr Muhammad ibn al-Farakh al-Fārābi (w Europie łacińskiej znany także jako Abunaser, Alpharabius lub Farabi) (ur. 870, zm. 950), filozof perski (względnie turański), uczony i muzyk, jeden z pierwszych filozofów świata Islamu. Nazywany „Drugim Nauczycielem” filozofii islamskiej (pierwszym jest Arystoteles).

J. Jasińska, Hamdanidzi, w: Mały słownik kultury świata arabskiego, pod red. J. Bielawskiego, Warszawa 1971, s.187.