Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Bitwa graniczna i wojna koalicyjna
Bitwa graniczna z Niemcami została przegrana w ciągu kilku pierwszych dni. 3 września Wielka Brytania i Francja wypowiedziały wojnę III Rzeszy. Konflikt z Polską przekształcił się tym samym w wojnę światową. Wybuch wojny w krótkim cz...
 
Bitwa nad Niemnem
Bitwa nad Niemnem, rozegrana pod koniec września 1920 r., ostatecznie przypieczętowała polskie zwycięstwo w wojnie z bolszewicką Rosją, potwierdzając militarne zdolności marszałka Józefa Piłsudskiego. Po klęsce pod Wa...
 
Bitwa Warszawska 1920 roku
W dniach 13-15 sierpnia 1920 r. na przedpolach Warszawy rozegrała się decydująca bitwa wojny polsko-bolszewickiej. Określana mianem "cudu nad Wisłą" i uznawana za 18. przełomową bitwę w historii świata zadecydowała o...
 
Bitwa pod Grunwaldem - cztery godziny, które wstrząsnęły Europą
Wtorkowy poranek 15 lipca 1410 roku był chłodny. Po całonocnej ulewie pozostał tylko niewielki deszcz. Wiatr był na tyle silny, że zrezygnowano z rozstawienia królewskiego namiotu kaplicznego. Na trzeci sygnał trębacza, 40-tysięczna armia polsko-litewska dosiadła...
 
Bitwa pod Grunwaldem - sukces militarny i piarowski, polityczna klapa
Bitwa pod Grunwaldem - jedna z największych wiktorii oręża polskiego - nie przyniosła równie znamienitych owoców politycznych. Choć było o niej głośno w całej Europie, niewykorzystanie zwycięstwa z 1410 r. okazało się w perspektywie następnych wieków tragiczne. Geneza ...

Reklama:


Hamilkar Barkas

Czy wiesz że...?
La Mancha – region historyczno-geograficzny w Hiszpanii, wchodzący w skład wspólnoty autonomicznej Kastylia-La Mancha. Znajduje się na południe od Madrytu i obejmuje pięć hiszpańskich prowincji: Albacete, Ciudad Real, Cuenca, Madryt i Toledo. Nazwa regionu pochodzi od arabskiego ma–ansha, co oznacza brak wody.

Sycylia (wł. Sicilia) – największa wyspa na Morzu Śródziemnym (25 710 km²), leżąca na południowy zachód od Półwyspu Apenińskiego, od którego oddziela ją wąska Cieśnina Mesyńska. Wyspę zamieszkuje około 5 milionów mieszkańców.

Gajusz Lutacjusz Katulus (Gaius Lutatius Catulus) - rzymski przywódca polityczny i wojskowy okresu pierwszej wojny punickiej. Konsul w roku 242 p.n.e. Dowodząc flotą odniósł w 241 r. p.n.e. zwycięstwo nad kartagińskimi siłami Hamilkara Barkasa w bitwie koło Wysp Egadzkich. To był koniec I wojny. Gajusz upamiętnił zwycięstwo budując świątynię Juturny na Polu Marsowym w Rzymie, w miejscu, które w czasach współczesnych nosi nazwę Largo di Torre Argentina. Rozpoczął także rozmowy z kartagińczykami, ale traktat pokojowy został podpisany już bez jego udziału.

Hamilkar Barkas (ok. 280 p.n.e. - 229 p.n.e.), przedstawiciel Barkidów - potężnego rodu kartagińskiego, wódz kartagiński, ojciec Hannibala Barkasa - wielkiego wodza kartagińskiego, Mago Barkasa i Hazdrubala; nazwisko rodowe używane było również w brzmieniu Barca lub Barak.

Według Korneliusza Neposa ojcem Hamilkara był Hannibal, który walczył na Sycylii w czasach wojny z królem Epiru Pyrrusem.

Morena: 1. Materiał skalny składający się z przemieszanych frakcji różnej wielkości (bloki skalne, głazy, żwiry, piaski, pyły), gliny, transportowanych i osadzanych przez lodowiec, pochodzących głównie z niszczenia jego podłoża, ze zboczy wznoszących się ponad powierzchnię lodowca jak również przynoszonych przez lawiny i wiatr.

Pyrrus (łac. Pyrrhus, gr. Πυρρός Pyrrhos, ognisty, rudy) (319-272 p.n.e.) – król Epiru od 306 p.n.e., jeden z najważniejszych przeciwników Rzymu podczas początków powstawania Imperium Rzymskiego. Ze względu na to, że niektóre bitwy wygrane przez Pyrrusa okupione były stratami niemożliwymi do uzupełnienia w warunkach wojny prowadzonej na obcym terytorium, od jego imienia powstało określenie pyrrusowe zwycięstwo.

W 247 p.n.e., w ostatnich latach I wojny punickiej, Hamilkar został dowódcą kartagińskiej armii na Sycylii, broniącej się w portowych miastach Drepanum, dzisiejsze Trapani i Lilibeum. Jego działania wojenne nie ograniczały się wyłącznie do obrony, bowiem Hamilkar również urządzał najazdy na południowe wybrzeża Italii. W 241 p.n.e., kiedy Gajusz Lutacjusz Katulus zablokował oba porty, a flota kartagińska poniosła porażkę w bitwa pod Aegusą, Hamilkar wynegocjował kończący wojnę pokój.

Hannon Wielki (III w. p.n.e.) – kartagiński arystokrata, polityczny przeciwnik rodu Barkidów (szczególnie Hamilkara Barkasa). Zdobył numidyjskie miasteczko Theveste (dziś Tebessa). Przez pewien czas był strategiem Libii. Następnie dowodził kartagińczykami przeciw zbuntowanym najemnikom. Pod koniec życia prowadził negocjacje z Masynissą.

Kartagina Nowe Miasto (łac. Karthago, późn. Carthago, fenickie Kart Hadaszt – QRT HDŠT, arab. قرطاج = Kartadż lub hebr. קרת חדשת) – starożytne miasto-państwo w północnej Afryce na wybrzeżu Morza Śródziemnego w pobliżu dzisiejszego Tunisu, założone w IX w. p.n.e. przez Fenicjan z Tyru. Bardzo ważny ośrodek handlowy.

W myśl pokojowych ustaleń Kartagina zobowiązała się oddać Rzymowi Sycylię, zwolnić bez okupu jeńców oraz zapłacić w ciągu 20 lat kontrybucję w wysokości 2200 talentów eubejskich. Po zawarciu układu pokojowego Hamilkar odesłał swoje wojska Giskonowi, a sam wrócił do Kartaginy. W latach 241 p.n.e.- 237 p.n.e. w Kartaginie trwała rewolta weteranów - najemników z Sycylii, którymi dowodzili Celt Autharitus, Kampańczyk Spendios i Libijczyk Mathos. Na czele dziesięciotysięcznej armii złożonej z obywateli Kartaginy senat postawił najpierw Hannona, a po jego niepowodzeniach, Hamilkara Barkasa, któremu udało się pokonać przeciwnika pod Utyką i nad rzeką Bagradas.

Hazdrubal Starszy (? - 221 p.n.e.) - Wódz kartagiński w I wojnie punickiej; przywódca stronnictwa demokratycznego. Wraz z teściem, Hamilkarem Barkasem, wyprawił się w 237 p.n.e. do Hiszpanii; tam po jego śmierci w 229 p.n.e. objął dowództwo. Rozszerzył zdobyte terytoria po rzekę Ebro i założył Nową Kartaginę jako stolicę prowincji. Zamordowany przez sługę jednego z wodzów iberyjskich, który zginął z rozkazu Hazdrubala Starszego.

Alicante (hiszp. Alicante; katal. Alacant) co oznaczało po arabsku "źródło światła" – historyczne miasto portowe w południowo-wschodniej Hiszpanii. Jest to jeden z najważniejszych portów hiszpańskich na Morzu Śródziemnym, połączony koleją z Madrytem i Murcją, od której oddalony jest o 74 km. Alicante jest połączone także linią tramwajową z miastem Denia oddalonym o 60 km. Stolica prowincji o tej samej nazwie, należącej do Wspólnoty Walenckiej. Alicante jest sponsorem infrastruktury wszystkich pozostałych miast regionu.

W 237 p.n.e. Hamilkar wyprawił się ze swoimi synami Hannibalem, Hasdrubalem, Magonem oraz ze swym zięciem Hasdrubalem Pięknym na czele sformowanej przez siebie armii na Półwysep Iberyjski. W trakcie działań wojennych w pd.-wsch. część półwyspu, Hamilkar zdobył dla Kartaginy kopalnie złota i srebra w górach Morena oraz kraj Deitanów z ośrodkiem religijnym w Elche de la Sierra. W Hiszpanii Hamilkar założył miasto Acra Leuce, prawdopodobnie dzisiejsze Alicante.

Epir (grecki Ήπειρος, co po polsku oznacza kontynet lub wnętrze dużego lądu) – górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji, nad Morzem Jońskim, na północy graniczy z Albanią, na wschodzie z Tesalią, a na południu z Etolią i Akarnanią. Ponadto istnieje także Epir Północny, czyli zamieszkały przez Albańczykow, Greków i Wołochów obszar, położony po albańskiej stronie granicy.

Bitwa u ujścia Bagradasu – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 239 p.n.e. w trakcie wojny Kartagińczyków z najemnikami 240237 p.n.e. (tzw. wojna bezlitosna).

Zginął zimą 228/229 w nurtach rzeki Jukar w czasie bitwy z Celtyberami z plemienia Oretanów z okolic dzisiejszej La Manchy. Dowództwo po Hamilkarze przejął jego zięć Hazdrubal.

Bibliografia

  • Krzysztof Kęciek: Dzieje Kartagińczyków. Warszawa: Wydawnictwo Attyka, 2007. 





  • Czy wiesz że...? beta

    Hazdrubal Barkas (? - 207 p.n.e.), wódz kartagiński, młodszy brat Hannibala. Walczył z Rzymianami w Hiszpanii podczas II wojny punickiej (218 - 202 p.n.e.). Po upadku Nowej Kartaginy w 209 p.n.e. wyruszył na pomoc Hannibalowi, który zamierzał oblegać Rzym - przeszedł Alpy, lecz nim jego posiłki dołączyły do zdziesiątkowanej długoletnią kampanią armii kartagińskiej, poniosły dotkliwą klęskę nad rzeką Metaurus, gdzie zginął sam Hazdrubal. Odciętą głowę wodza dostarczono Hannibalowi.
    Lilibeum (łacina Lilybeaum) – miasto na Sycylii istniejące w starożytności, należące do terytorium państwa kartagińskiego w trakcie I wojny punickiej oblegane przez Rzymian nie zostało jednak zdobyte. Po klęsce Kartaginy w 241 p.n.e. przeszło pod kontrolę Rzymian. Dzisiaj miasto Lilibeum nazywa się Marsala.
    Półwysep Iberyjski (Półwysep Pirenejski, hiszp. i port. Península Ibérica) to półwysep znajdujący się w południowo-zachodniej części Europy. Od pozostałej części kontynentu oddzielają go Pireneje, od zachodu i częściowo północy otacza go Ocean Atlantycki, a od wschodu i południa Morze Śródziemne. Od Afryki oddziela go Cieśnina Gibraltarska. Powierzchnia półwyspu wynosi 580 tys. km².
    Celtyberowie a raczej Celtoiberowie to nazwa ludu, który zamieszkiwał centralną część Hiszpanii w okresie preromańskim. Byli wynikiem asymilacji ludów celtyckich zamieszkujących północną część Półwyspu Iberyjskiego i Iberów, osiadłych na południu i wschodzie. Posługiwali się językiem należącym do grupy języków celtyckich.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.