Hans von Ahlfen - Polski Serwis Naukowy

Hans von Ahlfen przy pociągu pancernym na Krymie, 1942

Hans von Ahlfen (ur. 20 lutego 1897 w Berlinie, zm. 11 września 1966 w Oberndorf am Neckar) - generał major Wehrmachtu, od 31 stycznia (wg innych danych - od 3 lutego) do 8 marca 1945 dowódca obrony Festung Breslau. Zastąpił poprzednio wyznaczonego dowódcę, generała Johannesa Krausego (który nie objął funkcji z powodu choroby), a 8 marca zastąpiony został przez generała Hermanna Niehoffa.

Karl Hanke (ur. 24 sierpnia 1903 w Lauban, ob. Lubań - zm. 8 czerwca 1945 w Neudorf, ob. Nová Ves nad Popelkou) – sekretarz osobisty Josepha Goebbelsa, Gauleiter Śląska.

Major – stopień oficerski używany w armiach wielu krajów. W wojsku polskim jest to stopień niższy od podpułkownika, wyższy od kapitana. Major wchodzi w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych. Odpowiednikiem majora w marynarce wojennej jest komandor podporucznik a w policji podinspektor Policji.

Karierę wojskową rozpoczął 22 marca 1915 jako absolwent wojsk inżynieryjno-saperskich, w 2 batalionie saperów. W okresie międzywojenym awansowany na kolejne stopnie wojskowe Reichswehry, w trakcie II wojny światowej został w 1942 majorem, 1 listopada 1944 - pułkownikiem Wehrmachtu, a 30 stycznia 1945 generał-majorem.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Gądów Mały (niem. Klein Gandau) - osiedle położone w zachodniej części Wrocławia, pomiędzy Parkiem Zachodnim a Nowym Dworem, w dzielnicy Fabryczna. W granicach miasta od 1928.

Jedną z pierwszych decyzji von Ahlfena w 1945 roku we Wrocławiu było wydanie 6 lutego zakazu powrotu do miasta osobom, które z niego wyjechały na skutek zarządzonej w połowie stycznia przez gauleitera Hankego ewakuacji ludności cywilnej. 8 lutego został awansowany do stopnia generała (dowództwo objął jako pułkownik). Później von Ahlfen przeniósł stanowisko dowodzenia z siedziby dowództwa VIII Okręgu Wojskowego przy Gabitzstrasse (ul. Gajowickiej) do podziemi Liebichshöhe (Wzgórza Partyzantów). 15 lutego, miesiąc po rozpoczęciu zimowo-wiosennej operacji Armii Czerwonej i dzień przed zamknięciem się pierścienia okrążenia wydał odezwę do mieszkańców miasta nakazującą wszystkim - bez względu na wiek i płeć - gotowość do walki. M.in. z polecenia von Ahlfena neoromański kościół św. Karola Boromeusza na wrocławskich Gajowicach został zamieniony w punkt oporu i przez to stał się celem szczególnie uporczywych ataków artylerii i lotnictwa radzieckiego. Na początku marca, po interwencji Hankego u Hitlera, zastąpiony został przez Hermanna Niehoffa; opuścił Wrocław samolotem z lotniska w Gądowie 10 marca 1945.

Armia Czerwona, (Рабоче-Крестьянская Красная Армия, RKKA), od (ros. Советская армия, stosowane również tłumaczenie Armia Sowiecka) – siły zbrojne Rosji radzieckiej i Związku Radzieckiego, istniejące do grudnia 1991 (przemianowana m.in. na Siły Zbrojne Republiki Białorusi, Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej oraz Siły Zbrojne każdej z pozostałych republik ZSRR).

Kościół św. Karola Boromeusza we Wrocławiu został zbudowany w latach 1911-1913 wg projektu architekta J. Maasa w trójkącie pomiędzy Gabitzstraße (ulicą Gajowicką), Charlottenstraße (Kruczą) i Herderstraße (Grochową).

Po odwołaniu z funkcji komendanta twierdzy Wrocław przeniesiony do Grupy Armii B na froncie zachodnim; tam 17 kwietnia 1945 trafił do niewoli amerykańskiej. Zwolniono go z niej 30 czerwca 1947. Po wojnie wraz z Niehoffem napisał So kämpfte Breslau, 1959 (polski tytuł Festung Breslau w ogniu, Wrocław 2008) - historię obrony Wrocławia z perspektywy dowódców twierdzy. Jest także autorem książki Kampf um Schlesien 1944-1945, 1961 (polski tytuł Walka o Śląsk 1944/1945).

Generał – wysoki oficerski stopień wojskowy, a także grupa stopni generalskich. Nazwa pochodzi z łacińskiego generalis (główny, nadrzędny) i oznaczała początkowo głównego dowódcę wojska lub konkretnego rodzaju broni. W tym znaczeniu, stopień generała, jako naczelnego dowódcy całych sił zbrojnych państwa, zachował się obecnie jedynie w Szwajcarii.

Wehrmacht – niemieckie siły zbrojne okresu III Rzeszy. Zostały utworzone 16 marca 1935 roku wbrew traktatowi wersalskiemu zastępując Reichswehrę. Powstały po wprowadzeniu przez Adolfa Hitlera powszechnej służby wojskowej. W skład Wehrmachtu wchodziły niezależne od siebie i posiadające własne sztaby generalne; wojska lądowe (Heer), lotnictwo (Luftwaffe) i marynarka wojenna (Kriegsmarine).

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Hans von Ahlfen

Przypisy

Decyzję o wyznaczeniu Niehoffa nowym dowódcą przesłano mu 2 marca, a faktycznie Ahlfen zastąpiony został przez Niehoffa 9 marca
Hans von Ahlfen, Hermann Niehoff, Festung Breslau w ogniu, ISBN 978-83-245-8536-6, s. 89

Linki zewnętrzne

http://priv.twoje-sudety.pl/~bonczek/festungbreslau/ahlfen.htm