Haplografia, nazwa pochodzi od gr. απλους, pojedynczy.

Jeżeli dwie identyczne litery stały obok siebie zdarzało się, że kopista opuszczał jedną z nich. Popełniony tak błąd, nazywamy błędem haplografii. Błąd ten dotyczy również sylab czy większych stojących obok siebie identycznych jednostek przepisanych tylko raz. Błąd haplografii popełniany jest nieświadomie.

W przypadku rękopisów biblijnych, jako przykład błędu haplografii podawany jest często J 1, 3, który w wielu rękopisach ma lekcję: ουδε εν (ani jeden) i jest to prawdopodobnie oryginalne brzmienie tego tekstu. Niektóre rękopisy zamieniają to na: ουδεν (nic).

Przykładem błędu haplografii jest termin idolatria pochodzący od gr. ειδωλολατρια (pominięta została sylaba λο), który w takiej właśnie skróconej formie przyjął się w wielu współczesnych językach.

Zobacz też

Bibliografia