|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W dniach 29 lipca - 7 sierpnia w Obserwatorium Astronomicznym w Ostrowiku odbędzie się XXIII Obóz Astronomiczny PKiM, który w tym roku zostanie połączony z Wakacyjnymi Warsztatami Astronomicznymi 2011 "Drobna Materia w Układzie Słonecznym" - poinformowała Praco... O badaniach cmentarzysk będą rozmawiać przedstawiciel różnych dyscyplin nauki w dniach 12-13 maja w Dziekanowicach. Organizatorami interdyscyplinarnego spotkania z cyklu Funeralia Lednickie są: Stowarzyszenie Naukowe Archeologów Polski - Oddział w ... Przegląd i ocena dorobku polskiej architektury krajobrazu oraz opisującego ją języka odbędzie się podczas XIII Forum Architektury Krajobrazu w warszawskim SGGW w dniach 2-4 września. Zaplanowano pięć paneli dyskusyjnych, warsztaty i prezentac... Początek marca to okres ciekawych wydarzeń na Politechnice Wrocławskiej. 9 marca (wtorek) w Zintegrowanym Centrum Studenckim (bud. C-13, wyb. Wyspiańskiego 23-25) rozpoczęła się XIII edycja Akademickich Targów Pracy. Patronat honorowy nad imprezą obj... Filozofowie z polskich i zagranicznych ośrodków naukowych wezmą udział w XIII Międzynarodowym Sympozjum z cyklu "Zadania Współczesnej Metafizyki", które odbędzie się 10 grudnia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II.Zagadnienie sporu o prawdę zos...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Hełm garnczkowyCzy wiesz że...? Hełm – bojowa ochrona głowy, chroniąca czaszkę przed urazami, sporządzona z odpornego materiału. Przez wiele wieków używany był tylko przez wojsko, ale z czasem znalazł również bardzo szerokie zastosowanie wśród cywilów. Wiele dziedzin stosuje pierwotną nazwę hełmu (np. hełm strażacki, hełm górniczy), a niektóre branże zastosowały nazwę kask (m.in. w budownictwie, służbach ratunkowych oraz u motocyklistów, rowerzystów, wspinaczy czy rolkarzy). Klejnot, cymer (łac. clenodium, staropol. z niem. (Helm-)Kleinod) – zwieńczenie hełmu łączące się z nim za pośrednictwem korony rangowej lub przepaski, z której rozwijały się labry. Hełm garnczkowy (Hełm wielki) – rodzaj średniowiecznego hełmu rycerskiego typu zamkniętego. Wykształcił się na przełomie XII/XIII wieku. Był wykonywany z nitowanych płyt stalowych, wzmacnianych metalowymi obręczami. Hełm taki nie posiadał ruchomej zasłony twarzy, a jedynie długie i wąskie szpary wzrokowe (tzw. wizury) oraz kilkanaście małych otworów oddechowych. Do końca XIII w. hełm garnczkowy miał kształt cylindryczny z płaską górną częścią dzwonu. Później uzyskał kształt kopulasty, co umożliwiało ześlizgnięcie się broni przy uderzeniach z góry. Z biegiem czasu zaczęła się wyróżniać wyraźna pionowa grań z przodu. Kaptur kolczy – rodzaj miękkiego hełmu wykonanego z kolczej plecionki. Występuje także jako część hełmu typu szyszak lub misiurka. W XII wieku, w okresie rozkwitu zbroi kolczej noszono je na miękkim podkładzie w formie czepca z pikowanej tkaniny. Od połowy XIII wieku, wkładano na niego lub pod niego, płaski hełm otwarty w typie łebki. Jeśli hełm ten noszono pod kapturem kolczym, zwano go hełmem sekretnym. W Polsce kaptury kolcze były stosowane do XVIII wieku przez pancernych w formie misiurki. W XII i XIII wieku, kaptur kolczy stanowił integralną część kolczugi.
Basinet (bascinet, bassinet) - typ średniowiecznego, europejskiego hełmu, rodzaj łebki. Używany od XIV wieku. Wykształcił się w wyniku rozbudowy pierwszych łebek, po odejściu od stosowania hełmu wielkiego. Posiadał dzwon w kształcie stożkowym, z przyczepionym do dolnej krawędzi kołnierzem kolczym. W tej formie bardzo rozpowszechniony pod koniec XIV wieku. W trakcie dalszej ewolucji, basinet zostaje zaopatrzony w ruchomy nosal połączony z czepcem kolczym, a pod koniec XIV wieku w ruchomą zasłonę twarzy, początkowo na jednym zawiasie czołowym, później dwóch skroniowych, co czyni z niego przyłbicę starszego typu. Na początku XV w. zaczęto dodatkowo wzmacniać kołnierz elementami płytowymi, które z czasem zastąpiły elementy kolcze. W tej formie wyewoluował w znacznie nowocześniejszy armet, który zastąpił go na polach bitew, obok salady. Ponieważ hełmy garnczkowe całkowicie zasłaniały twarz rycerza, uniemożliwiając jego rozpoznanie, zaczęto na szczycie hełmu umieszczać klejnot herbowy – znak rozpoznawczy rycerza. Ze względu na duży ciężar hełm garnczkowy często opierał się na ramionach a nie na głowie (wersje XIV-wieczne). Ponieważ znacznie ograniczał pole widzenia, zakładany był bezpośrednio przed walką. Pod hełm dodatkowo zakładano kaptur kolczy i hełm sekretny lub (w późniejszym czasie) hełm typu basinet. Ewolucja hełmu garnczkowego w postaci hełmu wielkiego używana była do końca XIV wieku w ostatnich etapach tylko do celów turniejowych i paradnych. Hełm tego typu został wyparty przez przyłbicę. Zobacz teżPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |