Biskup Heinrich Förster

Heinrich Förster (ur. 24 listopada 1799 w Głogowie - zm. 20 października 1881 w Javorníku) - biskup wrocławski w latach 1853-1881.

Studiował we Wrocławiu, gdzie przyjął święcenia w 1825 r. Początkowo pracował jako wikariusz w Brzeźnicy k. Żagania i Legnicy, a w latach 1828 - 1837 r. jako proboszcz w Kamiennej Górze (niem. Landeshut). W 1837 r. zostaje kanonikiem kapituły a w 1853 r. wikariuszem generalnym i kapitulnym katedralnym. Sprzeciwiał się biskupowi Sedlnickiemu w sporze o małżeństwa mieszane i doprowadził do jego rezygnacji. Został przyjacielem i współpracownikiem biskupa Diepenbrocka - przyczynił się do jego wyboru na biskupa wrocławskiego. W 1853 r. został ordynariuszem wrocławskim. Kontynuował politykę poprzednika dążąc do odnowy religijno-moralnej. Był uczestnikiem Soboru Watykańskiego I. Sprzeciwiał się ogłoszeniu dogmatu (non placet) o nieomylności papieskiej - jako jeden z 88 przeciwnych. Po soborze zrzekł się biskupstwa wrocławskiego. Rezygnacja nie została przyjęta. Förster był przeciwnikiem starokatolicyzmu. Z okazji 50-lecia kapłaństwa papież Pius IX w 1875 r. nadał mu paliusz arcybiskupi. W czasie kulturkampfu za obronę praw Kościoła katolickiego pozbawiony w 1875 r. przez władze pruskie urzędu, musiał rezydować w letniej rezydencji biskupów wrocławskich - Javorníku w austriackiej części diecezji. W czasie nieobecności ordynariusza diecezją zarządzał bp sufragan Hermann Gleich. Stworzył kolekcję dzieł sztuki, którą po jego śmierci przekazano do różnych śląskich kościołów. Zmarł w Javorniku. Pochowany został w katedrze wrocławskiej.

Bibliografia podmiotowa