Heinrich I Walpot von Bassenheim - Polski Serwis Naukowy

Henryk Walpot, właściwie Henryk I Walpot von Bassenheim (zm. 5 listopada 1208) – pierwszy wielki mistrz zakonu krzyżackiego, sprawujący swój urząd w latach 1198-1208.

Wiadomości o nim są sporadyczne i opierają się w większości na domniemaniach historyków i tradycji krzyżackiej.

Biografia

Przyjmuje się, że pochodził z zamożnej rodziny mieszczańskiej z Moguncji. Tak jak wielu innych ludzi swoich czasów, wyruszył z pielgrzymką do Ziemi Świętej, przygnany religijnym entuzjazmem. Tam przystąpił do nowopowstałego niemieckiego bractwa szpitalnego, działającego na obszarze Palestyny. Była to wspólnota wyłącznie szpitalna, a jej członkowie, wywodzący się przede wszystkim ze stanu mieszczańskiego, nie mogli nosić ze sobą żadnej broni. Henryk został początkowo przeorem zakonu, a z czasem awansował do funkcji preceptora. Był zwolennikiem przekształcenia bractwa w zakon rycerski.

Rzesza (niem. Reich) – historyczne określenie państwa niemieckiego. Stosowane dla podkreślenia jedności autonomicznych niemieckich regionów lub państw regionalnych, implikowało siłę i potęgę.

Zakon rycerski – pierwotnie w Kościele katolickim zakon, w skład którego wchodzili zakonnicy (duchowni) oraz bracia-rycerze, czyli rycerze, którzy nie przyjmując święceń, godzili się żyć jak zakonnicy (składali śluby czystości i ubóstwa). Ich głównym zadaniem była nie tylko modlitwa czy kontemplacja, lecz również walka w obronie wiary i ideałów przyjętych w regule zakonnej. Pierwsze zakony rycerskie powstawały na fali krucjat w XI i XII w. Zakony powstałe w tym okresie w Królestwie Jerozolimskim to:

5 marca 1198 powstał zakon krzyżacki, przyjmując regułę zakonną wzorowaną na regule templariuszy. W 1119 roku został on oficjalnie zatwierdzony przez papieża Innocentego III. Odtąd niemieckie bractwo szpitalników spełniało także funkcje czysto wojskowe, stając się zakonem rycerskim. Henryk władał nim przez dziesięć lat, przebywając w tym czasie w głównym domu Krzyżaków, mieszczącym się w Akce. Za czasów Henryka, Zakon miał raczej małe znaczenie i posiadał niewielki wpływ na wydarzenia w Ziemi Świętej. Większość braci zakonnych stanowili rycerze niemieccy ocalali z III wyprawy krzyżowej.

III wyprawa krzyżowa odbyła się w latach 1189-1192. Była to próba odzyskania Ziemi Świętej z rąk sułtana ajjubidzkiego Saladyna, której podjęło się rycerstwo europejskie dowodzone przez cesarza Fryderyka I Barbarossę, króla francuskiego Filipa II Augusta i króla angielskiego Ryszarda Lwie Serce.

Zakon Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona (łac. Fratres Militiae Templi, Pauperes Commilitones Christi Templique Salomonis) – średniowieczny zakon rycerski, działający od XII do XIV wieku.

Henryk Walpot zmarł prawdopodobnie 5 listopada 1208 roku w Akce, i tam też został pochowany.

Bibliografia

Paweł Pizuński, Poczet wielkich mistrzów krzyżackich, Wydawnictwo "Marpress", Gdańsk 1997, ISBN 83-85349-58-8