Heinrich Podewils - Polski Serwis Naukowy

Herb z sarkofagu Heinricha Podewilsa z kaplicy zamkowej w Kręgu - Pomorze Zachodnie.

Heinrich von Podewils

Pruski polityk, strateg wojskowy, Generalfeldzeugmeister. Urodzony 5 maja 1615 w Demmin, zmarł 16 lipca 1696 w Hamburgu, pochowany w miejscowości Krąg (województwo zachodniopomorskie) - (niem.) (Krangen). Był elektorem Braunschweig-Lüneburg.

Jego wnukiem stryjecznym - noszącym to samo imię, był Heinrich Graf von Podewils - Premier Prus.

Marszałek polny (czasem marszałek polowy) – najwyższy stopień wojskowy w wielu armiach lądowych świata. W Wielkiej Brytanii Field Marshal, w Niemczech Feldmarschall lub Generalfeldmarschall, w Rosji Фельдмаршал.

Ludwik XIV Wielki, Król Słońce (ur. 5 września 1638 w Saint-Germain-en-Laye, zm. 1 września 1715 w Wersalu) – król Francji i Nawarry 1643–1715, syn Ludwika XIII, z dynastii Burbonów.

Ród Podewilsów należał do najzamożniejszej szlachty pomorskiej, powiązanej genealogicznie z książętami Pomorza Zachodniego. W wielu publikacjach historycznych jest zwracana uwaga na słowiańskie korzenie tej rodziny.

Biografia

Heinrich Podewils, był synem Joachima von Podewilsa. Od młodości był przygotowywany do kariery wojskowej. Kształcił się w Wojskowej Akademii w Sorø, którą kierował w tamtym czasie Henry Ramel - stryj jego matki. Następnie kontynuował studia na Uniwersytecie Leiden w Paryżu. Tam jego kierunkiem nauki, była: matematyka oraz sztuka budowy fortyfikacji. Spotkał tam jako wykładowcę, księcia Bernharda von Sachsen-Weimar, w którego wojsku służył następnie podczas wojny trzydziestoletniej. Po śmierci księcia, z inicjatywy kardynała Richelieu, wraz ze swoim oddziałem, przystąpił do służby wojskowej we Francji. Przyjął również Podewils - (jak większość oficerów armii) tą ofertę i został najemnikiem w armii francuskiej. Po wojnie trzydziestoletniej, Podewils jako pierwszy wraca do swojej ojczyzny na Pomorze.

Bernard (ur. 16 sierpnia 1604 w Weimarze, zm. 18 lipca 1639 w Neuenburgu) – książę sasko-weimarski, landgraf Turyngii, wódz protestancki z czasów wojny trzydziestoletniej.

Armand-Jean du Plessis de Richelieu (ur. 9 września 1585 w Paryżu, zm. 4 grudnia 1642 tamże) – francuski książę, kardynał, pierwszy premier Francji.

Na prośbę francuskiego generała Turenne, zaoferowano aby Podewils wziął udział w 1652 roku, udział w wojnie w: północnej Francji i Niderlandach Hiszpańskich. W 1657. Tą propozycję przyjął, obejmując dowodzenie kawalerią. Został awansowany na generała brygady kawalerii. Jego pułk istniał do 1661 roku.

Jan Fryderyk Brunszwicki (niem. Johann Friedrich; ur. 25 kwietnia 1625 w Herzberg am Harz (Niemcy), zm. 18 grudnia 1679 w Augsburgu) – książę Brunszwiku-Lüneburga i władca Calenberga, jednego z obszarów księstwa od 1665 r. do śmierci w 1679 r.; trzeci syn Jerzego. Jako jedyny członek swojej rodziny przeszedł na katolicyzm (1651).

Niderlandy Hiszpańskie – potoczna nazwa holenderskich i belgijskich posiadłości Hiszpanii w latach 1556-1581; od abdykacji cesarza Karola V Habsburga do momentu rewolty w Holandii, gdzie powstała wówczas niepodległa holenderska Republika Zjednoczonych Prowincji. Pozostałe przy Hiszpanii i zamieszkane przez katolików tereny belgijskie zwano odtąd Niderlandami Południowymi.

Podewils, uczestniczył jako generał-major od stycznia 1664 roku, w wojnie z Turcją, prowadzonej przez cesarza Leopolda. Uczestniczył w tej wojnie, we francuskim korpusie pomocniczym, który na prośbę cesarza wysłał król Francji Ludwik XIV. W tym też roku, odniósł Podewils zwycięstwo nad Turkami, w bitwie pod Szentgotthárd.

Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół rzymskokatolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.

Pomorze Zachodnie (pol.Pomorze Nadodrzańskie, kasz. Zôpadnô Pòmòrskô, niem. Pommern) - kraina historyczno-geograficzna nad dolną Odrą i mniejszymi rzekami uchodzącymi do Zatoki Pomorskiej, między Reknicą a Łebą. Na zachodzie przechodzi w Meklemburgię i Brandenburgię, na południu w ziemię lubuską oraz Wielkopolskę (Krajnę), a na wschodzie w Pomorze Gdańskie.

Podewilsowi zostało zaproponowane przyjęcie stanowiska marszałka Francji wraz z rozszerzeniem uprawnień i apanaży. Warunkiem tej nominacji było jednak przejście na katolicyzm. Z tego też względu, propozycji tej nie przyjął.

W roku 1672, na prośbę księcia Brunszwiku-Lüneburga - Jana Fryderyka objął stanowisko generała-pułkownika w hanowerskim Czerwonym Pułku Piechoty.

Głównym zadaniem Podewilsa w Hanowerze była organizacją armii hanowerskiej i szkolenia wojska na wzór francuski.

Łaba (czes. Labe, niem. Elbe), rzeka w Czechach i Niemczech o długości 1165 km (370 km w Czechach) i powierzchni dorzecza 144 055 km² (w Czechach 51 394 km²).

Hanower (niem. Hannover) – miasto w Niemczech, stolica kraju związkowego Dolna Saksonia (niem. Niedersachsen) oraz związku komunalnego Region Hanower. Leży nad rzeką Leine. Rozwinięty przemysł środków transportu (samochody, lokomotywy, wagony), elektrotechniczny (zakłady Telefunken), chemiczny, włókienniczy, gumowy Continental AG i spożywczy (czekolada).

Po śmierci księcia Jana Fryderyka, w końcu roku 1679, rządy w Brunszwiku, objął jego brat, przyszły pierwszy elektor Ernst August von Braunschweig-Lüneburgsche. Podewilsa postawił on na czele całej armii. Podewils był również aktywnym dyplomatą. Uczestniczył podczas zawierania w październiku 1681 w Bad Langensalza, nowej umowy z Saksonią. W 1688 roku był wysłany wraz z hanowerskimi pułkami naprzeciw wojsk duńskich, które groziły Hamburgowi. Został wysłany w kierunku Łaby, pod dowództwem Ernsta Augusta. Przeniósł się stamtąd w czasie wojny dziewięcioletniej w okolice Renu i Menu. Będąc feldmarszałkiem, był obecny podczas oblężenia Moguncji i Bonn.

Ernest August, niem. Ernst August (ur. 20 listopada 1629, w Herzberg am Harz – zm. 23 stycznia 1698, w Herrenhausen) - książę Hanoweru w latach 1679-1692, następnie elektor Hanoweru 1692-1698. Był synem Jerzego, księcia Brunszwiku-Lüneburga i Anny Eleonory z Hesji-Darmstadt; władzę objął po starszym bracie Janie Fryderyku.

Feldzeugmeister (skrót: FZM, węg. : táborszernagy) – ranga generalska w wojskach Świętego Cesarstwa (do 1806) i Austro-Węgier (do 1918), mn.w. odpowiednik generała broni.

Podewils nigdy nie był żonaty i zmarł w wieku 81 lat w Hamburgu. Został pochowany w krypcie kaplicy przy rodowym zamku w Kręgu.

Link do artykułu

Sarkofag Heinricha von Podewilsa w kaplicy przyzamkowej w miejscowości Krąg na Pomorzu [1]

Bibliografia

Johannes Hinz: Pommern. Wegweiser durch ein unvergessenes Land. Flechsig-Buchvertrieb, Würzburg 2002, ISBN 3-88189-439-X, S.193.

Suplement do Baselschen allgemeinen historischen Lexikon (Jakob Christoph Beck i August Johann Buxte, Hrsg.). Band 1, 2. Teil, Basel 1749, S. 683–684.

Włodzimierz Stępiński: Szlachta i ziemiaństwo polskie oraz niemieckie w Prusach i Niemczech w XVIII. Szczecin: Wydawnictwo Archiwum Państwowego w Szczecinie, 1996, s. 24. ISBN 8386992026.

Zygmunt Szultka, Henryk Lesiński: Historia Pomorza: Do roku 1815. Pomorze Zachodnie w latach 1648-1815, Tom 2, Część 3. Poznzń: Wydawn. Poznańskie - Gerard Labuda, 2003, s. 113. ISBN 8371771878.

Kazimierz Ślaski: Dzieje ziemi kołobrzeskiej do czasów jej germanizacji / Tom 51, Część 1. Nakł. Tow. Naukowego, 1948, s. 99.