Zastosowanie dwóch siatek sterujących umożliwia wpływanie na prąd anody z dwóch niezależnych źródeł, przy czym obie siatki sterujące są od siebie niezależne. Zasada działania drugiej siatki sterującej jest odmienna niż pierwszej - pierwsza siatka sterująca jak we wszystkich lampach próżniowych steruje emisją elektronów z katody, czyli zmienia jednocześnie prąd anodowy i katodowy. Natomiast druga siatka sterująca działa zupełnie inaczej - rozdziela strumień elektronów pomiędzy siatkę drugą a anodę. Takie działanie zachodzi w lampie, ponieważ siatka trzecia ma niski stały potencjał (typowo 0 woltów) co hamuje dopływające do niej elektrony. Tylko najszybsze elektrony zdołają przekroczyć barierę potencjału wytwarzaną przez siatkę trzecią i dolecieć do anody, wolniejsze zawrócą i dotrą do siatki drugiej. Zmieniając potencjał siatki trzeciej zmienia się proporcje między ilością elektronów dolatujących do anody, a ilością elektronów dolatujących do siatki drugiej.

Takie działanie tej lampy określa jej podstawowe zastosowanie - wykorzystywana jest w mieszaczach iloczynowych (mnożących) w stopniach przemiany odbiorników, oraz jako lampa kluczująca np. w odbiornikach telewizyjnych. Z tego powodu często heksody były montowane w jednej bańce z triodą która pracowała jako oscylator lokalny (heterodyna). Z oczywistych powodów lampa ta nie jest wykonywana jako lampa mocy. W europejskim systemie oznaczeń lamp heksodom przynależy się litera H.

Linki zewnętrzne