|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Naukowcom w Europie udało się zaprezentować zintegrowany, przestrajalny przekaźnik na krzemie - po raz pierwszy w historii. Wyniki stanowią dorobek projektu HELIOS (Funkcjonalna integracja fotoniki i elektroniki na komplementarnym półp... Naukowcy z Francji odkryli, że życie pszczół miodnych jest zagrożone z powodu infekcji Nosema ceranae (N. ceranae), kiedy owady są narażone na niskie dawki insektycydów. Wyniki zaprezentowane w czasopiśmie PLoS ONE potwierdzają teorię, że połączenie większej liczby przypadków... Organizacja polskich władz w opuszczanej przez Niemców Warszawie, codzienne problemy miasta, ewidencjonowanie mienia, ale i obywatelskie donosy - to obraz stolicy w listopadzie 1918 r. rysujący się z rozkazów Komendy Miasta udostępnionych PAP przez Central... Dużo czytamy i słyszymy o śladzie węglowym człowieka, ale co wiemy na temat śladu miejskiego? Według raportu Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ), ślad miejski powiększy się o kolejne 1,2 mln km, jeżeli nie wprowadzimy zmian do modelów rozwoju naszy... W tym sezonie mamy jak na razie jedynie umiarkowany wzrost zachorowań na grypę, choć szczyt zakażeń występuje zwykle w lutym i w marcu - poinformował PAP dr Paweł Grzesiowski, prezes Fundacji Instytut Profilaktyki Zakażeń w Warszawie. Centrum Ko...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Heliodor - imię Czy wiesz że...? Język grecki albo greka — język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Heliodor Jan Stanisław Skórzewski herbu Ogończyk (Drogosław), hrabia, ur. 6 maja 1792 r. w Margońskiej Wsi z Fryderyka i Antoniny z Garczyńskich. Kształcił się w szkole pijarów w Warszawie, a następnie w szkole artylerii w Dreźnie. Służbę wojskową odbył w 15 pułku piechoty, gdzie dosłużył się stopnia podporucznika, został adiutantem gen. Stanisława Fiszera, a następnie księcia Józefa Poniatowskiego. Wysławił się podczas kampanii 1812 roku pod Smoleńskiem przewożąc rozkazy do pułkownika Kurcyusza (odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi). Walczył następnie pod Możajskiem, Tarutyną, Małym Jarosławiemi nad Berezyną. Za kampanię wojenną 1813 roku odznaczony krzyżem francuskiej Legii Honorowej. Ciężko ranny 16 października 1813 r. w bitwie pod Lipskiem, leczył się dwa lata we Włoszech, po czym powrócił w rodzinne strony. 12 czerwca 1826 r. poślubił Emilię Goetzendorf Grabowską z Grylewa. Wziął udział w Powstaniu listopadowym. W roku 1837 sprzedał Margońską Wieś niemieckiemu bankierowi Ludwikowi Lessingowi, a sam zamieszkał w pobliskim Próchnowie, a następnie w Zaniemyślu. Od roku 1841 deputowany do sejmu krajowego. Na sejmie VI kadencji w 1843 roku złożył petycję w sprawie zamiany kary śmierci i długoletniego więzienia na deportację (w tym celu miano zakupić wyspę). W roku 1848 na sejmie w Berlinie głosował przeciw włączeniu Wielkopolski do Związku Niemieckiego. Na sejmie krajowym w 1851 roku dzierżył laskę wicemarszałka. Podczas Powstania wielkopolskiego 1848 roku, działał na rzecz tego powstania na terenie powiatu chodzieskiego, doprowadzając do zorganizowania władzy polskiej w powiecie - Komitetu Powiatowego. Należał do współzałożycieli, założonego w 1857 r. Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu (pełnił funkcję skarbnika) oraz "Dziennika Poznańskiego". Zmarł 24 października 1858 r. w Poznaniu. Heliodor — imię męskie pochodzenia greckiego. Stanowi złożenie słów Helios — "słońce" i dōron — "dar", a oznacza "dar słońca" lub "dar Heliosa" (w mitologii greckiej boga-słońca). Nadawane w Polsce co najmniej od 1746 roku. Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.
Helios (także Słońce, Helius, gr. Ἥλιος Hḗlios ‘Słońce’, łac. Sol, Helius ‘Słońce’) – w mitologii greckiej tytan, bóg i uosobienie Słońca. Żeński odpowiednik: Heliodora. O. Henryk Fros SJ (ur. 18 stycznia 1922 w Rybniku, zm. 24 kwietnia 1998 w Krakowie) - polski jezuita, teolog, badacz literatury hagiograficznej, mediewista.
Heliodor Święcicki (ur. 3 lipca 1854 w Śremie, zm. 10 października 1923 w Poznaniu) – lekarz ginekolog, społecznik, filantrop, założyciel i pierwszy rektor Wszechnicy Piastowskiej (od 1920 r. Uniwersytetu Poznańskiego, późniejszego Uniwersytetu im. A. Mickiewicza - od 24 grudnia 1955). Heliodor imieniny obchodziZnane osoby noszące imię HeliodorPrzypisy
Heliodora - żeński odpowiednik imienia Heliodor. Wśród patronów - bł. Maria Heliodora (Leokadia Matuszewska), siostra sakramentka, wspominana razem z bł. Marią Stellą i innymi towarzyszkami.
Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana jakiejś osobie przez grupę, do której należy. Wraz z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество — otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
Czy wiesz że...? beta Pamfilia, Pamfylia, Pamphylia gr. Pamphylía (Παμφυλία), dawniej Mopsopia – w starożytności była krainą w południowej Azji Mniejszej, pomiędzy Licją i Cylicją, rozciągająca się od Morza Śródziemnego do gór Taurus (obecnie Antalya w Turcji). Granicząca od północy z Pizydią.
Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną tradycję grecką opowieści o bogach, boginiach, herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
