|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W nocy z 3 na 4 marca Mars znajdzie się w opozycji - poinformował PAP dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. Mówiąc, że planeta zewnętrzna znajduje się w opozycji rozumiemy przez to taką... Europejska sonda przeleciała 3 marca w pobliżu jednego z księżyców Marsa. W astronomicznej skali Mars Express minął księżyc niemal "o włos", bowiem znajdował się zaledwie 67 km od niego.
W historii badań Phobosa było to zbliże... Polska może odegrać dużą rolę w podboju Marsa - przekonywał prezes Mars Society dr Robert Zubrin podczas 10. Europejskiej Konwencji Mars Society, która odbyła się w dniach 22-23 października w Warszawie. W spotkaniu wzięli udział naukowcy i badacze Czerwonej... Międzynarodowy zespół naukowców odkrył nanodiamenty w pokrywie lodowej Grenlandii - według wyników badań zaprezentowanych w czasopiśmie Journal of Glaciology. Tryliony diamentów, które są tak maleńkie, że można je obserwować wyłącznie za pomocą specjalnych, silnych mikros... Zwierzęta na Ziemi migrują, aby zapewnić sobie przetrwanie w odpowiednich warunkach. Staje się to szczególnie widoczne, kiedy cykle klimatyczne zmieniają się z ciepłego na zimny i odwrotnie. Naukowcy z Danii i Wlk. Brytanii rzucili teraz nowe światło na tempo,...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Hellas PlanitiaCzy wiesz że...? Planetoida (planeta + gr. eÃdos postać), asteroida (gr. asteroeidés – gwiaździsty), planetka (ang. minor planet) – ciaÅ‚o niebieskie o maÅ‚ych rozmiarach - od kilku metrów do czasem ponad 1000 km, obiegajÄ…ce gwiazdÄ™ centralnÄ… (w UkÅ‚adzie SÅ‚onecznym - SÅ‚oÅ„ce), posiadajÄ…ce stałą powierzchniÄ™ skalnÄ… lub lodowÄ…, bardzo czÄ™sto – przede wszystkim w przypadku asteroid mniejszych i maÅ‚o masywnych – o nieregularnym ksztaÅ‚cie, czÄ™sto noszÄ…cym znamiona kolizji z innymi podobnymi obiektami. Mars – czwarta wedÅ‚ug oddalenia od SÅ‚oÅ„ca planeta UkÅ‚adu SÅ‚onecznego. Nazwa planety pochodzi od imienia rzymskiego boga wojny – Marsa. ZawdziÄ™cza jÄ… swej barwie, która przy obserwacji wydaje siÄ™ być rdzawo-czerwona i kojarzyÅ‚a siÄ™ starożytnym z pożogÄ… wojennÄ…. Postrzegany odcieÅ„ wynika stÄ…d, że powierzchnia planety jest pokryta tlenkami żelaza. Mars posiada dwa niewielkie księżyce o nieregularnych ksztaÅ‚tach – Fobosa i Deimosa. Prawdopodobnie sÄ… to dwie planetoidy przechwycone przez pole grawitacyjne planety. Przypuszcza siÄ™, że mogÅ‚o na niej kiedyÅ› powstać życie, jednak obecnie nie ma na to solidnych dowodów. Hellas Planitia (zwana inaczej basenem pouderzeniowym Hellas) – krater uderzeniowy zlokalizowany na poÅ‚udniowej półkuli planety Mars. Åšrednica krateru wynosi okoÅ‚o 2100 km. Jest to najwiÄ™ksza struktura pouderzeniowa na planecie. Basen Hellas powstaÅ‚ we wczesnych etapach formowania siÄ™ UkÅ‚adu SÅ‚onecznego, okoÅ‚o 3,9 miliarda lat temu, na skutek uderzenia dużej planetoidy. UkÅ‚ad SÅ‚oneczny – , pięć planet karÅ‚owatych i miliardy maÅ‚ych ciaÅ‚ UkÅ‚adu SÅ‚onecznego, do których zalicza siÄ™ planetoidy, obiekty pasa Kuipera, komety, meteoroidy i pyÅ‚ okoÅ‚oplanetarny.
Krater uderzeniowy – owalne zagłębienie (lub zniekształcenie) na powierzchni Ziemi lub innego ciała niebieskiego spowodowane upadkiem meteorytu. Na Ziemi do tej pory odkryto około 160 dużych kraterów. Najstarszy z nich to Vredefort w Afryce południowej o średnicy 180 km, a liczący sobie około 2,5 miliarda lat. Największy (prawdopodobny) znaleziony na Ziemi krater leży pod lądolodem Antarktydy, na Ziemi Wilkesa, mierzy ponad 500 km średnicy i ma 250 milionów lat. Planetoida, która wybiła ten krater miała przypuszczalnie 40 km średnicy i spowodowała zarówno "wielkie wymieranie" z przełomu permu i triasu, jak i przyczyniła się do rozpadu superkontynentu Gondwany. Innym przypuszczalnym kraterem o podobnej średnicy jest krater Śiwa u zachodnich wybrzeży Indii, związany z wymieraniem kredowym. Różnica wysokości pomiędzy brzegami krateru a jego dnem wynosi 9 km. Najgłębsze miejsce znajduje się 4 km poniżej umownego poziomu morza. Ciśnienie atmosferyczne panujące na dnie krateru wynosi 840 Pa (8,4 mbar) i jest średnio o 38% wyższe od średniego ciśnienia atmosferycznego, panującego na Marsie. Ciśnienie takie pozwala najprawdopodobniej na utrzymywanie się wody w stanie ciekłym na dnie krateru. Linki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |